Η EuroLeague χαράζει τον δρόμο της για την επόμενη δεκαετία, το NBA δεν εγκαταλείπει τα σχέδιά του για την Ευρώπη και οι ισορροπίες ανάμεσα στους δύο κόσμους παραμένουν εύθραυστες. Στο βάθος, οι ομάδες που περιμένουν τη σειρά τους για μια θέση στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση, μεταξύ αυτών ο ΠΑΟΚ και ο Άρης.
Το διήμερο στις όχθες της λίμνης Κόμο, δεν έδωσε όλες τις απαντήσεις για το μέλλον του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Έδωσε όμως ένα πολύ σαφές μήνυμα: η EuroLeague θέλει να προχωρήσει με το δικό της σχέδιο, την ώρα που το NBA εξακολουθεί να αποτελεί τον μεγάλο εξωτερικό παράγοντα που μπορεί να αλλάξει ολόκληρο τον χάρτη.
Οι 13 μέτοχοι της EuroLeague Basketball — Εφές, Μπασκόνια, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Ολίμπια Μιλάνο, Μπαρτσελόνα, Μπάγερν Μονάχου, Φενέρμπαχτσε, Ολυμπιακός, Ρεάλ Μαδρίτης, Βιλερμπάν, Παναθηναϊκός, Ζάλγκιρις Κάουνας και Μακάμπι Τελ Αβίβ— ενημερώθηκαν για το δεκαετές πλάνο ανάπτυξης της διοργάνωσης.
Η κατεύθυνση είναι συγκεκριμένη: οι μεγάλοι σύλλογοι θα λειτουργούν όλο και περισσότερο με χαρακτηριστικά franchises, εξασφαλίζοντας μόνιμη θέση στη διοργάνωση, ενώ από το καλοκαίρι του 2027 ο αριθμός των ομάδων αναμένεται να αυξηθεί από 20 σε 24.
Υπάρχει όμως μία μεγάλη υποσημείωση.
Το NBA δεν έχει πει την τελευταία του λέξη
Το αμερικανικό πρωτάθλημα δεν φαίνεται διατεθειμένο να αποδεχθεί απλώς την επέκταση της EuroLeague. Η πλευρά του NBA έχει διαφορετικό όραμα για την ευρωπαϊκή αγορά και έχει δείξει πως βασικός της στόχος παραμένει η δημιουργία ενός νέου μοντέλου, ακόμη και μέσω της εξαγοράς της EuroLeague Basketball.
Και κάπου εδώ εμφανίζονται οι διαφορετικές στρατηγικές των συλλόγων.
Δεν αντιμετωπίζουν όλοι οι μέτοχοι την προοπτική μιας συμφωνίας με το NBA με τον ίδιο τρόπο. Κάποιοι εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί, ενώ άλλοι θέλουν να παραμείνουν οι δίαυλοι επικοινωνίας ανοιχτοί.
Στην πραγματικότητα, το οικονομικό σκέλος είναι δύσκολο να αγνοηθεί. Για τους συλλόγους, το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος θα διοικεί το ευρωπαϊκό μπάσκετ στο μέλλον, αλλά και ποια θα είναι η οικονομική θέση τους μέσα σε αυτό το νέο περιβάλλον.
Ρεάλ και Φενέρ περιμένουν να δουν τι μπορεί να κερδίσουν
Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει από την αρχή επιλέξει να μην κλείσει την πόρτα στο NBA. Οι Μαδριλένοι διατηρούν επαφές με την αμερικανική πλευρά, ενώ η καθυστέρηση στην υπογραφή της δεκαετούς επέκτασης με την EuroLeague είχε δημιουργήσει αρκετές συζητήσεις.
Στο ίδιο στρατόπεδο, τουλάχιστον ως προς τη διάθεση να εξετάσει όλες τις επιλογές, βρίσκεται και η Φενέρμπαχτσε, η οποία ήταν η προτελευταία ομάδα μεταξύ των μετόχων που υπέγραψε τη νέα δεκαετή συμφωνία.
Η τουρκική ομάδα διαθέτει τεράστια βάση φιλάθλων, τόσο εντός Τουρκίας όσο και διεθνώς, και έχει επενδύσει σημαντικά στο μπάσκετ. Παράλληλα, όμως, πρόκειται για έναν οργανισμό που εδώ και χρόνια λειτουργεί με σημαντικό οικονομικό κόστος.
Υπό αυτή την έννοια, η σύγκρουση των δύο μοντέλων μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία. Η Φενέρ έχει κάθε λόγο να ακούσει όλες τις πλευρές και να περιμένει μέχρι να φανεί ποια πρόταση θα αποδειχθεί περισσότερο συμφέρουσα.
Ο Παναθηναϊκός, από την άλλη, φαίνεται να επιθυμεί κάτι πιο συγκεκριμένο: να μη διακοπεί η επικοινωνία μεταξύ EuroLeague και NBA και να παραμείνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας μελλοντικής συμφωνίας.
Γιατί δεν υπάρχει λόγος για βιαστικές αποφάσεις
Με τα σημερινά δεδομένα, μια άμεση συμφωνία για την παραχώρηση της EuroLeague στο NBA δεν θα εξυπηρετούσε απαραίτητα τους συλλόγους.
Η ευρωπαϊκή διοργάνωση βρίσκεται σε ανοδική πορεία, το εμπορικό της αποτύπωμα μεγαλώνει και το ενδιαφέρον γύρω από το προϊόν αυξάνεται. Η ίδια η EuroLeague θεωρεί ότι μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται χωρίς να χρειάζεται εξωτερικό σωσίβιο.
Ο Τσους Μπουένο έχει περιγράψει τη λογική αυτή με τη φράση «εμείς δεν κάνουμε κακές συμφωνίες», ενώ επαναλαμβάνει ότι ο ευρωπαϊκός χάρτης βρίσκεται σε διαδικασία αλλαγής και ότι το πλάνο της διοργάνωσης στηρίζεται στους 13 μετόχους της.
Το πρόβλημα είναι πως, όταν έφτασε η ώρα της συγκεκριμένης συζήτησης, η απόλυτη σύμπνοια δεν υπήρξε.
Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός έχουν διαφορετικό περιθώριο
Για τις δύο κορυφαίες ελληνικές ομάδες, η συζήτηση έχει και μία ακόμη διάσταση: τη δική τους αυξανόμενη οικονομική αξία.
Η εκτίμηση είναι πως η αξία του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού αγγίζει ή ακόμη και ξεπερνά τα 300 εκατομμύρια ευρώ. Και σε ένα περιβάλλον όπου τόσο η EuroLeague όσο και το ελληνικό πρωτάθλημα εμφανίζουν σημαντική ανάπτυξη, το συγκεκριμένο μέγεθος θα μπορούσε να αυξηθεί ακόμη περισσότερο τα επόμενα χρόνια.
Τα έσοδα μεγαλώνουν, οι εμπορικές συμφωνίες πληθαίνουν και οι χορηγικές ευκαιρίες αυξάνονται. Επομένως, κανένας από τους δύο ελληνικούς συλλόγους δεν βρίσκεται σε θέση να πρέπει να αποδεχθεί μια πρόταση απλώς και μόνο επειδή είναι μεγάλη.
Ο Ολυμπιακός, βέβαια, έχει αυτή την περίοδο μία ιδιαιτερότητα, καθώς το υπό ανακαίνιση γήπεδό του δημιουργεί πρόσθετο οικονομικό και αγωνιστικό βάρος. Σε βάθος χρόνου, όμως, το μοντέλο των δύο συλλόγων μπορεί να είναι σταθερά κερδοφόρο.
Η EuroLeague έχει ήδη παρουσιάσει το δικό της σχέδιο
Η πλευρά της EuroLeague θεωρεί ότι δεν χρειάζεται να περιμένει το NBA για να προχωρήσει.
Το δεκαετές πλάνο βρίσκεται ήδη στο τραπέζι. Παράλληλα, έχουν προαναγγελθεί νέες πρωτοβουλίες, όπως το Summer League και το EuroLeague+, ενώ υπάρχουν ακόμη περισσότερα projects που βρίσκονται υπό επεξεργασία.
Ακόμη και στο ζήτημα των γηπέδων φαίνεται να υπάρχει ενδιαφέρον από εταιρείες που θα μπορούσαν να στηρίξουν, ακόμη και χορηγικά, συλλόγους οι οποίοι θέλουν να δημιουργήσουν νέες εγκαταστάσεις.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι ίδιο για όλους.
Για κάποιους συλλόγους προτεραιότητα αποτελεί η οικονομική βιωσιμότητα. Για άλλους, η μεγιστοποίηση των εσόδων. Και για ορισμένους, εξίσου σημαντικό είναι να διατηρούν ανοιχτές τις σχέσεις τους τόσο με το NBA όσο και με τη FIBA και τους υπόλοιπους θεσμικούς φορείς.
Το NBA βλέπει μια Ευρώπη γεμάτη ανεκμετάλλευτες αγορές
Από την άλλη πλευρά, οι Αμερικανοί αντιμετωπίζουν την Ευρώπη ως μία αγορά με τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης.
Η λογική τους είναι διαφορετική: υπάρχουν πόλεις με τεράστιο πληθυσμό, εμπορική δυναμική και περιορισμένη παρουσία του μπάσκετ στο υψηλότερο επίπεδο. Το Λονδίνο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Το NBA εξετάζει παράλληλα αγορές όπως το Παρίσι, η Ρώμη, το Μάντσεστερ, η Κωνσταντινούπολη, το Βερολίνο, το Μόναχο, η Λιόν και η Αθήνα.
Στην ελληνική πρωτεύουσα, μάλιστα, η ΑΕΚ δεν είναι η μοναδική ομάδα που θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο αναφοράς σε ένα τέτοιο project.
Στην αμερικανική προσπάθεια συμμετέχει και ο Έλληνας Γιώργος Αϊβάζογλου, γεγονός που προσθέτει ακόμη ένα ελληνικό στοιχείο σε μια υπόθεση που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα ολόκληρου του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Η μπάλα τώρα βρίσκεται στο γήπεδο του NBA
Το αποτέλεσμα της συνάντησης στην Κόμο μπορεί να ερμηνευτεί με πολλούς τρόπους.
Για κάποιους, η EuroLeague έστειλε ουσιαστικά ένα «όχι» στο NBA. Για άλλους, το γεγονός ότι ορισμένα από τα μεγαλύτερα brands της διοργάνωσης εξακολουθούν να είναι πρόθυμα να συζητήσουν δείχνει πως η πραγματική διαπραγμάτευση δεν έχει ακόμη αρχίσει.
Και ίσως αυτή να είναι η σημαντικότερη διαπίστωση.
Η EuroLeague δεν έκλεισε οριστικά την πόρτα, αλλά ούτε έδειξε διάθεση να παραδώσει τα κλειδιά της. Το NBA, από την πλευρά του, αναμένεται να επανέλθει με νέα πρόταση και μεγαλύτερη πίεση.
Εάν πράγματι το ποσό που έχει πέσει στο τραπέζι για την εξαγορά της EuroLeague Basketball πλησιάζει τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ και χαρακτηρίστηκε «αστείο» από μέρος των μετόχων, τότε η επόμενη κίνηση των Αμερικανών θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα ισχυρή για να αλλάξει τις ισορροπίες.
Και στη μέση βρίσκονται ΠΑΟΚ και Άρης
Το μεγάλο ερωτηματικό είναι πόσο θα διαρκέσει όλη αυτή η διαδικασία.
Μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα στους επόμενους μήνες, μπορεί να χρειαστούν χρόνια. Η υπόθεση είναι σύνθετη, οι πλευρές έχουν διαφορετικές επιδιώξεις και το οικονομικό διακύβευμα είναι τεράστιο.
Για τις ομάδες που περιμένουν να ανοίξει μια θέση στην EuroLeague, η κατάσταση είναι ακόμη πιο περίπλοκη.
Ο ΠΑΟΚ και ο Άρης, μεταξύ άλλων, βρίσκονται στην ουρά και περιμένουν να δουν πώς θα διαμορφωθεί το νέο τοπίο. Και όσο οι δύο μεγαλύτεροι οργανισμοί του παγκόσμιου μπάσκετ διαπραγματεύονται για το μέλλον της Ευρώπης, εκείνοι θα χρειαστεί να έχουν δύο πράγματα σε αφθονία: