Λίγες ώρες πριν το Final Four της Αθήνας και η Εύη Δήμου επιχειρεί να ρίξει μια τελευταία ματιά στην πορεία του Ολυμπιακού πριν το ραντεβού με την ιστορία του αύριο το απόγευμα.
Όλα τα ίδια μοιάζουν και όμως όλα είναι διαφορετικά. Ο Ολυμπιακός βρίσκεται ξανά στο Final Four, για 5η συνεχόμενη φορά στην ιστορία του. Είναι κάτι που ίσως πολλοί φίλοι των ερυθρολεύκων θεωρούν δεδομένο πλέον, αλλά όπως έδειξε και ο αποκλεισμός-σοκ του Παναθηναϊκού, τίποτα δεν είναι δεδομένο στο μπάσκετ.
Αναμφίβολα η ιστορία του μπάσκετ αγαπάει τις προκλήσεις. Και ο Ολυμπιακός βρίσκεται μπροστά σε μια τέτοια, ίσως και σε μια δοκιμασία χαρακτήρα. Είναι ένα ραντεβού με την ιστορία του, προγραμματισμένο να παιχτεί μέσα στο «σπίτι» του αιώνιου αντιπάλου του.
Στο Telekom Center (ΟΑΚΑ), εκεί όπου κάθε γωνιά θυμίζει την εγχώρια αντιπαλότητα, οι «ερυθρόλευκοι» καλούνται να ξορκίσουν τα φαντάσματα των προηγούμενων ετών. Όχι απλώς για να επιστρέψουν στον θρόνο μετά το 2013, αλλά για να το κάνουν με τον πιο εμφατικό τρόπο.
Από σαράντα κύματα στο restart
Η φετινή regular season δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Η ομάδα ξεκίνησε στην καλύτερη περίπτωση μουδιασμένη, έχοντας εναποθέσει πολλές ελπίδες στην επιστροφή του Κίναν Έβανς. Μετά τον εκ νέου σοβαρό τραυματισμό του Αμερικανού γκαρντ η ομάδα φάνηκε να μένει μετέωρη τόσο στο παρκέ όσο και ψυχολογικά.
Ταυτόχρονα, τόσο ο Μπαρτζώκας όσο και οι παίκτες βρίσκονταν σε αναζήτηση αυτοματισμών και αυτό οδήγησε την ομάδα σε περιόδους αστάθειας και μερικών μέτριων έως κακών εμφανίσεων. Όλα αυτά μέχρι τον Γενάρη.
Οι κινήσεις-ματ που άλλαξαν την πορεία
Με τον ερχομό του 2026 ο Ολυμπιακός φάνηκε να αλλάζει σελίδα. Η ένταξη του Ταϊρίκ Τζόουνς στο ρόστερ έφερε πολύτιμα πράγματα που έλειπαν από τη φροντλάιν των Πειραιωτών, όπως φρεσκάδα και αθλητικότητα. Ταυτόχρονα, η παρουσία του σαν να “ανάγκασε” τον Ντόντα Χολ να κάνει το δικό του step up. Η μεταγραφή αυτή όμως έφερε και εκτός παρκέ μια ψυχική ανάταση στον κόσμο της ομάδας που βρισκόταν ήδη στο μεταίχμιο της γκρίνιας για την εικόνα της ομάδας. Λίγες μέρες μετά ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε και μία μεγάλη νίκη απέναντι στον Παναθηναϊκό AKTOR στο ΟΑΚΑ και από τότε δεν κοίταξε ξανά πίσω.
Η έλευση του Κόρι Τζόζεφ έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία και ενώ κανείς δεν περίμενε μια ακόμα μεταγραφή. Όμως η έλευση του έμπειρου γκαρντ φάνηκε να λύνει τα χέρια στον Γιώργο Μπαρτζώκα, κάτι που ήταν ιδιαίτερα εξόφθαλμο στη σειρά με τη Μονακό. Ο Τζόζεφ έφερε πνευματική ηρεμία, καθαρό μυαλό στην οργάνωση και προσωπικότητα αλλά και εξαιρετικό desicion making σε κρίσιμες στιγμές. Ο Τζόζεφ δεν ήρθε για να γίνει ο πρώτος σκόρερ, ήρθε για να γίνει ο «εγγυητής» των κρίσιμων κατοχών.
Η εκ των έσω μεταγραφή
Ίσως η μεγαλύτερη διαφορά του Ολυμπιακού σε σχέση με πέρσι να είναι ένας παίκτης γνώριμος. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ διανύει σίγουρα την πιο παραγωγική σεζόν της καριέρας του έχοντας κερδίσει πλήρως την εμπιστοσύνη και του Γιώργου Μπαρτζώκα αλλά και του κόσμου της ομάδας. Ταυτόχρονα, αποτελεί έναν ακόμη επιθετικό πόλο μαζί με τον Εβάν Φουρνιέ και τον Σάσα Βεζένκοφ, ενώ έχει αποδείξει ότι σε κρίσιμες στιγμές μπορεί και να βγει μπροστά όταν η μπάλα “καίει” αλλά και να ξεκλειδώσει την ομάδα σε περίπτωση που έχει κολλήσει επιθετικά.
Η μεγαλύτερη πρόκληση
Ο Ολυμπιακός δεν πάει στο Final Four της Αθήνας απλά για να παίξει, πάει για να κυριεύσει ένα γήπεδο που του είναι παραδοσιακά εχθρικό.
Το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός αποκλείστηκε στα Playoff από τη Βαλένθια ίσως αφαιρεί το βάρος ενός άμεσου εμφυλίου στο Final Four, όμως η αύρα του γηπέδου παραμένει εκεί. Για τους παίκτες του Μπαρτζώκα, η κατάκτηση της EuroLeague μέσα στο Telekom Center είναι η απόλυτη απάντηση στους διάφορους κατά καιρούς επικριτές, αλλά και η απόλυτη ευκαιρία να σβήσει τις άσχημες αναμνήσεις.
Φέτος η ομάδα δείχνει πιο έτοιμη από ποτέ, ο κόουτς Μπαρτζώκας δήλωσε πως μάλιστα είναι και πιο υγιής από ποτέ. Ο Σάσα Βεζένκοφ παίζει ίσως το πιο κυριαρχικό μπάσκετ της καριέρας του, ενώ φέτος δεν χρειάζεται να νιώθει ότι σηκώνει όλη την ομάδα στις πλάτες του, χρειάζεται απλώς τη γνωστή του αποτελεσματικότητα.
Όταν θα σβήσουν τα φώτα και θα ακουστεί το πρώτο σφύριγμα, το γήπεδο θα πάψει να είναι το “σπίτι” του αντιπάλου και θα γίνει η αρένα που θα κρίνει τα πάντα. Ο Ολυμπιακός κουβαλάει μαζί του τα δάκρυα του Βελιγραδίου και του Κάουνας, αλλά κυρίως κουβαλάει το πείσμα μιας ολόκληρης πενταετίας που αξίζει αυτή τη δικαίωση. Η ιστορία τον περιμένει στο πιο δύσκολο, στο πιο “απαγορευμένο” σημείο του χάρτη και οφείλει να δηλώσει “παρών”. Για να κλείσει στόματα, για να ξορκίσει τα φαντάσματα του παρελθόντος και για να υπογράψει την πιο συναρπαστική σελίδα στην ευρωπαϊκή του ιστορία.