Για να ξεχωρίσεις στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα θα πρέπει να έχεις κατακτήσει τίτλους και λίγοι είναι οι άνθρωποι που έμειναν στην ιστορία για τις ιδέες τους και για την φιλοσοφία τους. Αν υπάρχει ένα τρανό παράδειγμα, αυτός είναι φυσικά ο Μαρσέλο Μπιέλσα ο οποίος επηρέασε όσο λίγοι το ποδόσφαιρο χάρη στην τακτική του φιλοσοφία αλλά και τον μοναδικό τρόπο αντίληψης του για την ίδια την ζωή.
Στον σύγχρονο αστικό ιστό όπου οι ρυθμοί ζωής έχουν αυξηθεί δραματικά και οι απαιτήσεις το ίδιο, οι άνθρωποι έχουν πάψει να έχουν ενδιαφέροντα και πάθος για αυτό που κάνουν. Οι περισσότεροι εργάζονται κάπως καταναγκαστικά για να βγάζουν τα «προς το ζήν» και αμελούν άλλα πράγματα της καθημερινότητας τους. Γίνονται και οι ίδιοι μέλος του συστήματος το οποίο τους θέλει άβουλους απομακρυσμένους από τις ιδεές τους ,οι οποίες είναι αυτές που τους κάνουν ξεχωριστούς. Οι ίδιοι προτιμούν την επαγγελματική καταξίωση και την εναρμόνηση με την μάζα. Κι όποιος θέλει να πάει κόντρα σε αυτό και επιλέξει να ζήσει πραγματικά με τον δικό του τρόπο χαρακτηρίζεται γραφικός και πολλές φορές «τρελός». Ένας τέτοιος τύπος είναι και ο Μαρσέλο Μπιέλσα ο οποίος χωρίς να έχει κατακτήσει κορυφαίους τίτλους στην καριέρα του, χωρίς να έχει προπονήσει τους μεγαλύτερυς συλλόγους του πλανήτη, έχει επηρεάσει καθαρά με τις ιδέες του το ποδόσφαιρο όσο κανένας άλλος.Ένας πραγματικός φιλόσοφος του αθλήματος που επέλεξε να «παίξει» με τον δικό του μοναδικό τρόπο χωρίς να φοβάται την στοχοποίηση αλλά και την αποτυχία. Επομένως αν ένας άνθρωπος σε αυτό τον χώρο, στον χώρο του ποδοσφαίρου, «πέθαινε» για τις ιδέες του , αυτός είναι ο μοναδικός Μαρσέλο Μπιέλσα.
Οι ιστορίες για εκείνον είναι αμέτρητες. Από τα 2 πρωταθλήματα με την αγαπημένη του Νιούελς Ολντ Μπόις, από τα ακραία περιστατικά με οπαδούς της ομάδας του , τα 29 συστήματα και τον διαχωρισμό της τακτικής του φιλοσοφίας σε 4 πυλώνες, την λατρεία που γνώρισε στην Αγγλία και την παραίτηση του από την Λάτσιο μετά από 2 μέρες όπου βρισκόταν στον πάγκο της, ο Μαρσέλο Μπιέλσα είναι μια πολύ ξεχωριστή προσωπικότητα του παγκοσμίου ποδοσφαίρο ,ο οποίος κατάφερε να το διακρίνει στην ολότητα του και να το ταυτίσει με τον τρόπο ζωής του.
Τα πρώτα βήματα
O «Loco» γεννήθηκε το 1955 στο Ροσάριο της Αργεντινής. Γόνος εύπορης οικογενείας , δεν είχε καμία σχέση με τον μέσο Αργεντίνο εκείνης της εποχής. Φτώχια, πείνα , εγκληματικότητα μέσα στις « villas miseria» ( όρος με τον οποίο οι Αργεντίνοι ονομάζουν τις φαβέλες τους). Ο νεαρός Μαρσέλο δεν έχει καμία σχέση με αυτά. Και επειδή το ποδόσφαιρο έχει κατά γενική ομολογία λαϊκή βάση, η στοχοποίηση του Μπιέλσα ως αστός τον έθετε αυτομάτως στο περιθώριο. Ήταν σχεδόν αδύνατον να παίξει ποδόσφαιρο! Η καρίερα του σαν ποδοσφαιριστή διήρκησε μόλις 5 χρόνια και κατέγραψε τα πρώτα του βήματα στην Νιούελς. Ο Μπιέλσα αγωνίστηκε ως αμυντικός στο μικρό του πέρασμα ως ποδοσφαιριστής χωρίς να εντυπωσιάζει με τις εμφανίσεις του.
Στην συνέχεια ο νεαρός Μαρσέλο μπήκε στο πανεπιστήμιο και σπούδασε αγρονομία και φυσική αγωγή. Έχοντας διασυνδέσεις με το πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες χάρη στον αδελφό του, ανέλαβε την ομάδα του πανεπιστημίου. Εκεί ο Μπιέλσα έδειξε τα πρώτα ψήγματα εμμονής του με το άθλημα. Παρακολούθησε συνολικά 3.000 ποδοσφαιριστές για να επιλέξει μόλις 20 από αυτούς. Οι επιτυχίες του στο ερασιτεχνικό / πανεπιστημιακό επίπεδο προσέλκυσαν το ενδιαφέρον της αγαπημένης του Νιούελς Ολντ Μπόις η οποία τον τον προσέλαβε ως προπονητή στις ακαδημίες της ομάδας. Εκεί ο Μπιέλσα ξεκίνησε να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα με συνεργό του, το αμάξι του, ένα Fiat 147. Μόνος του, εκείνος και οι ατελείωτες διαδρομές στους επαρχιακούς δρόμους της Αργεντινής για την αναζήτηση ταλέντων σε ολόκληρη την χώρα. Μετά 24 χιλιάδες χιλιόμετρα σε 3 χρόνια και πάνω από 1.000 γήπεδα ο Μαρσέλο Μπιέλσα βρήκε τα δικά του παιδιά. Σε ένα από τα εκατοντάδες γήπεδα στα οποία βρέθηκε συνάντησε ένα νεαρό αγόρι με μακρυά καστανά μαλλιά. Αρκετά γεροδεμένο για την ηλικία του , μόλις στα 16 χρόνια στην Αβελλανέδα του Μπουένος Άιρες. Το νεαρό τότε παιδί έγινε μετά από λίγα χρόνια ένας από τους σπουδαιότερους επιθετικούς στην ιστορία του ποδοσφαίρου, ο Γκαμπριέλ Μπατιστούτα.
«Με πηγαινοέφερνε με εκείνο το Fiat στο σπίτι κάθε φορά που καταλάβαινε ότι μού έλειπε το σπίτι μου.
Θυμάμαι μου άρεσαν πολύ τα γλυκά τότε, τρελαινόμουν για σοκολάτα όπως όλοι οι έφηβοι, αλλά ο Μαρσέλο με είχε σε αυστηρή δίαιτα.
Μέχρι να φτάσω στο επιθυμητό βάρος, δεν είχα ακουμπήσει σοκολάτα, δεν έτρωγα ούτε τα μπισκότα της μάνας μου.
Όταν τελείωσα τη δίαιτα, με κάλεσε στο γραφείο του που ήταν κάτω από την εξέδρα. Έξω γινόταν χαμός, η πρώτη ομάδα είχε αγώνα σε λίγες ώρες και ο κόσμος είχε ξεκινήσει να γεμίζει το γήπεδο.
Άνοιξε το συρτάρι του και έβγαλε ένα κουτί με alfajores. Μου έκανε δώρο ένα κουτί με το αγαπημένο μου γλύκισμα, εκείνη τη χειρονομία δεν θα την ξεχάσω ποτέ.
Μου στάθηκε σαν πατέρας, ήταν ο πρώτος πραγματικός προπονητής μου, πιο πολύ όμως ήταν παιδαγωγός και μου δίδαξε πολλά πράγματα πέρα από το ποδόσφαιρο».
Αυτά ήταν τα λόγια ενός σπουδαίου ποδοσφαιριστή για τον Μαρσέλο Μπιέλσα , τον ποδοσφαιρικό του πατέρα και αυτό είναι μόνο ένα από τα χιλιάδες παραδείγματα.
Κάπου στο Σάντα Φε στην συνοικία του Μέρφι, ο Μαρσέλο Μπιέλσα αργά το βράδυ(στις 2:00 τα ξημερώματα) φτάνει έξω από ένα σπίτι μαζί με τον βοηθό του. Με μανία φωνάζει και χτυπάει την πόρτα ζητόντας να δει τον Μαουρίτσιο. Μια γυναίκα ανοίγει κατατρομαγμένη την πόρτα και αντικρίζει τον κουρασμένο άνδρα μαζί με τον συνεργάτη του. Εκείνος απαιτεί να δει τον γιό της. Η γυναίκα μετά από λίγη ώρα πείθεται να αφήσει τους άνδρες να μπούν στο σπίτι και να δούν τον γιό της υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα ξυπνήσουν το παιδί. Ο Μαρσέλο της διευκρινίζει ότι θέλει να δεί μόνο τις γάμπες του παιδιού για να καταλάβει αν είναι ποδοσφαιριστής. Μόλις ο Αργεντίνος τεχνικός βλέπει τα πόδια του παιδιού λέει πως όντως το παιδί είναι ποδοσφαιριστής. Το νεαρό αυτό αγόρι ήταν ο Μαουρίτσιο Ποκετίνο και τα υπόλοιπα είναι απλά ιστορία.
Ο Μπιέλσα κατέκτησε τα πάντα με την ακαδημία των Νιούελς και έτσι το 1990 γίνεται πρπονητής της πρώτης ομάδας των «Λεπρών». Εκεί γνωρίζει την αποθέωση όσο κανένας άλλος. Κατακτάει δύο πρωταθλήματα Αργεντινής και φτάνει σε έναν τελικό «Κόπα Λιμπερταδόρες» με τον πιο «Μπιέλσα-way». Δηλαδή με το δικό του ποδόσφαιρο και κυρίως με τα δικά του παιδιά, τους παίχτες που για 3 χρόνια έψαχνε για να χτίσει την ομάδα των ονείρων του. Κανένας δεν θα χαρακτίριζε τον «El Loco» ως έναν εύκολο άνθρωπο. Οι προπονήσεις του ήταν εξαντλητικές και οι αναλύσεις του μακροσκελείς καθώς διέθεται ένα απίστευτο αρχείο με κασέτες αγώνων από όλο το κόσμο. Ωστόσο ότι έπραττε είχε έναν απότερο σκοπό. Για παράδειγμα ο Μαρσέλο είχε πιάσει έναν νεαρό μεσοεπιθετικό της Νιούελς, τον Κριστιάν Ντομίσι , και τον έβαλε να παρακολουθεί για ώρες παιχνίδια ενός μεσοεπιθετικού ο οποίος αγωνιζόταν τότε στην Φιλανδία ζητόντας του να αντιγράψει τις κινήσεις του. Ο νεαρός μεσοεπιθετικός ήταν ο άγνωστος μέχρι τότε Γιάρι Λιτμάνεν.
Μπορεί ο Μπιέλσα να λατρεύτηκε όσο κανένας άλλος για την ομάδα των Νιούελς όμως δεν έλειψαν και οι περιπέτειες. Κάπου το 1992 οι Νιούλες Όλντ Μπόις έχουν να δώσουν 4 παιχνίδια σε 6 μέρες, με την ομάδα να μην βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Η ομάδα του Μπιέλσα γνωρίζει ίσως την πιο ταπεινοτική ήττα στην ιστορία του συλλόγου με σκορ 0-6 στο «Κόπα Λιμπερταδόρες» εναντίον της Σαν Λορέτζο. Πάμε τώρα να δούμε γιατί χαρακτιρήσαμε «εκρηκτικό» τον Αργεντίνο τεχνικό. Μια μερίδα οπαδών της ομάδας μετά από την ήττα αποφάσισαν να πάνε στο σπίτι του Μαρσέλο Μπιέλσα. Αυτό θα αποδεχθεί μεγάλο ατόπημα αν και για καλή τους τύχη ο «Loco» δεν έχασε τελείως τα λογικά του. Ο Αργεντίνος τεχνικός λοιπόν δεν βγήκε μόνος του από το σπίτι αλλά στο χέρι του κρατούσε μια χειροβομβίδα και ζήτησε με «ευγενικό» τρόπο να φύγουν από το σπίτι του οι οργισμένοι οπαδοί της ομάδας ,κάτι που έπραξαν πολύ σοφά. Πάμε όμως πίσω στο απαιτητικό πρόγραμμα. Στα 4 αυτά παιχνίδια τα οποία είχε να δώσει η ομάδα ,τα 2 ήταν τεράστιας σημασίας. Το ένα ήταν την Κυριακή εναντίον της μισητής αντιπάλου Ροσάριο Σεντράλ για το πρωτάθλημα και το άλλο μόλις 24 ώρες μετά στην Χιλή για το Κόπα Λιμπερταδόρες.
Η οργή του κόσμου ήταν τεράστια και η θέση του Μπιέλσα εξαιρετικά αμφίβολη. Οι ώρες δεν βγαίνουν καθώς σε λιγότερο από 24 ώρες θα έπρεπε η ομάδα να βρίσκεται στην Χιλή για το Λιμπερταδόρες και έτσι ο Μπιέλσα πήρε την απόφαση να κατεβάσει την πρώτη ομάδα για το ματς του Κόπα Λιμπερταδόρες και τη δεύτερη για το παιχνίδι ζωής και θανάτου εναντίον της Ροζάριο Σεντράλ. Είπε χαρακτηριστικά ότι« Δεν έχω κατακτήσει ποτέ το Λιμπερταδόρες» για να δικαιολογήσει την επιλογή του και έτσι έκανε. Στο μεγάλο τοπικό ντέρμπι η Νιούελς είχε μέσο όρο ηλικίας 21 χρόνων με μόλις 3 παίχτες να είναι μέλη της βασικής ομάδας καθώς οι βασικοί ήδη ταξίδευαν για να πάνε στην Χιλή. Τελικά ο Μπιέλσα κάνει το θαύμα του και κερδίζει το ντέρμπι με σκορ 1-0 ενώ την επόμενη μέρα φέρνει ισοπαλία στο παιχνίδι του Λιμπερταδόρες και προκρίνεται στην επόμενη φάση. Εκείνη την χρονιά θα φτάσει μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης την οποία θα χάσει από την Σάο Πάολο στα πέναλτι στο τρίτο ματς της σειράς ενώ θα κατακτήσει το πρωτάθλημα για δεύτερη διαδοχική χρονιά. Η επιρροή του είναι τόσο μεγάλη όπου η ομάδα ονόμασε το γήπεδο της «Estadio Marcelo A. Bielsa» προς τιμήν της μεγαλύτερης προσωπικότητας που εκπροσώπισε ποτέ τον σύλλογο.
Τακτική φιλοσοφία
Ο Μπιέλσα ανέλυσε το ποδόσφαιρο όσο κανένας άλλος. Είναι ίσως ο μεγαλύτερος θεωρητικός του καθώς η προσέγγιση του ήταν τόσο ολιστική όπου κατάφερε να το κάνει τρόπο ζωής, να μπεί μέσα του και να το εξηγήσει στο βάθος του. Κατά τον Μπιέλσα υπάρχουν 29 διαφορετικοί σχηματισμοί ενώ ένας κατά την γνώμη του είναι αυτός που μπορεί να οδηγήσει μια ομάδα στην επιτυχία, το 3-3-3-1 το οποίο και εφάρμοσε στην εθνική Αργεντινής. Μάλιστα έχει δηλώσει ότι θα ήθελε να μπορούν όλα τα παιδιά από νεαρή ηλικία να αγωνιστούν και να μάθουν όλους τους σχιματισμούς για να κατανοήσουν σε βάθος το άθλημα . Επίσης ο Μαρσέλο διαχωρίζει την τακτική του φιλοσοφία σε 4 βασικούς πυλώνες: Movilidad (Κίνηση) , Rotación (Περιστροφή), Concentración permanente(Συγκέντρωση) ,Repenitizacion (Αυτοσχεδιασμός/ αν και η έννοια του δεν μπορεί να αποδοθεί 100% σωστά).Το τελευταίο στην μουσική σημαίνει όταν κάποιος προσπαθεί να παίξει μια συγχορδία στην οποία δεν έχει εξασκηθεί. Σύμφωνα με το βιβλίο του Jonathan Wilson «Angels with Dirty Faces» δεν είναι ακριβώς αυτοσχεδιασμός καθώς περιέχει εκ πρώτης όψεως ανάγνωση. Είναι ένας όρος ο οποίος συνοψίζει τον αντιδιαισθητικό ιδεαλισμό της φιλοσοφίας του Μπιέλσα , απαιτώντας από τους παίχτες να κάνουν κάτι επανειλλημένα σαν να τοκάνουν για πρώτη φορά. Μιλάμε ουσιαστικά για ένα παράδοξο. Ο ίδιος ο Μπιέλσα λέει « Το δυνατό έχει ήδη γίνει, εμείς προσπαθούμε να κάνουμε το αδύνατο».
Κοινό χαρακτηριστικό των ομάδων του Μπιέλσα είναι η κινητικότητα και οι εναλλαγές θέσεων των ποδοσφαιριστών του. Με αυτό τον τρόπο οι ομάδες του δημιουργούν πάντα υπεραριθμίες στις πλευρές και σε φάσεις «open-play» οι ομάδες του πάντα είναι εντυπωσιακές λόγο της ευχέρειας με την οποία κυκλοφορόυν την μπάλα. Σε καταστάσεις πρέσινγκ ο Μπιέλσα επιλέγει να κατεβάζει έναν από τους δύο κεντρικούς του χαφ χαμηλά ανάμεσα στα στόπερ θέλοντας να δημιουργεί υπεραριθμίες και στο δικό του μισό. Η τακτική αυτή , του «τρίτου» παίχτη είναι η πιο χαρακτηριστική επιλογή του Μαρσέλο Μπιέλσα σε όλα τα σημεία του γηπέδου.
Συχνά παρατηρείτε η εναλλαγή θέσεων των πλάγιων μπακ με τους εξτρέμ και τον έναν κεντρικό χαφ. Με λίγα λόγια οι μπακ έρχονται έρχονται εσωτερικά οι εξτρέμ πατάνε γραμμή και ο κεντρικός χαφ λειτουργεί ως στήριγμα. Και αυτή η περίπτωση αποτελεί την επιλογή του του «3rd man» δηλαδή του «τρίτου» παίχτη. Οι ομάδες του Μπιέλσα χαρακτηρίζονται από ευελιξία και ρευστότητα στο επιθετικό κομμάτι με συνεχόμενες κινήσεις των ποδοσφαιριστών οι οποίες αποσκοπούν στην δημιουργία κενού χώρου.
Η μετέπειτα πορεία
Μετά από περίπου 3 σεζόν στην Νιούελς ο Μπιέλσα φεύγει για το Μεξικό για την Άτλας. Εκεί ο Μαρσέλο ανέλαβε ολόκληρο το ποδοσφαιρικό τμήμα από τις ακαδημίες μέχρι και την πρώτη ομάδα επιρεάζοντας τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι σύλλογοι του Μεξικού μέχρι και σήμερα ενώ ανέδειξε σπουδαία ταλέντα όπως ο Ράφαελ Μάρκες, ο Πάβελ Πάρντο και ο Οσβάλντο Σάντσες. Μετά από λίγα χρόνια θα αναλάβει την Βελέζ με την οποία θα κατακτήσει ένα πρωτάθλημα και στην συνέχεια θα πραγματοποιήσει το πεπρωμένο του. Θα αναλάβει την εθνική Αργεντινής. « Καλησπέρα σας σαν ενημερώνω ότι θα παίξουμε με 3 αμυντικούς» ήταν το πρώτο πράγμα το οποίο είπε ο Μπιέλσα στους παίχτες του δείχνοντας πόσ προσηλωμένος ήταν στην τακτική του φιλοσοφία. Παρά το θεαματικό ποδόσφαιρο το οποίο επαίζε η ομάδα , τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα. Απέτυχε στο Παγκόσμιο κύπελλο του 2002 και έχασε στον τελικό του Κόπα Αμέρικα του 2004 ενώ η μόνη του διάκριση με την ομάδα της Αργεντινής ήταν το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Η εθνική έπαιξε αυτά τα 6 χρόνια (1998-20004) το καλύτερο ποδόσφαιρο της ιστορίας της ωστόσο η προσήλωση του Μπιέλσα στο δικό του τρόπο παιχνιδιού τον παγίδευεσαι.
Όμως αν δεν το έκανε έτσι δεν θα ήταν ο Μαρσέλο Μπιέλσα αλλά κάποιος άλλος. Η αποτυχία με την εθνική Αργεντινής τον οδήγησε στην απομόνωση. Ο «Loco» έζησε για περίπου 3 μήνες σε μοναστήρι μακρυά από τα φώτα της δημοσιότητας για να μπορέσει να πνίξει τις τύψεις του και την ντροπή του διότι δεν κατάφερε να κατακτήσει κάτι μεγαλύτερο από το χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Ο Μπιέλσα είναι ένας άνθρωπος με ενσυναίσθηση και υψηλό αίσθημα κοινωνικής ευθύνης. Αυτό άλλωστε φαίνεται και στην μετέπειτα πορεία του όταν όντας προπονητής της Μαρσέιγ προσέφερε 2 εκατομμύρια δολάρια στην Νιούελς Ολντ Μπόις για να ανακαινήσει το προπονητικό της κέντρο. Μετά την αποχή του από τους πάγκους για περίπου 3 χρόνια ανέλαβε την εθνική ομάδα της Χιλής. Εκεί ανέδειξε μερικά από τα κορυφαία ταλέντα στην ιστορία της χώρας όπως ο Αρτούρο Βιντάλ, ο Αλέξις Σάντσες και ο Κλαούντιο Μπράβο και έβαλε την Χιλή στον ποδοσφαιρικό χάρτι. Τα αποτελέσματα της δουλειάς του φάνηκαν λίγα χρόνια αργότερα όταν η εθνική ομάδα κατέκτησε το 2015 το πρώτο Κόπα Αμέρικα της ιστορίας της και ας μην ήταν πλέον εκείνος μέλος της.
Η απίθανη Μπιλμπάο ,η Μαρσέιγ και η Λάτσιο
Όπως έχει προαναφερθεί ο Μαρσέλο Μπιέλσα δεν ξεχώρισε ποτέ για τους τίτλους ή για τις διακρίσεις των ομάδων του αλλά για το θεαματικό ποδόσφαιρο, για τις νέες ιδέες που εισήγαγε αλλά και για την προωπικότητα του. Μετά το πέρασμα του από την Χιλή ο Μπιέλσα βρέθηκε στην Ισπανία για να αναλάβει την Ατλέτικο Μπιλμπάο. Ο ερχομός του Μπιέλσα στο Μπιλμπάο γέμισε χαρά τους φίλους της ομάδας. Εκατοντάδες μαζεύτηκαν στο προπονητικό κέντρο για να δούν την εξαντλητική του προπόνηση παρά την καταρρακτώδη βροχή εκείνης της μέρας. Μια από της γνωστές ασκήσεις του «Loco» ήταν το «Διπλό του θανάτου» (μόνο το όνομα λέει πολλά…). Ήταν ουσιαστικά ένα κανονικό προπονητικό διπλό στο οποίο απαγορευόταν να βγει η μπάλα εκτός ορίων. Επομένως οι παίχτες έπαιζαν ακατάπαυστα για 90 λεπτά χωρίς καμία διακοπή κάτω από συνθήκες κανονικού αγώνα. Όταν μια ομάδα αλλάζει ριζικά τον τρόπο παιχνιδιού της τότε είναι λογικό τα αποτελέσματα να μην είναι τα επιθυμητά και ο χρόνος προσαρμογής μεγάλος. Η Μπιλμπάο από το αργό και πολύ αμυντικό ποδόσφαιρο της πέρασε στο άλλο άκρο. Η υψηλή πίεση , οι κινητικότητα των ποδοσφαιριστών και το γρήγορο παιχνίδι ήταν μερικά από τα βασικά στοιχεία για τα οποία ξεχώρισε αυτή η ομάδα. Ο Μπιέλσα παρά το κακό ξεκίνημα (χειρότερο τα 32 τελευταία χρόνια με 2 πόντους σε 5 παιχνίδια) κατάφερε να μαγέψει όλη την Λαλίγκα με το στυλ ποδοσφαίρου του. Ακόμα και η Μπαρτσελόνα με την Ρεάλ δεν πίεζαν τόσο ψηλά και ασφυκτικά τις αντίπαλες άμυνες γεγονός που δηλώνει την μοναδικότητα εκείνης της ομάδας.
Η Μπιλμπάο εκείνη την σεζόν κατάφερε να φτάσει στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ αποκλείοντας Σάλκε και την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Έφτασε επίσης και στον τελικό του Κόπα Ντελ Ρέι. Ωστόσο παρά την ξέφρενη πορεία της η ομάδα του Μπιέλσα ηττήθηκε και στους δύο τελικούς με σκορ 3-0, στο Γιουρόπα Λιγκ από την Ατλέτικο Μαδρίτης και στο κύπελλο από την Μπαρτσελόνα του Μέσι.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του θα είναι η Μαρσέιγ στην οποία αν και λατρεύτηκε από τους φίλαθλους της ήρθε σε ρήξη με την διοίκηση και η συνεργασία τους δεν μακροημέρευσε καθώς έμεινε μόλις μια σεζόν στον γαλλικό σύλλογο. Σύμφωνα με πληροφορίες ο Μαρσέλο ήθελε κάποιους συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές και η διοίκηση των «Μασαλλών» δεν ήταν διατεθημένη να τους φέρει. Η ίδια προχώρησε στην απόλυση του με την δικαιολογία ότι «κανένας ανθρωπος δεν θα βάλει σε κίνδυνο το μέλλον του συλλόγου για τα δικά του συμφέροντα». Ακολούθησε το σύντομο του πέρασμα από την Λάτσιο διάρκειας μόλις 2 ημερών! Ο Μπιέλσα ήρθε σε διαμάχη με τον σύλλογο καθώς δεν εκπλήρωσαν τις υποσχέσεις τους, εκείνος έσκισε στην κυριολεξία του συμβόλαιο του και η Λάτσιο τον κυνήγησε δικαστικά ζητόντας του να καταβάλλει το ποσό των 50.000.000 ευρώ.
Marching All Together
Αγγλία τέλη Μαϊου 2018. Ένας κοιμώμενος γίγαντας της Πρέμιερ Λιγκ παλεύει από το 2004 να επιστρέψει στην πρώτη κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Δεν είναι τυχαίο ότι την χαρακτηρίζουμε κοιμώμενο γίγαντα. Ο Ρίο Φέρντιναντ , ο Ερίκ Καντονά, ο Τζίλι Φλόιντ Χάσελμπαϊνκ , ο Ρόμπι Φάουλερ είναι μόνο μερικοί από τους σημαντικότερους παίχτες που φόρεσαν την φανέλα της ομάδας και έγραψαν ιστορία στην Πρέμιερ Λιγκ. Η Λίντς Γιουνάιτεντ είναι ένας από τους μεγαλύτερους συλλόγους στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου και τα 15 χρόνια αποχής από τα σαλόνια της Πρέμιερ Λιγκ ήταν πολλά. Ο Μαρσέλο Μπιέλσα τον Νοέμβριο αποχώρησε από την Λιλ μετά από μόλις 14 παιχνίδια. Η Λίντς Γιουνάιτεντ τον καλεί για συνέντευξη και εκείνος θέτει ως προϋπόθεση ότι εάν αναλάβει τον σύλλογο θα του παραχωρηθεί VISA από την αγγλική κυβέρνηση. Η αγγλική κυβέρνηση απαντά στον Μπιέλσα πως θα του παραχωρήσουν την αγγλική VISA μόνο εάν τους παρουσιάσει κάτι «exceptional» δηλαδή εξαιρετικό.
Οι άνθρωποι της Λιντς και η αγγλική κυβέρνηση έλαβαν και με το παραπάνω αυτό που ζήτησαν. Ο Μπιέλσα τους παρουσίασε μια πολύωρη ανάλυση όλων των παιχνιδιών τα οποία έδωσαν οι Μπόλτον και Μπάρτον στην Τσάμπιονσιπ, όλα τα συστήματα των ομάδων και το κατά πόσο ήταν πετυχημένα! Η Λιντς είχε βρει πλέον τον άνθρωπο της και ο Μπιέλσα την «Ιθάκη» του. Οι ιστορίες για εκείνον και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τα πράγματα είναι αμέτρητες. Για παράδειγμα τις πρώτες μέρες που ανέλαβε τα «Παγώνια» έβαλε τους ποδοσφαιριστές του να μαζέψουν για 4 ώρες όλα τα σκουπίδια γύρω από το προπονητικό κέντρο της ομάδας για να καταλάβουν τι κάνει ένας φίλαθλος για να έχει την δυνατότητα να παρακολουθήσει μόλις ένα παιχνίδι της ομάδας του. Ο «Loco» πάντα ερχόταν κοντά με τους φίλους όποιας ομάδας αναλάμβανε. Ωστόσο αυτό που συνέβη με την Λίντς δεν είχε προηγούμενο. Ο Μπιέλσα κατάφερε την δεύτερη του σεζόν να ανεβάσει την ομάδα στην Πρέμιερ Λιγκ επομένως ήδη ήταν ο «Μεσίας» μιας πόλης που ζεί και πεθαίνει για την ομάδα της. Μέχρι και δρόμος στο κέντρο της πόλης ονομάστηκε « Bielsa’ s way».
Η Λίντς Γιουνάιτεντ την πρώτη της σεζόν στην Πρέμιερ Λιγκ έπαιζε ίσως το πιο θεαματικό ποδόσφαιρο που έχει παίξει ποτέ «νεοφώτιστη» ομάδα στην κατηγορία τερματίζοντας στην 9τη θέση και μόλις 3 βαθμούς μακρυά από την ευρωπαϊκή έξοδο. Η ομάδα έβγαλε πρωταγωνιστές όπως τον Πάτρικ Μπάμφορντ , τον Ματίας Κλίχ και τον Ραφίνια ο οποίος γράφει ιστορία πλέον με την φανέλα της Μπαρτσελόνα. Την δεύτερη σεζόν ωστόσο τα πράγματα δεν πήγαν τόσο καλά. Η ομάδα του Μπιέλσα δεν ενισχύθηκε και πάλευε να παραμείνει στην κατηγορία. Τελικά τον Φεβρουάριο η διοίκηση της Λίντς μετά από 3.5 χρόνια συνεργασίας απομάκρυνε τον Μαρσέλο από την θέση του και προσέλαβε τον Τζέσι Μάρς ο οποίος έσωσε την κατηγορία την τελευταία αγωνιστική. Μετά την είδηση της απόλυσης του Μπιέλσα η θλίψη των φίλων της Λίντς ήταν τεράστια. Στις κερκίδες του Έλαντ Ρόουντ φήμες λένε ότι ο κόσμος έκλαιγε στο πρώτο ματς χωρίς εκείνον στον πάγκο. Χωρίς την χαρακτηριστική φιγούρα του τύπου με τα γυαλιά όπου καθόταν συνήθως πάνω σε ένα ψυγιάκη της ομάδας. « Καλύτερα να πέφταμε κατηγορία με εκείνος» έλεγαν οι φίλοι της ομάδας για να καταλάβει κανείς το αντίκτυπο το οποίο είχε αυτός ο άνθρωπος στον σύλλογο αλλά και την ουσιαστική σύνδεση του με τον κόσμο.
Το σήμερα και ο απολογισμός
Ο Μαρσέλο Μπιέλσα είναι πλέον 70 χρονών και θα οδηγήσει την εθνική Ουρουγουάης στο Μουντιάλ της Αμερικής το καλοκαίρι. Το αντίκτυπο του στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο είναι εμφανές μόνο από τα λόγια ορισμένων προπονητών για τον ίδιο. Ο Πεπ Γκουαρδιόλα είχε δηλώσει :
«Ο Μπιέλσα είναι αυθεντικός και μοναδικός. Είναι ο κορυφαίος τεχνικός στον κόσμο και έχεις πολλά πράγματα να μάθεις από αυτόν.
Το σύστημά του δεν είναι συνηθισμένο στο χώρο του ποδοσφαίρου. Οι παίκτες του δεν σου αφήνουν χώρο ούτε καν να αναπνεύσεις. Είναι δύσκολο να βρεις αριθμητική υπεροπλία στο γήπεδο.
Ο Μπιέλσα είναι ξεχωριστός και το παιχνίδι του είναι πολύ ελκυστικό».
Ο Σαμπαόλι και ο Ποκετίνο έχουν δηλώσει πως ο Μπιέλσα και το ποδόσφαιρο του τους έχει επηρεάσει όσο κανένας άλλος υιοθετώντας την φιλοσοφία του.
«Τάσσομαι υπέρ ενός πιο επιθετικού και λιγότερο ασθενικού ποδοσφαίρου και στην άμυνα και στην επίθεση, επειδή είμαι ανήσυχος από τη φύση μου και επειδή είμαι Αργεντινός »
« Λέω πάντα στους παίχτες μου πως το ποδόσφαιρο είναι κίνηση , αλλαγές θέσεων, πως πρέπει να τρέχουμε συνεχώς »
« Κατά μία έννοια για μένα όλα τα παιχνίδια είναι ίδια – πρέπει να κυριαρχήσειςς και να παίξεις όσο καλύτερα μπορείς. Οτιδήποτε άλλο δεν ταιριάζει στις δικές μου ιδέες »
Αυτές είναι μόνο μερικές από τις χαρακτηριστικές ατάκες του Αργεντίνου που μας κάνουν να κατανοούμε πως αντιλαμβάνεται την ζωή και το ποδόσφαιρο. Μπορεί να φτάνει πλέον στο τέλος της καριέρας του και να μην έχει κατακτήσει τους τίτλους που άξιζε. Όμως αν δεν το έκανε με τον δικό του τρόπο δεν θα ήταν ο Μαρσέλο Μπιέλσα. Άλλωστε και ο ίδιος λέει «Κάθε άνθρωπος με νέες ιδέες είναι τρελός, μέχρι οι ιδέες του να θριαμβεύσουν». Και πράγματι εκείνος πέτυχε γιατί επηρέασε το σύγχρονο ποδόφαιρο όσο κανένας άλλος.