Μπορεί στα χαρτιά η Γαλλία να είναι το απόλυτο αφεντικό του ομίλου, όμως η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι παγκόσμιες διοργανώσεις κρύβουν παγίδες. Με μνήμες από το κάζο του 2002 κόντρα στη Σενεγάλη, την απειλή της Νορβηγίας και το άγνωστο «αγκάθι» του Ιράκ, οι Τρικολόρ είναι έτοιμοι για πρεμιέρα σε ένα γκρουπ-μωσαϊκό που δεν επιτρέπει την παραμικρή υποτίμηση.
Γαλλία
Οι “Τρικολόρ” ετοιμάζονται για την 17η συμμετοχή της ιστορίας τους σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου! Μάλιστα έχουν μια από τις πιο επιτυχημένες και σταθερές πορείες στον θεσμό που περιλαμβάνουν δύο κατακτήσεις (1998 και 2018) και δύο ακόμη παρουσίες σε τελικό (2006 και 2022). Ταυτόχρονα τρέχουν ένα μεγάλο σερί εμφανίσεων αφού από το 1998 και μετά δεν έχουν λείψει από τον θεσμό. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν παρόντες και στο πρώτο Μουντιάλ που διοργανώθηκε το 1930 στην Ουρουγουάη!
Προπονητής
Ο Ντιντιέ Ντεσάν κάθεται στο “τιμόνι” της Εθνικής Γαλλίας από το 2012 και έχει αρκετές επιτυχίες με την ομάδα με κορυφαία την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2018 αλλά και τη δεύτερη θέση στον κόσμο το 2022. Υπενθυμίζουμε ότι αυτή τη θα είναι η τελευταία διοργάνωση που θα τον βρει στον πάγκο των Τρικολόρ.
Αστέρι
Είναι μάλλον κάπως δύσκολο να διαλέξουμε έναν αστέρα από ένα ρόστερ γεμάτο από αυτούς. Παρόλα αυτά, αφήνοντας έξω τον Κιλιάν Εμπαπέ, και μπορούσα να εστιάσω σε 2 παίκτες. Ο ένας είναι ο Ουσμάν Ντεμπελέ. Αυτή τη στιγμή θεωρείται ο μεγάλος ηγέτης της επίθεσης μαζί με τον Εμπαπέ, έχοντας μάλιστα πρόσφατα κερδίσει και το βραβείο The Best FIFA Men’s Player. Η ικανότητά του στο ένας εναντίον ενός, η απρόβλεπτη ντρίμπλα του και η ταχύτητά του τον καθιστούν έναν από τους πιο επικίνδυνους παίκτες των «Τρικολόρ».
Σε δεύτερο χρόνο, αξίζει μια αναφορά στον Μάικλ Ολίσε, ο οποίος γεννήθηκε στο Λονδίνο, από Νιγηριανό πατέρα και Γαλλο-αλγερινή μητέρα. Αυτό σήμαινε ότι είχε το δικαίωμα να αγωνιστεί σε τέσσερις διαφορετικές εθνικές ομάδες: Αγγλία, Γαλλία, Νιγηρία και Αλγερία!
Η Αγγλία τον πίεσε πολύ για να τον εντάξει στο δυναμικό της, όμως ο ίδιος επέλεξε από νωρίς με την καρδιά του τη Γαλλία (αγωνιζόμενος στις μικρές εθνικές) και πλέον αποτελεί βασικότατο στέλεχος της Ανδρών.
Αφού “έβγαλε μάτια” στην Premier League με τη φανέλα της Κρίσταλ Πάλας, η Μπάγερν Μονάχου κινήθηκε αστραπιαία και τον απέκτησε το καλοκαίρι του 2024. Στη Γερμανία η εξέλιξή του ήταν ραγδαία. Έγινε αμέσως κομβικός παίκτης των Βαυαρών, προσφέροντας γκολ, ασίστ και highlights που θυμίζουν… videogame.
Ρόστερ
- Τερματοφύλακες: Μάικ Μενιάν (Μίλαν), Ρομπίν Ρισέ (Λανς), Μπρις Σαμπά (Ρεν)
- Αμυντικοί: Λούκας Ντιν (Άστον Βίλα), Μαλό Γκουστό (Τσέλσι), Λουκάς Ερναντέζ (Παρί Σεν Ζερμέν), Τεό Ερναντέζ (Αλ Χιλάλ), Ιμπραχίμα Κονατέ (Λίβερπουλ), Ζιλ Κουντέ (Μπαρτσελόνα), Μαξένς Λακρουά (Κρίσταλ Πάλας), Γουίλιαμ Σαλιμπά (Άρσεναλ), Νταγιότ Ουπαμεκανό (Μπάγερν)
- Μέσοι: Ενγκολό Καντέ (Φενέρμπαχτσε), Μανού Κονέ (Ρόμα), Αντριάν Ραμπιό (Μίλαν), Ορελιέν Τσουαμενί (Ρεάλ), Ζαΐρ-Εμερί (Παρί Σεν Ζερμέν)
- Επιθετικοί: Μαγκνές Ακλιούς (Μονακό), Μπράντλεϊ Μπαρκολά (Παρί Σεν Ζερμέν), Ραγιάν Τσερκί (Μάντσεστερ Σίτι), Ουσμάν Ντεμπελέ (Παρί Σεν Ζερμέν), Ντεσιρέ Ντουέ (Παρί Σεν Ζερμέν), Ζαν-Φιλίπ Ματετά (Κρίσταλ Πάλας), Κιλιάν Εμπαπέ (Ρεάλ), Μίκαελ Ολίσε (Μπάγερν), Μάρκους Τουράμ (Ίντερ)
Ιράκ
Το Ιράκ ζει ιστορικές στιγμές, καθώς κατάφερε να προκριθεί στην τελική φάση του Μουντιάλ 2026! Αυτή είναι μόλις η δεύτερη φορά στην ιστορία της χώρας που θα βρεθεί σε Παγκόσμιο Κύπελλο, επιστρέφοντας στη μεγάλη σκηνή μετά από 40 ολόκληρα χρόνια (η πρώτη και μοναδική τους συμμετοχή ήταν το 1986 στο Μεξικό).
Η πρόκρισή των “Λιονταριών της Μεσοποταμίας” ήταν ένας πραγματικός άθλος: έπαιξαν συνολικά 21 προκριματικούς αγώνες (τους περισσότερους από κάθε άλλη ομάδα στον κόσμο!) και πήραν το πολυπόθητο εισιτήριο μέσα από τα δραματικά διηπειρωτικά μπαράζ, επικρατώντας της Βολιβίας. Η μεγαλύτερη ιστορική τους στιγμή παραμένει η μυθική κατάκτηση του Ασιατικού Κυπέλλου το 2007.
Προπονητής
Στο τιμόνι της ομάδας βρίσκεται ο έμπειρος Αυστραλός τεχνικός Γκράχαμ Άρνολντ, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα το 2025.
Ο Άρνολντ είναι “παλιός γνώριμος” σε επίπεδο Μουντιάλ, καθώς ήταν αυτός που οδήγησε την Αυστραλία μέχρι τους “16” στο Μουντιάλ του Κατάρ το 2022. Ανέλαβε το Ιράκ σε μια κρίσιμη καμπή των προκριματικών, του μετέδωσε την απαραίτητη τακτική πειθαρχία, τη σκληράδα και την ψυχολογία του νικητή, οδηγώντας το τελικά στα γήπεδα της Βόρειας Αμερικής.
Αστέρι
Έχοντας καταγράψει περισσότερες από 90 εμφανίσεις και έχοντας ξεπεράσει τα 30 γκολ, ο Αϊμάν Χουσεΐν δικαίως θεωρείται ένας από τους πιο εμβληματικούς επιθετικούς στην ιστορία του Ιράκ. Το διεθνές του ντεμπούτο πραγματοποιήθηκε το 2015, και έκτοτε εξελίχθηκε στον απόλυτο ηγέτη της γραμμής κρούσης της χώρας του.
Η αγωνιστική του εκτόξευση έγινε ακόμα πιο εμφανής τα τελευταία χρόνια, με την παραγωγικότητά του να πιάνει κορυφή μετά το 2023. Ο έμπειρος φορ αποδείχθηκε ο μεγάλος πρωταγωνιστής στην ιστορική διαδρομή της ομάδας του προς το Μουντιάλ του 2026. Ήταν μάλιστα εκείνος που στον μεγάλο τελικό των διηπειρωτικών play-offs σκόραρε το «χρυσό» γκολ κόντρα στη Βολιβία, χαρίζοντας στο Ιράκ την πρόκριση στην τελική φάση της διοργάνωσης για πρώτη φορά μετά από τέσσερις δεκαετίες.
Ρόστερ
- Τερματοφύλακες: Τζαλάλ Χασάν (Αλ Ζαβράα), Φαχάντ Ταλίμπ(Αλ Ζαβράα), Άχμεντ Μπάσιλ (Αλ Σόρτα),
- Αμυντικοί: Ρέμπιν Σουλάκα (Πορτ), Χουσεΐν Αλί (Πογκόν Στσέτσιν), Μέρτσας Ντόσκι (Βικτόρια Πλζεν), Μουσταφά Σααντούν (Αλ Σόρτα), Φρανς Πούτρος (Περσίμπ Μπαντούνγκ), Ζαΐντ Ταχσίν (Παχτακόρ), Μανάφ Γιουνίς (Αλ Σόρτα), Άκαμ Χασέμ (Αλ Ζαβράα), Άχμεντ Γιάχια (Αλ Σόρτα)
- Μέσοι: Ζιντάν Ικμπάλ (Ουτρέχτη), Αμίρ Αλ-Αμάρι (Κρακοβία), Άιμαρ Σερ (Σαρμπσμποργκ) Ιμπραχήμ Μπάγες (Αλ Ντάφρα), Κέβιν Γιακόμπ (Άαρχους), Ζαΐντ Ισμαήλ (Αλ Ταλάμπα), Αλί Γιασίμ (Αλ Νάτζμα), Γιουσέφ Αμίν (ΑΕΚ Λάρνακας), Μάρκο Φαρτζί (Βενέτσια)
- Επιθετικοί: Άιμεν Χουσεϊν (Αλ Κάρμα), Αλί Αλ-Χαμάντι (Λούτον), Αλί Γιουσίφ (Αλ Ζαβράα), Μοχάντ Αλί (Ντιμπά)
Νορβηγία
Η εθνική ομάδα της Νορβηγίας διανύει τη δική της ποδοσφαιρική αναγέννηση. Μετά από 28 ολόκληρα χρόνια απουσίας από τη μεγάλη σκηνή (τελευταία τους εμφάνιση ήταν το 1998 στη Γαλλία), οι “Λέοντες” επιστρέφουν πανηγυρικά στο Μουντιάλ του 2026 με μια πραγματικά “χρυσή γενιά”. Η πρόκριση της Νορβηγίας για το Μουντιάλ 2026 ήταν απλά ισοπεδωτική. Τερμάτισε πρώτη στον όμιλό της κάνοντας το απόλυτο 8 στα 8 (24 βαθμοί), αφήνοντας πίσω της μεγαθήρια όπως η Ιταλία. Μάλιστα, διέλυσε κάθε αμυντικό σύστημα, πετυχαίνοντας 37 γκολ σε 8 ματς (την κορυφαία επίδοση στα ευρωπαϊκά προκριματικά), με αποκορύφωμα μια ιστορική νίκη με 11 γκολ απέναντι στη Μολδαβία και ένα εμφατικό 4-1 μέσα στο Σαν Σίρο.
Προπονητής
Στο τιμόνι της ομάδας από το 2020 βρίσκεται ο 58χρονος Νορβηγός Στόλε Σολμπάκεν. Η προσωπική του ιστορία είναι συγκλονιστική: το 2001, ως παίκτης της Κοπεγχάγης, υπέστη κλινικό θάνατο για σχεδόν 7 λεπτά μετά από καρδιακή ανακοπή στην προπόνηση, αλλά κατάφερε να επιστρέψει στη ζωή και στο ποδόσφαιρο από άλλο πόστο. Ως προπονητής γνώρισε μεγάλη επιτυχία στον πάγκο της Κοπεγχάγης όπου κατέκτησε οκτώ πρωταθλήματα. Από το 2020 βρίσκεται στον πάγκο της Εθνικής και είναι ο άνθρωπος που κατάφερε να πάρει αυτό το απίστευτο ατομικό ταλέντο των Νορβηγών, να του δώσει τακτική πειθαρχία και να φτιάξει ένα σύνολο που αρνείται να χάσει.
Αστέρι
Εδώ δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Ο σταρ της Μάντσεστερ Σίτι είναι ο απόλυτος ηγέτης και το βαρύ πυροβολικό της Νορβηγίας. Πραγματοποίησε εξωπραγματικά προκριματικά, πετυχαίνοντας 16 γκολ, τα διπλάσια δηλαδή από οποιονδήποτε άλλον παίκτη σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο συνδυασμός της τρομακτικής του δύναμης, της ταχύτητας και της μοναδικής του ικανότητας να «μυρίζεται» το γκολ τον καθιστούν έναν από τους πιο επικίνδυνους επιθετικούς.
Ρόστερ
- Τερματοφύλακες: Όριαν Νίλαντ (Σεβίλλη), Έγκιλ Σέλβικ (Γουότφορντ), Σάντερ Τάνγκβικ (Αμβούργο)
- Αμυντικοί: Κρίστοφερ Άγερ (Μπρέντφορντ), Φρέντρικ Μπιόρκαν (Μπόντο Γκλιμτ), Χένρικ Φάλτσενερ (Βίκινγκ), Σόντρε Λάνγκας (Ντέρμπι), Τόρμπιον Χέγκεμ (Μπολόνια), Μάρκους Πέντερσεν (Τορίνο), Γιούλιαν Ρίερσον (Ντόρτμουντ), Ντέιβιντ Μέλερ Βόλφε (Γούλβς), Λέο Όστιγκαρντ (Τζένοα), Θέλο Άσγκαρντ (Ρέιντζερς), Φρέντικ Όρσνες (Μπενφίκα), Πάτρικ Μπεργκ (Μπόντο Γκλιμτ)
- Επιθετικοί: Όσκαρ Μπομπ (Φούλαμ), Γενς Πέτερ Χάουγκε (Μπόντο Γκλιμτ), Αντόνιο Νούσα (Λειψία), Αντρέας Σκέλντερουπ (Μπενφίκα), Μόρτεν Θόρσμπι (Κρεμονέζε), Κρίστιαν Θόρστβεντ (Σασουόλο), Μάρτιν Έντεγκααρντ (Άρσεναλ), Έρλινγκ Χάλαντ (Μάντσεστερ Σίτι), Γιόργκεντ Στράντ Λάρσεν (Κρίσταλο Πάλας), Αλεξάντερ Σέρλοθ (Ατλέτικο)
Σενεγάλη
Η Σενεγάλη συμμετέχει στο Μουντιάλ του 2026 έχοντας πλέον χτίσει μια σπουδαία παράδοση, καθώς αυτή είναι η 4η παρουσία της στην τελική φάση (και 3η συνεχόμενη). Όλοι θυμούνται το μυθικό τους ντεμπούτο το 2002, όταν είχαν σοκάρει τον πλανήτη κερδίζοντας την παγκόσμια πρωταθλήτρια Γαλλία στην πρεμιέρα και φτάνοντας μέχρι τους “8”. Έρχονται στα γήπεδα της Αμερικής με κεκτημένη ταχύτητα, έχοντας φτάσει μέχρι τον μεγάλο τελικό του πρόσφατου Κυπέλλου Εθνών Αφρικής, που σημαδεύτηκε από εξωαγωνιστικά ευτράπελα με το τρόπαιο να καταλήγει στο Μαρόκο “στα χαρτια” αρκετό καιρό μετά το παιχνίδι. Είναι μια ομάδα απίστευτα αθλητική, με παίκτες που πρωταγωνιστούν στα κορυφαία πρωταθλήματα.
Προπονητής
Μετά το τέλος της πολυετούς και άκρως επιτυχημένης εποχής του Αλιού Σισέ, τα ηνία ανέλαβε ο 45χρονος Παπέ Τιάου. Ο Τιάου ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει Εθνική Σενεγάλης, καθώς ήταν μέλος εκείνης της θρυλικής ομάδας του 2002 ως ποδοσφαιριστής. Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, στράφηκε στην προπονητική και ξεχώρισε αρχικά με την τοπική εθνική Σενεγάλης, την οποία οδήγησε στην κατάκτηση του African Nations Championship το 2022. Στα τέλη του 2024 ανέλαβε την εθνική ομάδα ανδρών και εξασφάλισε άνετα την πρόκριση για το Μουντιάλ και κατάφερε να εξελίξει το παιχνίδι των «Λιονταριών της Τεράνγκα», κάνοντάς τα ακόμα πιο επιθετικά και ελκυστικά στο μάτι.
Αστέρι
Παρά το γεγονός ότι πλέον αγωνίζεται στην Αλ Νασρ της Σαουδικής Αραβίας, ο 34χρονος Σαντιό Μανέ παραμένει ο απόλυτος ηγέτης, η «σημαία» και τοτέμ αυτής της χώρας. Μετά την τεράστια ατυχία του το 2022 (όταν έχασε το Μουντιάλ του Κατάρ λόγω τραυματισμού την τελευταία στιγμή), ο Μανέ επιστρέφει διψασμένος για να οδηγήσει την ομάδα του στην τελευταία του μεγάλη παράσταση σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
Ρόστερ
- Τερματοφύλακες: Εντουάρ Μεντί (Αλ Αχλί), Μορί Ντιό (Χάβρη), Γεβάν Ντιούφ (Νις)
- Αμυντικοί: Αντουάν Μεντί (Nις), Καλιντού Κουλιμπαλί (Νάπολι), Ελ Χατζί Μαλίκ Ντιουφ (Γουέστ Χαμ), Μαμαντού Σαρ (Τσέλσι), Μούσα Νιακατέ (Λιόν), Μουσταφά Μπόου (Παρί), Αμπντουλαγέ Σεκ (Μακάμπι Χάιφα), Ισμαΐλ Γιάκομπς (Γαλατάσαραϊ), Ιλαΐ Καμαρά (Άντερλέχτ)
- Μέσοι: Ιντρίσα Γκάνα Γκέι (Έβερτον), Πάπε Γκέι (Βιγιαρεάλ), Λαμίν Καμαρά (Μονακό), Αμπίμπ Ντιαρά (Σάντερλαντ), Πατέ Σις (Ράγιο), Παπέ Ματάρ Σαρ (Τότεναμ), Μπαρά Σαποκό Εντιαγέ (Μπάγερν Μονάχου)
- Επιθετικοί: Σαντιό Μανέ (Αλ Νασρ), Ισμαΐλα Σαρ (Κρίσατλ Πάλας), Ιλιμάν Εντιαγέ (Έβερτον), Ασανέ Ντιό (Κόμο), Ιμπραΐμ Εμπαϊέ, Νίκολας Τζάκσον (Μπάγερν), Μπαμπά Ντιένγκ (Λοριάν), Σέριφ Εντιαγέ (Σάσμουνσπόρ), Κρεπέν Ντιατά (Μονακό).