Φενέρμπαχτσε και Ζαλγκίρις συναντιούνται στα πλέι οφ της φετινής Euroleague σε μια σφοδρή μάχη όπου ο νικητής παίρνει το πολυπόθητο εισιτήριο για το Final Four της Αθήνας. Μπορεί η Φενέρ να υπερασπιστεί τα σκήπτρα της ή μήπως έχει φτάσει η στιγμή επιστροφής των Λιθουανών στην ελίτ;
Αρκεί η δίψα των Λιθουανών απέναντι στην κυνική εμπειρία των Πρωταθλητών Ευρώπης; Αυτό είναι το ερώτημα που πλανάται πάνω από την Κωνσταντινούπολη, καθώς η Ulker Arena ανοίγει τις πύλες της για μια από τις πιο αμφίρροπες σειρές των φετινών play off της Euroleague. Από τη μία, η Φενέρμπαχτσε περιμένει οχυρωμένη στο “κάστρο” της, έχοντας το πλεονέκτημα έδρας και την αύρα της κατόχου που ξέρει πώς να ελέγχει τη μοίρα της. Από την άλλη, η Ζαλγκίρις —η “θρησκεία” ενός ολόκληρου έθνους— που καλείται να κάνει την υπέρβαση μακριά από το Κάουνας για να σπάσει την έδρα των Τούρκων. Για τους Λιθουανούς, το 2018 μοιάζει πλέον με μια μακρινή, γλυκιά ανάμνηση και η επιστροφή στην elite απαιτεί μια “άλωση” που περιμένουν οκτώ ολόκληρα χρόνια.
Η πορεία στην regular season
Η σεζόν για την κάτοχο του τίτλου ξεκίνησε μέσα σε ένα κλίμα αβεβαιότητας. Το «μουδιασμένο» ξεκίνημα και το μπαράζ ατυχών τραυματισμών γέμισαν αμφιβολία την ομάδα αλλά και το κοινό. Όμως το σύνολο του Σάρας Γιασικεβίτσιους βρήκε τα πατήματά του, είδαμε ένα τρομερό σερί 9 αγώνων που θύμισε την περσινή της κυριαρχία, εκτοξεύοντάς την μέχρι την κορυφή της EuroLeague και μάλιστα με διαφορά από τον δεύτερο. Ωστόσο, το κλείσιμο της σεζόν επεφύλασσε μια δυσάρεστη έκπληξη. Η Φενέρ μετά το σερί των 9 αγώνων έκλεισε τη σεζόν με 7 ήττες και δύο νίκες. Μάλιστα λίγο έλειψε να πετάξει το πλεονέκτημα έδρας. Τελικά, η 4η θέση σφραγίστηκε, αλλά η εικόνα μιας ομάδας που «λαχανιάζει» στην τελική ευθεία αφήνει πολλά ερωτηματικά για την κατάσταση της φόρμας της και μάλιστα ενόψει μιας τόσο ανταγωνιστικής σειράς.
Στην αντίπερα όχθη, η Ζαλγκίρις ξεκίνησε με το πόδι στο γκάζι, προκαλώντας όμως τη συνήθη δυσπιστία. «Θα ξεφουσκώσουν, όπως κάθε χρόνο», ήταν η μόνιμη επωδός των αναλυτών. Όμως, ο κόουτς Μασιούλις είχε διαφορετικά σχέδια. Κατάφερε να μπολιάσει την ομάδα με μια σπάνια πνευματική σκληράδα, αποδεικνύοντας ότι η φετινή Ζαλγκίρις δεν ήταν το «πυροτέχνημα» των προηγούμενων ετών. Η κατάληψη της 5ης θέσης δεν ήταν απλώς μια επιτυχία, αλλά μια δήλωση κυριαρχίας. Οι Λιθουανοί δεν τερμάτισαν απλώς ψηλά, τερμάτισαν δείχνοντας ότι διαθέτουν τη σταθερότητα που στο τέλος της σεζόν έλειψε από την Φενέρ, μπαίνοντας στη σειρά με την ψυχολογία της ομάδας που «αρνείται να λυγίσει»
Head to head
Οι αναμετρήσεις μεταξύ των δύο ομάδων ανέδειξαν ξεκάθαρο νικητή τον κόουτς Μασιούλις και την Ζαλγκίρις. Και αν η επικράτηση των Λιθουανών στις 3 Οκτωβρίου ήταν πολύ νωρίς για να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα, η εμφατική νίκη στις 27 Μαρτίου έδειξε πως ίσως ο μαθητής να ξεπέρασε τον δάσκαλο.
Και οι δύο ομάδες είχαν παίκτες που έκαναν step up αλλά και παίκτες που απέδειξαν την αξία τους σχεδόν από το μηδέν. Η Φενέρ παρουσίασε τον Τάλεν Χόρτον-Τάκερ για πρώτη φορά στα ευρωπαϊκά παρκέ, ένα πραγματικό πολυεργαλείο. Ο Αμερικανός γκαρντ σκοράρει 15.9 πόντους κατά μέσο όρο, κατεβάζει 3.7 ριμπάουντ και μοιράζει 2 ασίστ. Όλα αυτά σε 23 λεπτά ενώ η αθλητικότητά του δημιουργεί συχνά εντυπωσιακές φάσεις. Φυσικά το step up του Γουέιντ Μπόλντουιν δεν περνάει απαρατήρητο αφού διανύει την καλύτερη σεζόν της καριέρας του βάση στατιστικών. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου το ότι και οι δύο βρέθηκαν στην δεύτερη καλύτερη πεντάδα της σεζόν.
@nfcomtr 🧤 Talen Horton-Tucker ➡️ Melih Mahmutoğlu ➡️ Talen Horton-Tucker ✈️ 🔨 #Fenerbahçe ♬ I Run – HAVEN.
Ο σταρ της Ζαλγκίρις ακούει φυσικά στο όνομα του Σιλβέν Φρανσίσκο που έκανε μια “υπερηχητική” χρονιά η οποία σε διαφορετικές συνθήκες μπορεί να του είχε φέρει και το βραβείο του MVP αν δεν είχε πέσει πάνω στον σχεδόν αψεγάδιαστο Σάσα Βεζένκοφ. Ο Γάλλος σκοράρει 16.7 πόντους κατά μέσο όρο ενώ μοιράζει και 5.5 ασίστ. Αξίζει να σημειωθεί ότι και στις δύο μεταξύ τους αναμετρήσεις η Φενέρ δεν βρήκε τρόπο να τον περιορίσει.
Ταυτόχρονα όμως, η προσθήκη του Μόουζες Ράιτ ήταν μάλλον από τις καλύτερες αποφάσεις των Λιθουανών. Ο Αμερικανός ψηλός βρήκε τον χώρο που δεν μπορούσε να βρει στον Ολυμπιακό να ξεδιπλώσει το ταλέντο του και ολοκληρώνει την σεζόν με 13.2 πόντους και 6.6 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. Πρόκειται για έναν παίκτη που δίνει σοβαρό προβάδισμα στο “ζωγραφιστό” για την Ζαλγκίρις αφού η Φενέρ ταλαιπωρείται και από τραυματισμούς σε αυτή τη θέση και δεν έχει καταφέρει να φέρει κάποιον παίκτη που να κυριαρχεί.
Το πιο τρελό σενάριο της σειράς, όμως, κρύβεται στους πάγκους. Ο κόουτς Μασιούλις δεν είναι ένας ξένος για τη Φενέρ. Από το 2018 και μέχρι πέρσι ήταν ο βοηθός του Σάρας και μαζί πανηγύρισαν την κατάκτηση της Euroleague. Ξέρει το πλάνο των Πρωταθλητών καλύτερα από τον καθένα. Τώρα, επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη για να αντιμετωπίσει τον δάσκαλό του. Για τη Ζαλγκίρις, ο Μασιούλις είναι ο άνθρωπος που ξέρει τα “μυστικά” της Φενέρ, αλλά και ένα δικό της παιδί που θέλει να φέρει πίσω τις μέρες του 2018, όταν ο Σάρας καθόταν στον πάγκο του Κάουνας και έκανε όλη την Ευρώπη να παραμιλάει.
Όπως και να το δει κανείς, αυτή η σειρά είναι ο ορισμός του 50-50. Από τη μία η εμπειρία και η έδρα της Πρωταθλήτριας Φενέρ και από την άλλη η δίψα και το πλάνο της Ζαλγκίρις. Με δύο από τις πιο καυτές έδρες της Ευρώπης να παίζουν τον δικό τους ρόλο, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα δούμε αρκετό μπασκετικό “ξύλο” αλλά και αγώνες υψηλού επιπέδου που θα κριθούν στις λεπτομέρειες. Θα καταφέρει η Φενέρ να υπερασπιστεί το σπίτι της ή η Ζαλγκίρις θα κάνει την υπέρβαση που ονειρεύεται από το 2018; Η απάντηση θα δοθεί στο παρκέ, σε μια σειρά που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με σιγουριά πού θα κάτσει η μπίλια.