Ο Λουκάς Πετρόπουλος μιλά στο Mpaladofatses.gr και τον Χρήστο Τσαρτσάλη για το ρίσκο της μετακίνησης στην Αλβανία και το restart στην καριέρα του, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην Αγγλία και τον μεγάλο του στόχο για επιστροφή στην Ελλάδα.
Ο Λουκάς Πετρόπουλος δεν ακολούθησε την εύκολη διαδρομή στην καριέρα του μέχρι σήμερα. Στα 25 του χρόνια, ο Έλληνας αριστερός μπακ έχει ήδη περάσει από Αγγλία, Ηνωμένες Πολιτείες και Ελλάδα, πριν κάνει το δικό του restart στην Αλβανία, αναζητώντας σταθερότητα, ρυθμό και την ευκαιρία να δείξει τις δυνατότητές του.
Η φετινή σεζόν τον βρήκε αρχικά στην Αγγλία, όμως οι συνθήκες εκτός γηπέδου τον ανάγκασαν να αναζητήσει μια νέα ευκαιρία. Με καθημερινά ταξίδια και μια απαιτητική καθημερινότητα, πήρε την απόφαση να αφήσει πίσω του μια δύσκολη κατάσταση και να δοκιμάσει την τύχη του σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον.
Η επιλογή της Αλβανίας αποτέλεσε ένα ρίσκο, αλλά και μια ευκαιρία. Στη Λουφτετάρι, μια ομάδα που δίνει μάχη για την παραμονή της στη Β’ Εθνική της χώρας, ο ίδιος κατάφερε γρήγορα να προσαρμοστεί, να βρει ρυθμό και να συμβάλει ουσιαστικά, δείχνοντας ότι μπορεί να κάνει το επόμενο βήμα στην καριέρα του.
Ο Λουκάς Πετρόπουλος μιλάει στο Mpaladofatses.gr για το ταξίδι του στο εξωτερικό, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, τη ζωή και την καθημερινότητα στην Αλβανία, αλλά και τους στόχους που συνεχίζει να κυνηγά, με φόντο μια πιθανή επιστροφή στην Ελλάδα.
Συνέντευξη στον Χρήστο Τσαρτσάλη:
Πως επέλεξες να κάνεις το βήμα στην Αλβανία και πώς βιώνεις τη φετινή σεζόν;
«Ξεκίνησα τη χρονιά στην Ιστμπουρν που είναι στη national league στην αγγλια. Πολύ καλό το επίπεδο εκεί και μεγάλος ο ανταγωνισμός, ωστόσο είχα ένα θέμα με τη διαμονή. Η ομάδα δεν μου πρόσφερε σπίτι και το πάλευα για 3 μήνες. Έκανα το πήγαινε έλα Λονδίνο-Ιστμπουρν που είναι 1μιση ώρα με το τραίνο, και έφευγα 6 το πρωί καθημερινά. Έτσι αποφάσισα μέσα στον Δεκέμβρη να βρω κάτι διαφορετικό.
Άνοιξε μια πόρτα εδώ στην Αλβανία, με την Λουφτετάρι, να έρθω υπό δοκιμή και πήρα το ρίσκο. Είναι μια χώρα που δεν είχα ξαναταξιδέψει, αλλά έλεγα είναι κοντά στην Ελλάδα, είχα ακούσει και κάποια καλά πράγματα από κάποιους φίλους που είχαν κάνει και εκείνοι το βήμα αυτό και έτσι είπα να το δοκιμάσω. Μέχρι στιγμής είμαι πολύ ευχαριστημένος».
Πριν έρθεις στη Λουφτετάρι είχες κάποια εικόνα για το πρωτάθλημα ή τον σύλλογο;
«Την ομάδα την ήξερα από όταν έπαιζε στην Ευρώπη το 2019, αλλά για το πρωτάθλημα δεν ήξερα πολλά πράγματα πριν έρθω.
Αυτό που ήθελα εξ αρχής ωστόσο ήταν να βρω ρυθμό και να φανώ σε μια διαφορετική χώρα. Παίζει μεγάλο ρόλο το ότι οι αγώνες μας είναι σε τηλεοπτική μετάδοση και θεωρώ ότι τέτοια ευκαιρία δεν θα είχα ούτε στην Αγγλία σε αυτή τη χρονική στιγμή, αλλά ούτε και στην Ελλάδα, με εξαίρεση κάποιες ομάδες στη Super League 2».
Η ομάδα φέτος βρίσκεται χαμηλά στη βαθμολογία. Για σένα αυτό πόσο δύσκολο είναι ψυχολογικά περισσότερο;
«Ναι δεν είναι καθόλου εύκολο, βέβαια τον Γενάρη έφεραν αρκετούς νέους παίκτες και η εικόνα της ομάδας έχει βελτιωθεί. Δεν είμαστε οι ίδιοι που ήμασταν στην αρχή του πρωταθλήματος. Είμαι ένας άνθρωπος που πάντα προσπαθεί να βλέπει τα πράγματα θετικά. Ακόμα είμαστε μέσα στο κόλπο και πιστεύω ότι θα σωθούμε».
Προηγουμένως είπες ότι ήθελες να βρεις μια ομάδα για να βρεις και εσύ σιγά σιγά ρυθμό. Παρά τη δεινή θέση της ομάδας, έχεις ήδη και ασίστ και νικητήριο γκολ. Πιστεύεις ότι έχεις βρει τον ρυθμό σου;
«Σίγουρα, με βοήθησε πολύ το ότι από τα πρώτα ματς μπήκα αποφασισμένος. Έχω πετύχει και γκολ και ασίστ και κρατήσαμε και το 0 σε δύο δύσκολα ματς εκτός έδρας και όλα αυτά βοηθάνε και την ομάδα, αλλά και εμένα στο να έχω όλο και περισσότερη αυτοπεποίθηση. Πρώτα ο στόχος μου είναι να σωθεί η ομάδα και μετά όλα τα καλά θα έρθουν για μένα. Πάντως ναι νιώθω ότι έχω βρει τα πατήματά μου, έχω καλούς συμπαίκτες και μεγάλη στήριξη.
Επίσης το ότι είχα επιλεχθεί και στην αγωνιστική του πρωταθλήματος όταν πέτυχα εκείνο το γκολ, σημαίνει πολλά για μένα. Όλα αυτά δείχνουν ότι μπορώ να βοηθήσω την ομάδα, αλλά και ότι μπορώ να κάνω και το επόμενο βήμα στην πορεία μου.
Κάποια ονόματα που έχουν μπει σε τέτοιες ενδεκάδες στο παρελθόν, τους έχουν πάρει στις μικρές εθνικές στην Αλβανία. Αυτό δείχνει ότι οι ομάδες και γενικά η χώρα παρακολουθούν τη Β’ Εθνική και αν εσύ τα πηγαίνεις καλά, θα υπάρξει και κάποια εξέλιξη».
Γενικά πώς έχεις ζήσει το επίπεδο στη Β’ Εθνική της Αλβανίας με βάση όσα έχεις δει από Αγγλία και Ελλάδα;
«Είναι μια ανταγωνιστική κατηγορία και υπάρχουν ιστορικές ομάδες, όπως για παράδειγμα η Σκεντερμπέου και η Λάτσι. Με βάση τα μπάτζετ και τους παίκτες που έχουν, θα μπορούσαν να κοντράρουν αρκετές ομάδες στη Super League 2. Από την άλλη σίγουρα το επίπεδο είναι χαμηλότερο σε σχέση με άλλα πρωταθλήματα, ωστόσο είναι αρκετά ανταγωνιστικό και τα περισσότερα παιχνίδια της κατηγορίας είναι ντέρμπι».
Πώς θα περιέγραφες την καθημερινότητά σου στην Αλβανία;
«Παρόμοια με την Ελλάδα. Επειδή ζω στο Αργυρόκαστρο που είναι μισή ώρα από τα σύνορα, μου θυμίζει πάρα πολύ την Ελλάδα. Έχω την προπόνησή μου, το γυμναστήριο μου και γενικά είναι ήσυχη η καθημερινότητα. Κατεβαίνω αρκετά συχνά στα Γιάννενα στον παππού μου και γενικά είναι σαν να ζω σε μια μικρή πόλη στην Ελλάδα.
Βέβαια πάντα υπάρχουν δυσκολίες όταν πας σε μια διαφορετική χώρα και δεν ξέρεις τη γλώσσα. Έχω όμως αρκετή υποστήριξη και από την ομάδα και από τους συμπαίκτες μου. Η Αλβανία είναι η τέταρτη μου χώρα, οπότε δεν μου φάνηκε τόσο δύσκολη η μετάβαση».
Τι σου έχει κάνει περισσότερο εντύπωση στην Αλβανία;
«Μου έχει κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση η αγάπη και το φιλότιμο του κόσμου εδώ. Σε σταματάνε στον δρόμο, σε χαιρετάνε και σου μιλάνε για την ομάδα και γενικά η οργάνωση του πρωταθλήματος. Μπορεί να είναι Β’ Εθνική, αλλά ότι χρειαζόμαστε μας το προσφέρει ο σύλλογος. Σε κάθε αγώνα εκτός έδρας, η ομάδα μας κλείνει καλό ξενοδοχείο.
Ακόμα και στα ντέρμπι, όπως για παράδειγμα πριν δύο εβδομάδες που παίζαμε εκτός έδρας ένα κρίσιμο ματς με τη Λούζνια και ήταν 2 ώρες μακριά από την πόλη μας, η ομάδα μας έκλεισε ξενοδοχείο κοντά στο γήπεδο πριν το ματς. Προσωπικά πρώτη φορά ζω κάτι τέτοιο και πιστεύω ότι όλο αυτό βοηθάει να κάνει βήματα μπροστά ο σύλλογος».
Μίλησέ μου λίγο για τα πρώτα σου βήματα στην Ελλάδα την πρώτη σου επαφή με το ποδόσφαιρο.
«Είχα τρέλα με το ποδόσφαιρο από πολύ μικρή ηλικία και είχα ξεκινήσει στην ακαδημία κοντά στο σπίτι μου στην Αθήνα. Πήγα για δοκιμή 14ων ετών στον Πανιώνιο, κάθισα εκεί για κάποια χρόνια σε επίπεδο ακαδημιών βέβαια και στη συνέχεια πήγα στην Αγγλία.
Για λογαριασμό της Loughborough, ένα γνωστό πανεπιστήμιο όπου παίρνουν αθλητές από όλον τον κόσμο με υποτροφία. Έμεινα εκεί για 4 χρόνια, πήρα το πτυχίο και μετά έκανα κάτι αντίστοιχο στην Αμερική. Πήγα στην Φορτ Χέιζ, ένα κολέγιο στο Κάνσας, έπαιξα μια σεζόν εκεί και επέστρεψα στην Αγγλία.
Η μητέρα μου είναι από την Αγγλία και γεννήθηκα στο Λονδίνο. Στην Ελλάδα μετακομίσαμε το 2005 λόγω του πατέρα μου όταν ήμουν δηλαδή μόλις 5 ετών. Σίγουρα στο βήμα στην Αγγλία με βοήθησε το γεγονός ότι έχω συγγενείς εκεί και είναι η δεύτερη μου χώρα. Οπότε δεν δυσκολεύτηκα να μετακινηθώ εκτός Ελλάδας».
Πόσο δύσκολο είναι να ξεχωρίσει κάποιος ποδοσφαιριστής στην Αγγλία;
«Είναι πάρα πολύ δύσκολο και δεν μπορεί ο περισσότερος κόσμος να καταλάβει τι ανταγωνισμός επικρατεί εκεί. Υπάρχουν τόσοι πολλοί καλοί παίκτες μόνο στο Λονδίνο, όχι απλά στην Αγγλία σαν χώρα.
Για να καταλάβεις, πολλοί παίκτες που βρίσκονται σε ομάδες Α και Β Αγγλίας και φτάνουν 20-21 ετών και δεν βρίσκουν ευκαιρίες, δυσκολεύονται να βρουν συμμετοχές και στην τρίτη και τέταρτη κατηγορία Αγγλίας. Κινδυνεύουν δηλαδή να βρεθούν στην 5η και στην 6η Κατηγορία που ακόμα και αυτές είναι επαγγελματικές.
Όλος αυτός ο ανταγωνισμός πιστεύω δεν υπάρχει σε καμία άλλη χώρα στον κόσμο. Το επίπεδο είναι πολύ δύσκολο ακόμα και στις χαμηλότερες κατηγορίες. Από την άλλη υπάρχουν και πολλές παραπάνω ευκαιρίες, δηλαδή αν είσαι καλός και ξεχωρίζεις θα βρεις την ευκαιρία σου».
Πριν τη μετακίνησή σου στην Αλβανία έφτασες κοντά σε ομάδα της Μάλτας. Τι ακριβώς συνέβη και δεν έγινε το βήμα εκεί;
«Είχα πάει στη Νασάρ, ομάδα Α’ Εθνικής στη Μάλτα, είχα παίξε και κάποια φιλικά με την ομάδα. Τα είχα βρει με τον σύλλογο και με τον προπονητή, ωστόσο έγιναν κάποιες αλλαγές στην ομάδα και τελικά δεν προχώρησε το βήμα αυτό. Βέβαια έχω κρατήσει κάποιες επαφές από εκεί και γενικά μου άρεσε πολύ η Μάλτα σαν χώρα και θα ήθελα κάποια στιγμή να μετακινηθώ εκεί».
Αγωνίζεσαι ως αριστερό μπακ, ήταν όμως εξαρχής η θέση που σου άρεσε να αγωνίζεσαι;
«Μικρός ξεκίνησα ως αριστερός στόπερ και θεωρώ ότι με μετακίνησαν στη θέση του αριστερού μπακ, γιατί ήμουν πολύ πίσω από τους συμπαίκτες μου τότε.
Δεν θεωρώ ότι είχα ένα τρομερό ποδοσφαιρικό ταλέντο. Όποιες επιτυχίες που έχουν έρθει, έχουν έρθει καθαρά από τη δουλειά μου. Και στον Πανιώνιο θεωρώ πως δεν ήμουν ετοιμος να προχωρήσω σε μεγάλη ομάδα τότε.
Ποτέ δεν είχα την τεχνική ή το γκολ. Ωστόσο επειδή είχα πολύ καλές ανάσες και ενέργεια κατέληξα στο αριστερό μπακ».
Υπάρχει κάποιος παίκτης είτε στη θέση σου, είτε γενικά που να θαυμάζεις;
«Ένας παίκτης που μου άρεσε πολύ μικρός, ήταν ο Βερμάλεν στην Άρσεναλ και τον είχα δει και από κοντά σε 2-3 παιχνίδια όταν είχα επισκεφτεί το Emirates.
Επίσης ο Λουκ Σο για μένα είναι από τους καλύτερους αριστερούς μπακ στον κόσμο. Έχει περάσει πολύ δύσκολα και πολλούς τραυματισμούς, αλλά συνεχίζει να αγωνίζεται στο υψηλότερο επίπεδο και στην Εθνική Αγγλίας και αυτό είναι κάτι που με εντυπωσιάζει».
Ποιος είναι ο στόχος σου από εδώ και πέρα; Σκέφτεσαι το ενδεχόμενο της επιστροφής σου στην Ελλάδα κάποια στιγμή;
«Αρχικά να μείνουμε στην κατηγορία με τη Λουφτετάρι και στη συνέχεια να δω το επόμενο μου βήμα ποιο θα είναι. Σίγουρα το να επιστρέψω στην Ελλάδα είναι στο μυαλό μου, γιατί η Ελλάδα είναι η πατρίδα μου και θέλω να επιστρέψω».