Η μετάβαση του Ολυμπιακού από το προπονητικό πλάνο του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ σε εκείνο του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ είναι μεγάλη. Μιλάμε για δύο αρκετά διαφορετικές ποδοσφαιρικές φιλοσοφίες, με εκείνη του Αλγκουαθίλ να παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον. Γράφει ο Δημήτρης Ραΐς.
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ αποτελεί εδώ και κάποιες ημέρες παρελθόν από τον Ολυμπιακό, με τον νέο προπονητή της ομάδας, Ιμανόλ Αλγκουαθίλ να έχει ήδη αναλάβει τα καθήκοντα του.Έχοντας καταγράψει μια μοναδική πορεία με την Ρεάλ Σοσιεδάδ, πάμε να σκιαγραφήσουμε το προφίλ του νέου προπονητή του Ολυμπιακού, ποίες είναι οι βασικές του αρχές και πως μπορούν να κουμπώσουν στο ρόστερ του Ολυμπιακού.
Βασικές αρχές
Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ είναι ένας προπονητής με επιθετικές αρχές στο ποδόσφαιρο του. Όπως είναι η σύγχρονη τάση, δεν πιστεύει ούτε σε διατάξεις ούτε σε σχηματισμούς ενώ στο παιχνίδι του θέλει ισορροπημένους ποδοσφαιριστές με κύριο τους προσόν, την καλή μεταφορά της μπάλας. Άλλωστε η επιτυχία του στην Ρεάλ Σοσιεδάδ, την αγαπημένη του ομάδα, δεν είναι τυχαία. Είχε την δυνατότητα να δουλέψει με μερικά από τα μεγαλύτερα ταλέντα στην ιστορία του συλλόγου ήδη από τα τμήματα υποδομής και όταν βρέθηκε να προπονεί την πρώτη ομάδα, οι ποδοσφαιριστές γνώριζαν καλά το τακτικό του πλάνο.
Ο Ισπανός τεχνικός ακολουθεί μια πεπατημένη στο «build up» η οποία έγινε ευρέως γνωστή την περίοδο της κυριαρχίας του Σέρχιο Μπουσκέτς. Δηλαδή ο ποδοσφαιριστής ο οποίος «τυπικά» παίζει στην θέση «6» κατεβαίνει ανάμεσα στα στόπερ για να λάβει την μπάλα δημιουργώντας υπεραριθμία στο δικό του μισό ώστε να ανταπεξέλθει στο αντίπαλο pressing. Ταυτόχρονα ο άλλος κεντρικός χαφ τοποθετείται διαγώνια για να ανοίγει άλλες γωνίες πάσας ενώ τα μπακ παραμένουν χαμηλά και όταν η μπάλα περάσει περάσει με ασφάλεια σε πιο ψηλά μέτρα, ανεβαίνουν στο αντίπαλο μισό.
Αξίζει να επισημάνουμε ότι ο Αλγκουαθίλ δεν είναι υπέρμαχος μιας αργής, ακίνδυνης και άσκοπης κυκλοφορίας αλλά θέλει οι ομάδα του να επιτίθεται με την μπάλα στα πόδια από τον χώρο του άξονα, κάθετα και γρήγορα. Αυτό άλλωστε αποδικνύεται και από τους αριθμούς της κατά την αγωνιστική περίοδο 22/23 όπου η ομάδα τερμάτισε στην 4η θέση του πρωταθλήματος της Λαλίγκα. Εκεί η ομάδα του Ισπανού είχε 55% κατοχή μπάλας (4η στην Λαλίγκα) με περίπου 400 πάσες ανά ματς, 4,04 Smart Passes (6η στην Λαλίγκα) και με μόλις 11.26 σέντρες (18η στην Λαλίγκα). Τα υψηλά ποσοστά σε Smart Passes αλλά και το χαμηλό ποσοστό σε σέντρες δηλώνει μια ομάδα που προσπαθεί να επιτεθεί από τον άξονα και κάθετα.
Στην παραπάνω φάση βλέπουμε κάτι που ο Αλγκουαθίλ θέλει να κάνουν οι ομάδες του. Οι 3 κεντρικοί οι οποίοι είναι εξαιρετικοί με την μπάλα στα πόδια δεν έχουν συγκεκριμένη θέση. Κάνουν αλλάγες και ο καθένας τους μπορέι να βρεθεί τόσο ψηλά όσο και χαμηλά μέσα στον αγωνισιτκό χώρο εφόσον η μπάλα περάσει στο αντίπαλο μισό. Εκεί ο προπονητής δίνει ελευθερίες κινήσεων ενώ θέλει ο επιθετικός του ( σε αυτή την φάση ο Οριαθάμπαλ) να είναι συμμετοχικός στο build up. Ταυτόχρονα εδώ βλέπουμε την αλλαγή θέσης των Θουπιμέντι-Μερίνο και την συγκέντρωση πολλών ποδοσφαιριστών στην δεξιά πλευρά βγάζοντας μόνο του μαζί με τον αντίπαλο μπακ τον αριστερό εξτρέμ της ομάδας. Άρα καταλαβαίνουμε πως 3 κεντρικοί χαφ της ομάδας παίζουν κομβικό ρόλοσ το παιχνίδι του Αλγκουαθίλ.
Σε αυτή την φάση η Σοσιεδάδ έχει σχηματισμό 3-1-6 με τον έναν μπακ χαμηλά στον αγωνιστικό χώρο και τους δύο κεντρικούς χαφ ανάμεσα στις γραμμές.
Στις δύο παραπάνω φωτογραφίες η διάταξη είναι πιο ξεκάθαρη όμως θέλω να σταθούμε σε κάτι άλλο το οποίο έχει μεγάλη σημασία. Ο Αλγκουαθίλ φέρνει εσωτερικά και τους 2 του εξτρέμ για να υποστηρίζουν τα κεντρικά χαφ και τον επιθετικό της ομάδας. Ο δεξιός εξτρέμ (Κούμπο) είναι ταχύτατος και κάνει συνεχόμενες κινήσεις στην πλάτη της άμυνας τόσο από την γραμμή όσο και εσωτερικά δημιουργώντας ρίγματα. Από την άλλη ο αριστερός εξτρέμ συνήθως παραμένει μόνιμα κοντά στον φορ ο οποίος έχει ωστόσο ελεύθερο ρόλο διότι όπως είπαμε ο επιθετικός που θέλει ο Ισπανός τεχνικός πρέπει να είναι συμμετοχικός στην ανάπτυξη του παιχνιδιού.
Στον μόνο τομέα τον οποίο διακρίνουμε κινά σημεία μεταξύ του Μεντιλίμπαρ και του Αλγκουαθίλ είναι στον τομέα του pressing. Ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ είναι μια από τις πιο πιεστικές ομάδες στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος. Ο νέος προπονητής της Σοσιεδάδ εντυπωσίασε όλη την Ισπανία και σε αυτό τον τομέα κάτι που φαίνεται από το PPDA της:
Το PPDA της Ρεάλ Σοσιεδάδ από το 2022 εώς το 2025
- Ρεάλ Σοσιεδάδ PPDA 22/23: 7.49 (1st)
- Ρεάλ Σοσιεδάδ PPDA 23/24: 7.9 (2nd)
- Ρελα Σοσιεδάδ PPDA 24/25: 9.11 (3rd)
Η Σοσιεδάδ του Αλγκουαθίλ ήταν λοιπόν μια εξαιρετικά πιεστική ομάδα η οποία κοιτούσε να ανακτήσει γρήγορα την μπάλα από τον αντίπαλο πιέζοντας σε όλα τα μίκη και τα πλάτη του γηπέδου.
Σύνοψη και πως κολλάει στον Ολυμπιακό ο νέος προπονητής
Με τα παραπάνω στοιχεία τα οποία έχουμε μπορούμε να οδηγηθούμε στα εξής συμπεράσματα. Ο Ισπανός τεχνικός έχει φρέσκιες ιδέες για το ποδόσφαιρο και δεν είναι δογματικός. Του αρέσει η ρευστότητα τόσο σε σχηματισμούς όσο και στο τακτικό του πλάνο καθώς προσαρμόζεται ανάλογα με την περίσταση. Ωστόσο μόνιμα πρωταρχικός του στόχος είναι η ομάδα του να έχει κυριαρχικό πρόσωπο στον αγωνιστικό χώρο, χωρίς να υπολογίζει την δυναμική του αντιπάλου, κάτι που ευάπτεται τέλεια με την φιλοσοφία του Ολυμπιακού.
Άλλωστε σύμφωνα και με το «μήνυμα που έστειλε» η διοίκηση, ήθελε η ομάδα να παίζει επιθετικό ποδόσφαιρο. Ο Αλγκουαθίλ λοιπόν είναι ένας τέτοιος προπονητής. Για να μπορέσει να εφαρμόσει το πλάνο του χρειάζεται στόπερ και κεντρικά χαφ τα οποία έχουν ευχέρια στον χειρισμό της μπάλας, μπακ τα οποία είναι αθλητικά, με επιθετικά χαρακτηριστικά, εξτρέμ τα οποία μπορούν να κινηθούν στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας αλλά και εσωτερικά ενώ θέλει ο φορ του να είναι αθλητικός και συμμετοχικός στο παιχνίδι. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως θέλει ο τερματοφύλακας του να είναι καλός με την μπάλα στα πόδια για να βοηθάει στην κυκλοφορία της μπάλας.
Του αρέσει να φέρνει πολλούς ποδοσφαιριστές στον άξονα για να δίνει το πλάτος στα μπακ ενώ πολλές φορές υπερφορτώνει την μια πλευρά για να χτυπήσει στην αντίθετη. Με λίγα λόγια βλέπουμε έναν προπονητή ο οποίος δεν είναι καθολικός και ο οποίος έχει αρκετές και διαφορετικές αρχές στον παιχνίδι του με κοινή όμως συνισταμένη την επιθετικότητα και την ποιοτική μεταφορατης μπάλας.
Σε αυτό το ποδοσφαιρικό πλάνο αν θα έπρεπε να χαρτογραφίσουμε πως θα αγωνίζεται για την ώρα ο Ολυμπιακός με τον νέο του προπονητή θα ξεκινούσαμε με την θέση του τερματοφύλακα όπου ο Ορτέγκα λόγο και της ευχέριας του με την μπάλα στα πόδια θα έχει σημαντικό ρόλο. Στα στόπερ ο Σμαϊλοβιτς ο οποίος έχει εξαιρετική μεταβίβαση και τεχνική σίγουρα θα έχει ενεργό ρόλο στον Ολυμπιακό του Αλγκουαθίλ. Από την άλλη τόσο ο Τικνιζιάν όσο και ο Πέντερσεν με τον Σάλιακα είναι 3 μπακ με επιθετικές αρετές με τους δύο πρώτους, λόγο της αθλητικότητας τους να ξεχωρίζουν. Το μεγάλο ερωτηματικό είναι ποιός θα έχει έναν ρόλο αντίστοιχο με αυτόν του Θουπιμέντι και νομιζώ πως η απάντηση είναι απλή. Ο Φρόιλερ είναι με διαφορά ο κορυφαίος Playmaker του Ολυμπιακού και έχει μάθει να λαμβάνει μεγάλο όγκο πασών από τους συμπαίκτες του. Ο Πουέρτα είναι επίσης συμβατός στο ρόλο του «8» που θέλει ο Ισπανός ενώ στο 10 θα δούμε τόσο τον Φορτούνη όσο και τον Γκουστάβο Σα.
Σε αυτή την θέση ο Αλγκουαθίλ θέλει έναν παίχτη με καλή μεταφορά μπάλας στο τελευταίο τρίτο ο οποίος μπορεί είτε με κάποια κάθετη είτε με κάποια ατομική ενέργεια να διασπάσει την αντίπαλη άμυνα. Στην θέση του φορ ο Γιάρεμτσουκ αναμένεται να έχει βασικό ρόλο καθώς είναι ένας επιθετικός ο οποίος θέλει να είναι συμμετοχικός στο δημιουργικό κομμάτι.Το πρόβλημα το οποίο εντοπίζω εγώ βρίσκεται στις θέσεις των εξτρέμ καθώς αν και ο Ζότα Σίλβα μπορεί να αγωνιστεί ως εσωτερικός αριστερός χαφ, στα δεξιά φαίνεται να υπάρχει θέμα διότι δεν υπάρχει καποιος γρήγορος πλάγιος επιθετικός γραμμής, όπως ήταν ο Κούμπο. Φυσικά και το πλάνο του προπονητή μπορεί να αλλάξει με τον Ρόκα να παίζει αριστερά και τον Ζότα Σίλβα να βρίσκεται δεξιά και να έρχεται εσωτερικά από εκείνη την πλευρά( θέση που υπάρχει και ο Μπέιλι)
Μπορεί να κάνει την διαφορά ;
Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ μπόρεσε να αποδείξει την αξία του μέσα σε ένα υγειές ποδοσφαιρικό πρότζεκ σε ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα του κόσμου. Ο Ολυμπιακός από την άλλη είναι μια ομάδα η οποία θέλει κάθε χρόνο να κατακτάει τίτλους παίζοντας και καλό ποδόσφαιρο. Άλλωστε πλέον όπως έχουμε ξαναπεί για να κατακτήσεις πρωταθλήματα θα πρέπει η στόχευση της ομάδας σου να είναι επιθετική και η εικόνα της επιβλητική. Ο Αλγκουαθίλ στην Ισπανία έδειξε πως αυτή είναι η στόχευση και το ποδοσφαιρικό του πλάνο. Η μετάβαση ωστόσο από μια ομάδα που δεν ήθελε να έχει την μπάλα στα πόδια της σε μια ομάδα που θα θέλει με αυτοματισμούς και κάθετο ποδόσφαιρο να παίρνει νίκες, είναι τεράστια. Επομένως ο νέος προπονητής θα χρειαστεί αρκετό χρόνο να προσαρμώσει τις ιδέες του στο ρόστερ του και όχι το αντίθετο. Αν ο προπονητής προσαρμοστεί στο υλικό του και δεν επιβάλλει τις δικές του αρχές τότε τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα.
Το σίγουρο είναι πως ο Αλγκουαθίλ θα χρειαστεί πολύ χρόνο και ίσως οι λεγόμενες «παθογένειες» του παιχνιδιού του Μεντιλίμπαρ να παραμείνουν αντιληπτές και τους ερχόμενους μήνες. Όπως για παράδειγμα ο μεγάλος όγκος σεντρών ή η δυσκολία της διάσπασης μιας κλειστής άμυνας στο τελευταίο τρίτο. Ο Ολυμπιακός ωστόσο απέκτησε έναν προπονητή με επιθετική διάθεση και στόχευση ο οποίος ταυτίζεται με τα «θέλω» του συλλόγου.