Χρειάστηκαν 20 ολόκληρα χρόνια για να βρεθεί ένας Ιταλός οδηγός στο κορυφαίο σκαλί του βάθρου της Formula 1. Με αφορμή την νίκη του Kimi Antonelli στην Κίνα, ας ρίξουμε μια ματιά στο πόσο άλλαξε η κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού μέσα σε δυο δεκαετίες!
Ζήσαμε για να δούμε την ιστορία να γράφεται για ακόμη μια φορά. Ήταν αναμενόμενο πως ο Andrea Kimi Antonelli θα κέρδιζε κάποιον αγώνα φέτος, δεδομένου του τεράστιου προβαδίσματος που έχει η Mercedes W17 έναντι του ανταγωνισμού. Ίσως όμως δεν περίμενε κάποιος πως θα ήταν ο μόλις 2ος της χρονιάς, στην Κίνα.
Με την επικράτησή του έναντι του teammate του, George Russell και των δύο Ferrari, ο 19χρονος έγινε όχι μόνο ο 116ος διαφορετικός νικητής στα 76 χρόνια ιστορίας της Formula 1, αλλά και ο πρώτος Ιταλός που κερδίζει έπειτα από τον Giancarlo Fisichella. Ο τότε οδηγός της Renault, είχε νικήσει στο Grand Prix Μαλαισίας το μακρινό πλέον 2006. Έκτοτε πέρασαν πάνω από 7000 μέρες και αρκετά χρόνια στα οποία δεν υπήρχε καν εκπρόσωπος της Ιταλίας στο grid. Ας δούμε λοιπόν πόσο άλλαξε η Formula 1 σε αυτές τις δύο δεκαετίες:
«Διαλυμένα» ρεκόρ
Όταν ο «Fisico» πέρναγε την γραμμή τερματισμού ως 1ος, ο κορυφαίος -στατιστικά- οδηγός, ήταν στο grid και τερμάτιζε στην 6η θέση. Ο Michael Schumacher ήταν ο μόνος οδηγός με επτά πρωταθλήματα, ενώ κατείχε και το ρεκόρ νικών, με 84 νίκες. Θα προσέθετε άλλες επτά στην διάρκεια της χρονιάς προτού αποχωρήσει για πρώτη φορά από την F1, έχοντας χάσει τον τίτλο από τον Fernando Alonso.
Έκτοτε ένας οδηγός που τότε ξεκίναγε την πορεία προς τον τίτλο του GP2 θα ισοφάριζε το ρεκόρ πρωταθλημάτων και θα κατέρριπτε το ρεκόρ νικών του «Κόκκινου Βαρόνου», ενώ θα έπαιρνε για λογαριασμό του ένα κάρο άλλα ρεκόρ. Το όνομα αυτού; Μα φυσικά ο Lewis Hamilton, που ετοιμαζόταν τότε να ξεκινήσει την χρονιά του με την ART Grand Prix, της οποία επικεφαλής ήταν ένας… Frederic Vasseur, που 20 χρόνια μετά είναι ξανά το αφεντικό του, στην πιο ιστορική ομάδα του σπορ, την Ferrari!
Πριν 20 χρόνια ένας άλλος Ιταλός, ο Riccardo Patrese κρατούσε το ρεκόρ εκκινήσεων σε Grand Prix. Με 256 εκκινήσεις από το 1977 έως και το 1993, το ρεκόρ του φάνταζε απίθανο και θα πέρναγαν άλλα δύο χρόνια, μέχρι να τον προσπεράσει ο Rubens Barrichello. Έκτοτε το άλλοτε «ακραίο» νούμερο έχει κατατροπωθεί από πάρα πολλούς οδηγούς, με τον Patrese να βρίσκεται πλέον 11ος στην λίστα και τον νεαρό τότε Fernando Alonso να έχει πλέον στην κατοχή του το ρεκόρ με 427 εκκινήσεις. Φυσικά υπάρχουν πάμπολλα ρεκόρ που έχουν αλλάξει και ίσως τα δούμε σε επόμενο άρθρο.
Καλεντάρι… μεγάλου μήκους και αρκετών αλλαγών
Δύο δεκαετίες πριν, το καλεντάρι της Formula 1 ήταν πάνω κάτω σταθερό στους προορισμούς του. Η σεζόν των 18 -μόλις- αγώνων μπορεί να μην ξεκίνησε στον «παραδοσιακό» τότε τόπο εκκίνησης, που ήταν η Αυστραλία και το Albert Park, λόγω των Αγώνων της Κοινοπολιτείας του 2006, που διεξήχθησαν στην χώρα, αλλά ξεκίνησε από το Μπαχρέιν, που τότε μέτραγε μόλις δύο προηγούμενα Grand Prix.
Στο πρόγραμμα υπήρχαν προορισμοί που ήταν σήμα κατατεθέν της Formula 1, όπως το Hockenheim στην Γερμανία, το Nurburgring που αν και επίσης στην Γερμανία φιλοξενούσε το Ευρωπαϊκό Grand Prix, το Magny-Cours στην Γαλλία, αγώνες που εδώ και χρόνια δεν είναι πλέον στο καλεντάρι για διαφορετικούς λόγους. Επίσης φινάλε της χρονιάς ήταν η Βραζιλία και οι αγώνες σε Κίνα και Ιαπωνία ήταν και αυτοί στο τέλος της σεζόν και όχι στην αρχή. Τέλος ένας εμβληματικός αγώνας απουσίαζε εκείνη την σεζόν, με το Grand Prix Βελγίου να μην διεξάγεται λόγω εκτεταμένων εργασιών ανακαίνισης στην πίστα του Spa-Francorchamps.
Έκτοτε οι αγώνες έχουν «εκτοξευθεί» σε 24 (με εξαίρεση τις χρονιές του Covid αλλά και την φετινή όπως διαφαίνεται) με πολλούς να παραπονιούνται για το εξαντλητικό πλέον πρόγραμμα, στο οποίο έχουν προστεθεί άλλοι δύο αγώνες στις ΗΠΑ, η οποία πλέον μετράει αγώνες σε Όστιν, Μαϊάμι και Λας Βέγκας, σε αντίθεση με τον μοναδικό αγώνα της Ινδιανάπολης του τότε, αγώνες στο Κατάρ και την Σαουδική Αραβία, Άμπου Ντάμπι, Αζερμπαϊτζάν και Σιγκαπούρη, ενώ αγώνες που έχουν έκτοτε επιστρέψει από τα παλιά είναι αυτοί σε Αυστρία και Μεξικό, ενώ το Ολλανδικό Grand Prix θα κάνει την τελευταία του εμφάνιση.
Μονοθέσια που… «φούσκωσαν» και άλλαξαν ήχο
Το 2006 τα μονοθέσια μπορεί να μην διέθεταν πλέον τους απίστευτους V10 κινητήρες των 3.0 λίτρων (πλην της Toro Rosso) και αντ’ αυτού να είχαν V8 των 2.4, όμως ακόμη είχαν καλό ήχο και ήταν μικρά σε μέγεθος. Σήμερα, αν και όχι τόσο μεγάλα όπως αυτά της εποχής Ground Effect, παραμένουν μεγαλύτερα από τότε, κυρίως λόγω της κατάργησης των ανεφοδιασμών εντός αγώνα, αλλά και λόγω των βελτιώσεων στην ασφάλεια, όπως με την εισαγωγή του Halo το 2018.
Όσον αφορά τα ελαστικά, το 2006 ήταν η τελευταία χρονιά στην οποία υπήρχαν πάνω από μια προμηθεύτριες, με τις Michelin και Goodyear να αντιπροσωπεύουν έξι και πέντε ομάδες αντίστοιχα. Η Γαλλική εταιρεία θα αποχωρούσε στο τέλος της χρονιάς, με την Bridgestone να συνεχίζει ως και το 2010, προτού αναλάβει τα ηνία η Pirelli, που προμηθεύει ελαστικά μέχρι και σήμερα.
Φυσικά ο ήχος έχει πάρει την κατιούσα, με την κατάργηση των V8 το 2014 και την εισαγωγή των turbo-hybrid V6 των 1.6 λίτρων να έχουν αφαιρέσει ουσιαστικά ένα ζωτικό κομμάτι της Formula 1, όσο και αν το συνηθίσαμε πλέον, με δεδομένη την εξουσία των κατασκευαστριών. Παρακάτω ένα δείγμα του ήχου που ακούγαμε το 2006:
11 τότε – 11 τώρα αλλά όχι ίδιες
Το 2006 όπως και σήμερα, η Formula 1 είχε 11 ομάδες. Από τότε μέχρι σήμερα η πλειοψηφία τους παρέμεινε η ίδια. Ferrari, McLaren, Williams και Red Bull έχουν μείνει ως έχουν, ενώ η τότε Renault εξελίχθηκε στην σημερινή Alpine, η Honda στην σημερινή Mercedes, η BMW Sauber στην σημερινή Audi, η Toro Rosso στην σημερινή Racing Bulls και η Midland F1 στην σημερινή Aston Martin.
Οι μόνες ομάδες που δεν έχουν άμεση ή έμμεση συνέχεια στο 2026, είναι οι Ιαπωνικές Toyota και Super Aguri, οι οποίες θα σταματούσαν να υπάρχουν μετά το 2009 και τα μέσα του 2008 αντίστοιχα. Έκτοτε το 2010 θα προσθέτονταν τρεις νέες ομάδες, οι Virgin, HRT και Lotus, οι οποίες όμως δεν θα άντεχαν πολύ, ούτε θα έκαναν «θόρυβο» στο διάστημα παραμονής τους στην Formula 1. Η Haas που εισήλθε το 2016 συνεχίζει ακόμη και σήμερα μια σταθερή πορεία, ενώ η Cadillac που μόλις έκανε το ντεμπούτο της φέτος, περιμένουμε να δούμε πως θα εξελιχθεί στην πορεία των ετών.
Παλιές φρουρές και έφηβοι star
Τέλος ας ρίξουμε μια ματιά στο grid του 2006 και σε αυτό του 2026. Από τότε μια είναι η σταθερά που παραμένει και λέγεται Fernando Alonso. Τότε βρισκόταν μόλις στην 5η του σεζόν και δεν ήταν καν δις παγκόσμιος πρωταθλητής, ούτε κανείς φανταζόταν ότι θα σταματούσε μόνο εκεί, καθώς η μεταγραφή του από την Renault στην McLaren είχε ήδη ανακοινωθεί. Σήμερα ως «γερόλυκος» και όντας στα 44 συνεχίζει ακάθεκτος, αν και… οι ταλαιπωρίες του με την Honda δεν δείχνουν να σταματούν….
Δίπλα του στην Renault βρισκόταν ο Giancarlo Fisichella, του οποίου η καριέρα άρχιζε δειλά δειλά να δύει. Στην Ferrari που θα ήταν το αντίπαλο δεός για την χρονιά, ο Michael Schumacher είχε για πρώτη φορά μετά το 1999 διαφορετικό teammate από τον Rubens Barrichello, καθώς ο Felipe Massa έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του, με τον Rubinho να γίνεται teammate του επίσης νεαρού ακόμη και ταλαντούχου Jenson Button, ο οποίος ακόμη δεν είχε γίνει καν νικητής Grand Prix.
Άλλα αξιοπρόσεκτα ονόματα του grid το οποίο μπορείτε να δείτε στην πληρότητά του πατώντας εδώ ήταν το δίδυμο της McLaren που αποτελούταν από τους Kimi Raikkonen και Juan-Pablo Montoya, το υπερβολικά ακριβοπληρωμένο δίδυμο των Jarno Trulli – Ralf Schumacher στην Toyota, ενώ το ντεμπούτο του έκανε ο Nico Rosberg με την Williams, έχοντας ως teammate τον Mark Webber, που δεν είχε μετακομίσει ακόμη στην Red Bull.
Ο Rosberg ήταν επίσης ο νεαρότερος οδηγός του grid, κάνοντας ντεμπούτο στην ηλικία των 20 ετών, εκπληκτική ηλικία για τότε, με τον Robert Kubica που οδήγησε στο τελευταίο μέρος της χρονιάς για την BMW Sauber να είναι 21.
Στο φετινό grid, το οποίο μπορείτε να δείτε αναλυτικά εδώ ξεχωρίζουν προφανώς οι George Russell και Kimi Antonelli της Mercedes, οι Charles Leclerc και Lewis Hamilton στην Ferrari, οι Lando Norris και Oscar Piastri στην McLaren και ο τετράκις παγκόσμιος πρωταθλητής Max Verstappen στην Red Bull.
Ενώ κάποτε η ηλικία των 20 θεωρούταν «πολύ μικρή» για Formula 1, το σημερινό grid περιέχει τον προαναφερθέντα 19χρονο Αntonelli, τον 18χρονο Arvid Lindblad που είναι ο μοναδικός rookie, τον 20χρονο Ollie Bearman και τους 22χρονους Isack Hadjar και Gabriel Bortoleto, με πολλούς από τους υπόλοιπους οδηγούς να έχουν κάνει ντεμπούτο σε επίσης παρόμοια ηλικία, όπως οι Max Verstappen, Lance Stroll, Lando Norris και άλλοι, με το φαινόμενο «teenager οδηγός Formula 1» να είναι συνηθισμένο και τους μέσους όρους ηλικίας να έχουν κατέβει αισθητά σε σχέση με το 2006.