Ο Τζερεμάια Ρόμπινσον-Ερλ δεν περιορίστηκε σε μια εντυπωσιακή στατιστική βραδιά. Στο 98-74 του Άρη επί του Ερυθρού Αστέρα έδειξε ακριβώς το είδος του επιθετικού παίκτη που μπορεί να γίνει για την ομάδα του Βασίλη Σπανούλη.
Υπάρχει μια παγίδα στα φιλικά της προετοιμασίας. Οι αριθμοί μπορούν εύκολα να εντυπωσιάσουν, αλλά όχι πάντα να λένε ολόκληρη την αλήθεια.
Οι 29 πόντοι του Τζερεμάια Ρόμπινσον-Ερλ, επομένως, έχουν αξία όχι μόνο επειδή είναι 29 πόντοι. Έχουν μεγαλύτερη αξία επειδή ήρθαν μέσα από ένα παιχνίδι στο οποίο ο Άρης κατάφερε να δημιουργήσει τις συνθήκες για να αξιοποιήσει τα χαρακτηριστικά του Αμερικανού φόργουορντ.
Και απέναντι σε έναν αντίπαλο επιπέδου EuroLeague,
Δεν χρειάστηκε να «κυνηγήσει» το παιχνίδι
Ο Ρόμπινσον-Ερλ τελείωσε την αναμέτρηση με 29 πόντους, 10/11 δίποντα, 2/3 τρίποντα, 3/4 βολές και 5 ριμπάουντ.
Το πρώτο πράγμα που ξεχωρίζει είναι η αποτελεσματικότητα του. 12/14 σουτ εντός πεδιάς.
Αυτό σημαίνει ότι το παιχνίδι δεν βασίστηκε σε μεγάλο όγκο προσπαθειών ή σε έναν παίκτη που πήρε την μπάλα και προσπάθησε να δημιουργήσει τα πάντα μόνος του.
Ο Ρόμπινσον-Ερλ πήρε αυτό που του έδωσε η επίθεση του Άρη και το μετέτρεψε σε σκορ. Και αυτό είναι σημαντικό.
Γιατί ένας παίκτης μπορεί να σκοράρει 29 πόντους και να «καταστρέψει» την επιθετική ισορροπία μιας ομάδας. Ο Ρόμπινσον-Ερλ, αντίθετα, λειτούργησε μέσα σε ένα σύνολο που είχε πλουραλισμό και δημιούργησε 56 πόντους μέσα από τη ρακέτα.
Η ρακέτα ήταν το πρώτο του πεδίο δράσης
Ο Άρης επέβαλε από νωρίς το παιχνίδι του. Το 34-18 της πρώτης περιόδου δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο περιφερειακής ευστοχίας. Οι «κιτρινόμαυροι» επιτέθηκαν με συνέπεια προς το καλάθι και έβαλαν την άμυνα του Ερυθρού Αστέρα σε διαρκή δοκιμασία.
Εκεί ο Ρόμπινσον-Ερλ βρήκε το περιβάλλον που τον ευνοεί. Το 10/11 στα δίποντα δεν είναι απλώς ένας εντυπωσιακός αριθμός. Δείχνει ότι ο Αμερικανός μπόρεσε να παίξει κοντά στο καλάθι χωρίς να χρειάζεται να καταφύγει σε δύσκολες, χαμηλής πιθανότητας προσπάθειες.
Και το σημαντικότερο:δεν ήταν μονοδιάστατος. Όταν η άμυνα έκλεισε περισσότερο μέσα, υπήρχε η δυνατότητα να ανοίξει το γήπεδο.Το 2/3 από το τρίποντο λειτουργεί ακριβώς έτσι.
Δεν χρειάζεται να είναι ένας παίκτης που θα εκτελεί συνεχώς από την περίμετρο. Αρκεί η άμυνα να γνωρίζει ότι δεν μπορεί να τον αφήσει ελεύθερο. Αυτό αλλάζει τις αποστάσεις. Και όταν οι αποστάσεις μεγαλώνουν, μεγαλώνουν και οι χώροι για τους υπόλοιπους.
Το σημαντικότερο: ο Άρης έτρεξε
Εδώ βρίσκεται ένα ακόμη κομμάτι της εμφάνισης που αξίζει να κρατήσουμε.
Ο Άρης δεν έπαιξε απλώς αποτελεσματικά στο μισό γήπεδο. Έπαιξε με ένταση και στις δύο πλευρές του παρκέ.
Τα 19 κλεψίματα οδήγησαν σε ένα εντυπωσιακό 42-12 στους πόντους από λάθη, ενώ οι πόντοι στον αιφνιδιασμό ήταν 29-5 υπέρ του Άρη.
Με άλλα λόγια, η άμυνα έγινε επίθεση. Και αυτό δημιουργεί ένα πολύ ενδιαφέρον πλαίσιο για έναν παίκτη με τα χαρακτηριστικά του Ρόμπινσον-Ερλ.
Όταν ο Άρης κερδίζει κατοχές, τρέχει και δημιουργεί αριθμητικά πλεονεκτήματα πριν προλάβει η αντίπαλη άμυνα να οργανωθεί, ο Αμερικανός μπορεί να βρεθεί είτε ως τελικός αποδέκτης είτε ως trailer της φάσης.
Το εντυπωσιακό κάρφωμά του στον αιφνιδιασμό, όπως και η συνεργασία του με τον Ντιμιτρίεβιτς για alley-oop, ήταν δύο χαρακτηριστικές εικόνες του αγώνα.
Δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι στοιχεία που δείχνουν πώς θέλει να παίζει ο Άρης.
Και όταν το παιχνίδι σταμάτησε να τρέχει;
Εκεί είναι που η εμφάνιση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Γιατί ένα transition-heavy παιχνίδι μπορεί να ανεβάσει εύκολα την παραγωγή ενός αθλητικού φόργουορντ.
Ο Ρόμπινσον-Ερλ όμως δεν έμεινε εκεί. Το 10/11 στα δίποντα δείχνει ότι μπορούσε να παράγει και όταν το παιχνίδι περνούσε σε πιο οργανωμένες κατοχές.
Αυτό είναι το σημείο που πρέπει να παρακολουθήσουμε στον Άρη της κανονικής περιόδου.
Πόσο συχνά θα μπορεί να παίρνει πλεονέκτημα από το μέγεθος και την αθλητικότητά του; Πόσο συχνά θα μπορεί να επιτίθεται σε close-outs; Και πόσο σταθερά θα αναγκάζει την αντίπαλη άμυνα να τον αντιμετωπίζει ως πραγματική απειλή και έξω από τη ρακέτα;
Γιατί εκεί κρύβεται η πραγματική αξία του.
Δεν είναι μόνο σκόρερ. Μπορεί να γίνει σημείο ισορροπίας
Ο Άρης είχε και άλλους πρωταγωνιστές. Ο Ματ Μόργκαν τελείωσε με 18 πόντους, ενώ ο Λίντελ πρόσθεσε 15, σε μια εμφάνιση που χαρακτηρίστηκε από μεγάλη επιθετική πολυφωνία.
Και αυτό κάνει ακόμη πιο αξιοσημείωτη την παρουσία του Ρόμπινσον-Ερλ. Δεν χρειάζεται απαραίτητα να γίνει ο παίκτης που θα παίρνει 15-20 σουτ κάθε βράδυ.
Μπορεί να είναι πιο χρήσιμος ως ένας παίκτης που η άμυνα δεν έχει την πολυτέλεια να αγνοήσει.
Αν κλείσει μέσα, μπορεί να εκτελέσει από την περίμετρο.
Αν βγει πάνω του, μπορεί να επιτεθεί στον χώρο.
Αν υπάρξει mismatch, μπορεί να ψάξει το καλάθι.
Αν ο Άρης τρέξει, μπορεί να ακολουθήσει τη φάση.
Και αν η μπάλα κινηθεί σωστά, μπορεί να τελειώσει τη φάση χωρίς να χρειαστεί να κρατήσει την κατοχή για πολλή ώρα.
Αυτό είναι το προφίλ που μπορεί να κάνει έναν φόργουορντ ιδιαίτερα δύσκολο να αντιμετωπιστεί.
Το πρώτο μήνυμα ήταν ξεκάθαρο
Ο Άρης κέρδισε τον Ερυθρό Αστέρα με 98-74, μετά από ένα πρώτο δεκάλεπτο στο οποίο προηγήθηκε 34-18 και ουσιαστικά έβαλε από νωρίς τις βάσεις για τον θρίαμβο.
Ο Ρόμπινσον-Ερλ ήταν ο παίκτης που έβαλε τη δική του υπογραφή.
29 πόντοι. 12/14 σουτ. 5 ριμπάουντ.
Όμως πίσω από το box score υπάρχει κάτι που αξίζει να σημειώσουμε. Ο Αμερικανός έδειξε ότι μπορεί να λειτουργήσει σε ένα σύνολο που θέλει να παίξει γρήγορα, να επιτεθεί στη ρακέτα, να δημιουργήσει πόντους από την άμυνα και ταυτόχρονα να έχει αρκετό spacing ώστε οι αντίπαλες άμυνες να μην μπορούν να κλειστούν.
Και αυτό, για έναν παίκτη που βρίσκεται μπροστά στην πρώτη του σεζόν με τον Άρη, είναι πολύ πιο σημαντικό από μια απλή «29άρα» σε ένα φιλικό.
Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν ο Ρόμπινσον-Ερλ μπορεί να βάλει 29.
Το ερώτημα είναι αν μπορεί να κάνει τον Άρη καλύτερο. Απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα, η πρώτη απάντηση ήταν κάτι παραπάνω από ενθαρρυντική.