Ο Φλορεντίνο Πέρεθ αποφάσισε να γίνει το πρόσωπο της επικαιρότητας στην έκτακτη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε για την Ρεάλ Μαδρίτης. Ο πρόεδρος της Βασίλισσας τοποθετήθηκε με ένα σεξιστικό σχόλιο προς μια Ισπανίδα δημοσιογράφο και απέδειξε για ακόμα μια φορά πόσο λάθος είναι. Γράφει ο Βαγγέλης Τερζής.
Με θλίψη είδα τη δήλωση του Φλορεντίνο Πέρεθ στην έκτακτη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε το απόγευμα της Τρίτης (12/05) σχετικά με τα όσα συμβαίνουν στην Ρεάλ Μαδρίτης το τελευταίο διάστημα. Ναι, μόνο γι αυτό δεν ασχολούμαστε μαζί του όμως από εχθές και υπεύθυνος είναι ο ίδιος.
Ο Φλορεντίνο Πέρεθ στάθηκε σε δημοσιεύματα του ABC, ενός από τα μεγαλύτερα Μέσα της Ισπανίας, σχετικά με τα άρθρα που έχουν γραφτεί για εκείνον και την ομάδα του. Ωστόσο, πίσω από αυτό κρυβόταν κάτι άλλο. Ο πρόεδρος των Μαδριλένων ήταν φανερά δυασαρεστμένος με την κριτική που ασκήθηκε από την Μαρία Χοσέ Φουεντεάλαμο, δημοσιογράφο του ABC. «Δείτε για παράδειγμα τα άρθρα της ABC… Το ένα είναι γραμμένο από μια γυναίκα που δεν ξέρω καν αν γνωρίζει τίποτα από ποδόσφαιρο», είπε χαρακτηριστικά.
Κάτσε ρε Φλορεντίνο. Από ποτέ το ποδόσφαιρο δεν είναι για γυναίκες και από πότε δεν μπορούν να ασκήσουν κριτική για μια κατάσταση που επικρατεί σε έναν σύλλογο, στον οποίο οι ποδοσφαιριστές πλακώνονται μεταξύ τους στα αποδυτήρια;
Στην πραγματικότητα, ίσως ο τρόπος που αντιμετωπίζει ο πρόεδρος της Βασίλισσας το γυναικείο φύλο, να είναι και ο λόγος που η γυναικεία ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης βλέπει με κυάλια εκείνη της Μπαρτσελόνα. Τυχαίο παράδειγμα, αλλά μπορεί και να ισχύει. Η Αλέξια Πουτέγιας, ποδοσφαιρίστρια των Καταλανών, έχει κατακτήσει τα πάντα στην καριέρα της, από Χρυσές Μπάλες, μέχρι την κορυφή του Champions League. Κάπως έτσι, πάει στα… σκουπίδια και η άποψη πως μια γυναίκα δεν ξέρει από ποδόσφαιρο.
Φλορεντίνο Πέρεθ, το ποδόσφαιρο δεν είναι άθλημα των λίγων, των ισχυρών, των ανδρών, των λευκών ή όλων αυτών των ανθρώπων που προσπαθούν να το βάλουν σε κουτάκια. Το ποδόσφαιρο ανήκει στον λαό, σε εκείνους που βρίσκουν διέξοδο μέσα από αυτό, επειδή η καθημερινότητα τους είναι τόσο βασανιστική και σκληρή, που το μόνο που τους ηρεμεί είναι το να κλωτσάνε μια μπάλα. Ανήκει στα παιδιά που παίζουν σε παραγκουπόλεις, φαβέλες, γκέτο και προσπαθούν μέσα από αυτό να βρουν μια σωσίβια λέμβο.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως φύλου, χρώματος δέρματος και άλλων πολλών διακρίσεων που κάνουν άνθρωποι σαν εσένα, μπορεί να είναι άντρες, γυναίκες, μικρά παιδιά. Στο τέλος της ημέρας αυτοί μπορούν να μιλάνε για το ποδόσφαιρο και μάλλον εσύ δεν θα έπρεπε. Ας το ξανασκεφτούμε….