Η άμμος στην κλεψύδρα για το πρώτο τζάμπολ του Final Fοur της Αθήνας αδειάζει και τα μέλη του Παναθηναϊκού AKTOR θα παρακολουθήσουν τη διοργάνωση που διεξάγεται στο «παλάτι» τους από την… τηλεόραση. Η σεζόν του «Τριφυλλιού» στην EuroLeague τελείωσε άδοξα, όπως ακριβώς…ξεκίνησε.
Ασυνέπεια, ανισορροπία, «ups and downs», κακή διαχείριση, ατυχία, προβλεψιμότητα, έλλειψη ρόλων, πίεση. Πολλές είναι οι λέξεις-φράσεις που θα μπορούσαν να… αποκρυπτογραφήσουν τη φετινή χρονιά του Παναθηναϊκού AKTOR στην EuroLeague.
Εκείνη που ταιριάζει άρδην και χωρίς πολλές… περιστροφές είναι η λέξη αποτυχία! Ο ιστορικός του μέλλοντος αν γυρνούσε τον χρόνο πίσω στο 2026 και έκανε ένα «case study» στην περίπτωση του φετινού Παναθηναϊκού δε θα μπορούσε να βρει κάποια πιο αντιπροσωπευτική λέξη, παρόλο που η ελληνική γλώσσα έχει άφθονο πλούτο.
Η ομάδα του Έργκιν Άταμαν δεν θα δώσει το «παρών» στο Telekom Center Athens, όπου Ολυμπιακός, Φενέρμπαχτσε, Ρεάλ Μαδρίτης και Βαλένθια θα παλέψουν για το βαρύτιμο τρόπαιο της Ευρωλίγκας.
Μια ομάδα με ένα από τα καλύτερα προπονητικά επιτελεία -αν όχι το καλύτερο-, το καλύτερο ρόστερ στα…χαρτιά, ένα από τα μεγαλύτερα μπάτζετ -αν όχι το μεγαλύτερο- στη διοργάνωση και ένα πελώριο «πρέπει» στις πλάτες της για το… 8ο στο σπίτι της απέτυχε παταγωδώς και οι αιτίες είναι ένα μεγάλο κουβάρι που πρέπει να ξετυλίξουμε…
Ένα ασύλληπτο ρόστερ με δομικές… αδυναμίες
Σε αγωνιστικό επίπεδο οι μονάδες που διαθέτει ο Παναθηναϊκός τη φετινή χρονιά τον καθιστούν μακράν το κορυφαίο ρόστερ σε ατομικό ταλέντο και ποιότητα-skills. Το «μπασκετάκι» όμως είναι ομαδικό άθλημα. Οι ρόλοι, η χημεία, η τακτική, το plan b όταν κάτι στραβώνει και το ομαδικό πνεύμα είναι τα πιο σημαντικά στοιχεία για να πετύχει ένας ζωντανός οργανισμός σε ένα ομαδικό άθλημα.
Οι «Πράσινοι» δεν κατόρθωσαν ποτέ κατά τη διάρκεια της σεζόν να βρουν την απαιτούμενη ομοιογένεια, την κατάλληλη πεντάδα, τους διακριτούς ρόλους μέσα στο παρκέ και σε πολλές περιπτώσεις δεν μπήκε το «εγώ» κάτω από το «εμείς», ώστε το σύνολο του Άταμαν να αγωνίζεται σήμερα στον ημιτελικό των 21:00, στη θέση της Βαλένθια.
Η εμμονή στο «Nunnball», η εξάρτηση από τον 36χρονο Σλούκα (όσο παικταράς και αν είναι), η μόνιμη αδυναμία στη ρακέτα, το… ντεφορμάρισμα του Όσμαν στο μεγαλύτερο διάστημα της σεζόν και η μόνιμη «σύγχυση» στους χρόνους των γκαρντ σε συνδυασμό με τη διαρκώς «soft» άμυνα, στοίχισαν στον Παναθηναϊκό και του στέρησαν το Final Four.
Η κάκιστη regular season και οι παθογένειες που έβγαζαν… μάτι
Το «Τριφύλλι» τερμάτισε στην 7η θέση της κανονικής περιόδου (θέση play-in) και πήρε το εισιτήριο για τα playoffs με νίκη σε μονό αγώνα κόντρα στη Μονακό στην Αθήνα. Η 7η θέση δεν αντιπροσώπευε σε καμία περίπτωση την ποιότητα και το ταλέντο του «Επτάστερου». Ο «συνήγορος του διαβόλου» θα πει πως το πραγματικό μπάσκετ παίζεται από τα playoffs και μετά, που κάνουν… ταμείο οι ομάδες για τη σεζόν και διεκδικούν το βαρύτιμο τρόπαιο.
Πράγματι, εκείνο που μετράει είναι να είσαι υγιής αγωνιστικά και πνευματικά στο τελευταίο κομμάτι της σεζόν, ειδικότερα με το συγκεκριμένο «format» της διοργάνωσης. Ωστόσο, το τι κάνεις κατά τη διάρκεια της χρονιάς, σε μεγάλο βαθμό υποδεικνύει τη συνέπεια, τη σταθερότητα και το πόσο έχεις δουλέψει ως ομάδα.
Οι αγωνιστικές παθογένειες της αθηναϊκής ομάδας έβγαζαν… μάτι από καιρό. Κάκιστη άμυνα και ειδικά περιφερειακή, πολλά κενά διαστήματα στους αγώνες, εξάρτηση από Ναν, Σλούκα, υπερβολική κόπωση του Χουάντσο, εξαιτίας του παρατεταμένου ντεφορμαρίσματος του Ντίνου Μήτογλου και ένα τεράστιο κενό στη θέση «5» που δε γινόταν να καλυφθεί με την επιστροφή του «κανονικού» Λεσόρ, μετά από 1,5 χρόνο απραξίας. Συν τοις άλλοις ο Παναθηναϊκός έχασε για πρώτη φορά μετά από χρόνια έξι ματς στο ΟΑΚΑ, που ήταν πάντα ένα απροσπέλαστο τείχος για κάθε αντίπαλο.
Η μη αξιοποίηση τους Σορτς και το «έγκλημα» με τον Τολιόπουλο
Το καλοκαίρι ο Παναθηναϊκός απέκτησε τον Τι Τζέι Σορτς, που έκανε χρονιά MVP με την περυσινή Παρί. Έναν από τους πιο εκρηκτικούς γκαρντ της λίγκας με έφεση στο «onball» παιχνίδι, στο «drive», στην ταχύτητα, στον αιφνιδιασμό και στη δημιουργία «spaces» για τους ελεύθερους συμπαίκτες του.
Το τεχνικό επιτελείο της ομάδας δεν κατάφερε ποτέ -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- μέσα στη σεζόν να αξιοποιήσει στο έπακρο τις αρετές του βραχύσωμου Αμερικανού. Προφανώς οι ευθύνες βαραίνουν και τον ίδιο, αφού ο Παναθηναϊκός έχει άλλο μέγεθος, άλλες απαιτήσεις και άλλο «πρέπει» συγκριτικά με την Παρί και ένα πλούσιο ρόστερ στο οποίο ο Σορτς δεν θα μπορούσε να έχει τις κατοχές και τον ρόλο που είχε στον «Πόλη του Φωτός».
Ωστόσο, η χρησιμοποίηση του μαζί με τον Ναν, που αμφότεροι θέλουν την μπάλα στα χέρια τους, η μη προστασία του στην άμυνα (δεν είναι το ατού του), η απομάκρυνση ενός παίκτη ρυθμού στον πάγκο με το πρώτο του λάθος και το επικοινωνιακό… άδειασμα καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν σίγουρα δεν βοηθά έναν αθλητή να νιώσει άνετα σε ένα περιβάλλον με το βάρος του επτάκις πρωταθλητή Ευρώπης.
Αναφορικά με τον Τολιόπουλο, οι πράσινοι πήραν έναν παίκτη με καταπληκτική χρονιά στον Άρη σε Ελλάδα και Ευρώπη, ενεργό μέλος της Εθνικής με χρόνο και αποφάσεις σε κρίσιμα ματς και έναν σουτέρ ολκής από τα 6.75, που δίνει ρυθμό και ξεκλειδώνει άμυνες σε δύσκολες καταστάσεις, που το σκορ κολλάει.
Ο 29χρονος γκαρντ μέτρησε ελάχιστα λεπτά στη φετινή regular season, σε πολλά ματς δεν αγωνίστηκε καν και το πιο παράδοξο απ’ όλα είναι πως σε κακές βραδιές των υπολοίπων περιφερειακών της ομάδας, είτε αγωνίστηκε ελάχιστα είτε καθόλου.
Προφανώς δεν έγινε μέσα σε μια… μέρα Ναν, Σλούκας, Σορτς, Γκραντ αλλά σίγουρα η επιθετική του δεινότητα θα μπορούσε να δώσει λύσεις σε στιγμές που η ομάδα κολλούσε επιθετικά. Άλλωστε γιατί άραγε αποκτήθηκε…
Το… χάος στη θέση «5»
Οι Πράσινοι απέκτησαν τον Ρισόν Χολμς το περασμένο καλοκαίρι με ένα πανάκριβο συμβόλαιο! Έναν παίκτη με θητεία ετών στο NBA και έφεση στο παιχνίδι πάνω από τη ρακέτα και στα ριμπάουντ, ειδικά στα επιθετικά. Τελικά τον Μάρτιο, οι δύο πλευρές έλυσαν τη συνεργασία τους με έναν… άκομψο τρόπο. Και το ερώτημα που γεννάται είναι το εξής:
Εφόσον ο Χολμς δεν ταίριαξε ή δεν αξιοποιήθηκε ορθά αγωνιστικά, ο Γιούρτσεβεν αποδεσμεύτηκε, ενώ αρχικά στηρίχτηκε, ο ηλικιωμένος Φαρίντ δεν είχε διάρκεια και ο Λεσόρ επέστρεψε στις αρχές Μαρτίου, γιατί δεν αποκτήθηκε άλλος σέντερ ή γιατί δεν έμεινε κάποιος από το ήδη υπάρχον ρόστερ, ώστε η ομάδα να έχει βάθος;
Ο Παναθηναϊκός για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά δε βρήκε λύση στην απουσία του Ματίας. Το σύνολο του Έργκιν Άταμαν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά «έκαψε» τον Χουάντσο Ερνάνγκομεθ, ο οποίος επωμίστηκε τις ευθύνες δύο θέσεων αν συνυπολογιστεί η κάκιστη χρονιά του Μήτογλου.
Είναι άτοπο να υπάρχει η εντύπωση πως ο Γάλλος ψηλός από τη Μαρτινίκα θα επέστρεφε μετά από ένα πολύ μεγάλο διάστημα αποχής και θα έλυνε όλα τα προβλήματα της ρακέτας του «Τριφυλλιού».
Το «υπερόπλο» Χέιζ-Ντέιβις που το άφησαν χωρίς… σφαίρες
Τον Φεβρουάριο ο Παναθηναϊκός AKTOR προχώρησε σε άλλη μια πανάκριβη προσθήκη, αυτή του Χέιζ-Ντέιβις. Τον περυσινό πρωταθλητή και MVP του Final Four με τη φανέλα της Φενέρμπαχτσε. Μια κίνηση που θα μπορούσε να αλλάξει ισορροπίες και να δώσει δυναμική και λύσεις στην ομάδα.
Ο Αμερικανός φόργουορντ με εξαίρεση τον νικηφόρο τελικό κυπέλλου απέναντι στον Ολυμπιακό στην Κρήτη και κάποιες «εκλάμψεις» του τεράστιου ατομικού του ταλέντου, δεν αξιοποιήθηκε και δεν αναδείχθηκε μέσα από το σύστημα του Παναθηναϊκού, ούτως ώστε να γίνει επιδραστικός στο παιχνίδι.
Ένας παίκτης με ύψος, δύναμη, μακριά άκρα, οξυδέρκεια, παιχνίδι με πλάτη, αμυντικά, επιθετικά και ηγετικά «skills» έφτανε σε σημείο να του μένει η μπάλα στα χέρια και να μην έχει δικά του «plays» ώστε να είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες του αγωνιστικού προσανατολισμού του συνόλου του Άταμαν.
Τα επικοινωνιακά «mind games» δεν είχαν όριο
Οι μεγάλες ομάδες με κόσμο, δυναμική, τίτλους και «brand name» οφείλουν να έχουν αυτοπεποίθηση και νοοτροπία νικητή. Το ίδιο και οι προπονητές που εκ των πραγμάτων έχουν μια σπουδαία καριέρα και δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα και σε κανέναν.
Όταν όμως το μέτρο χάνεται, ξεκινά η… αλαζονεία. Οι φετινές επικοινωνιακές τακτικές του Παναθηναϊκού ήταν σε μεγάλο βαθμό υπερφίαλες και περισσότερο κακό παρά καλό έκαναν στα ενδότερα της ομάδας. «Άδειασμα» παικτών, διακρίσεις στην αντιμετώπιση τους και ένα κοινό αίσθημα ότι όλα εξαρτώνται από εμάς, «έβλαψαν» το φετινό εγχείρημα, σε μια χρονιά άκρως σημαντική για τον κόσμο της ομάδας.
Στο τέλος της ημέρας, οι παίκτες είναι άνθρωποι με διαφορετικές προσωπικότητες και χαρακτήρες. Στο τέλος της ημέρας υπάρχουν και άλλα μεγάλα σωματεία με στόχους, πίεση και φιλοδοξίες. Στο τέλος της ημέρας οι πράξεις είναι εκείνες που σε κάνουν να ξεχωρίσεις.
Την πάτησε σαν… πρωτάρης με τη Βαλένθια
Οι Πράσινοι αντιμετώπισαν στα playoffs τη δεύτερη της κανονικής περιόδου Βαλένθια με μειονέκτημα έδρας. Σε δύο καταπληκτικά παιχνίδια στην Ισπανία έκαναν δύο «break», νικώντας την ομάδα του Μαρτίνεθ με ασύλληπτη άμυνα και με τον τρόπο που εκείνη παίζει, αντίστοιχα.
Και μετά… επιστροφή στη «νοσηρότητα». Ο Παναθηναϊκός είχε δύο ευκαιρίες στην Αθήνα να πάρει έστω μια νίκη και να τσεκάρει το εισιτήριο για το Final Four, που ξεκινά σήμερα (22/05) στο «παλάτι» του. Η ομάδα του Άταμαν υπέστη δύο οδυνηρές ήττες στο Telekom Center Athens και έχασε το πέμπτο ματς στην Ιβηρική Χερσόνησο με κάτω τα…χέρια.
Δεν κατάφεραν σε κανένα από αυτά τα τρία ματς να επιβάλλουν το παιχνίδι τους και να αναχαιτίσουν τα ατού της Βαλένθια. Δεν κατάφεραν σε κανένα σημείο να παίξουν την «αμυνάρα» των δύο πρώτων παιχνιδιών και να επιβληθούν πνευματικά του αντιπάλου τους.
Μοιραία ήρθε το «reverse sweep» και η ομάδα του Μοντέρο και του Μπαντιό θα αντιμετωπίσουν απόψε (22/05, 21:00) τη Ρεάλ Μαδρίτης στην Αθήνα.
Να σημειωθεί πως οι διαιτητικές αποφάσεις ήταν άνισες και στη σειρά των παιχνιδιών οι «άρχοντες του αγώνα» δε σφύριζαν με το ίδιο πνεύμα και τα ίδια κριτήρια για τους παίκτες των δύο ομάδων. Αυτό όμως δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για τον αποκλεισμό του Παναθηναϊκού από το φετινό Final Four, καθώς η ομάδα του Έργκιν Άταμαν εμφάνισε το αγωνιστικό «καρδιογράφημα» που παρουσίασε στο μεγαλύτερο μέρος της σεζόν.
Ο οργανισμός Παναθηναϊκός απέτυχε στη φετινή EuroLeague! Ωστόσο, ο αφορισμός, η ανθρωποφαγία και ο μηδενισμός καλό είναι να υστερούν συγκριτικά με την καλόβουλη κριτική, που στοχεύει στη διόρθωση τρωτών σημείων και λάθος καταστάσεων. Η ήττα είναι μέρος του αθλητισμού και οι πράσινοι είναι μια μεγάλη οντότητα, που ξέρουν πως να επιστρέφουν μετά από μια αποτυχία, όσο οδυνηρή και αν είναι…