Πριν ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ περάσει το κατώφλι του Ρέντη για να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα του, είχε ήδη ζήσει βραδιές που έμοιαζαν βγαλμένες από το πιο όμορφο κομμάτι της ποδοσφαιρικής του διαδρομής. Μία από αυτές είχε πρωταγωνιστή έναν ποδοσφαιριστή που ανήκε στη Ρεάλ Μαδρίτης.

Κάποια τρόπαια κρίνονται αυστηρά σε 90 λεπτά. Και κάποια άλλα αρχίζουν να κερδίζονται πολύ νωρίτερα.

Για τη Ρεάλ Σοσιεδάδ του Ιμανόλ Αλγουαθίλ, το Copa del Rey της σεζόν 2019/20 ήταν ακριβώς μια τέτοια ιστορία. Η κατάκτηση ήρθε τον Απρίλιο του 2021, στον ιστορικό βασκικό τελικό απέναντι στην Αθλέτικ Μπιλμπάο, όμως ο δρόμος μέχρι τη Λα Καρτούχα είχε περάσει και από το «Σαντιάγο Μπερναμπέου».

Και εκεί, ένας ποδοσφαιριστής που ανήκε στη Ρεάλ Μαδρίτης είχε βάλει τη δική του σφραγίδα.

Ο Μάρτιν Έντεγκαρντ.

Ο Έντεγκαρντ ως «όπλο» της Σοσιεδάδ

Τη σεζόν 2019/20 ο Νορβηγός αγωνιζόταν στη Ρεάλ Σοσιεδάδ ως δανεικός από τη Ρεάλ Μαδρίτης. Εκείνη τη σεζόν ο Έντεγκαρντ είχε επιστρέψει στην Ισπανία με έναν στόχο: να αποδείξει ότι μπορούσε να γίνει ο ποδοσφαιριστής που κάποτε είχε φανταστεί η Ρεάλ Μαδρίτης. Ήταν μόλις 20 ετών, όμως στα χέρια του Αλγουαθίλ είχε αρχίσει να γίνεται κάτι πολύ περισσότερο από ένα μεγάλο ταλέντο.

Στη Σοσιεδάδ βρήκε ακριβώς το περιβάλλον που χρειαζόταν. Ο Αλγουαθίλ τον εμπιστεύτηκε, τον χρησιμοποίησε σε ρόλο που αναδείκνυε τη δημιουργικότητά του και του έδωσε την ελευθερία να κινείται ανάμεσα στις γραμμές. Ο Νορβηγός ανταποκρίθηκε.

Η σχέση τους δεν ήταν απλώς αγωνιστική. Ο Αλγουαθίλ είχε μιλήσει δημόσια με ιδιαίτερα θερμά λόγια για τον Έντεγκαρντ, υπογραμμίζοντας πως αυτό που ξεχώριζε περισσότερο πάνω του δεν ήταν μόνο το ταλέντο, αλλά η διάθεσή του να δουλέψει και να εξελιχθεί.

Η Σοσιεδάδ έπαιζε ποδόσφαιρο με ένταση, κατοχή και επιθετικότητα. Και ο Νορβηγός αποτελούσε έναν από τους βασικούς δημιουργούς της.

Ήταν μία ομάδα που δεν φοβόταν κανέναν. Ούτε καν τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Η βραδιά που η Ρεάλ έμεινε εκτός

Στις 6 Φεβρουαρίου 2020, η Σοσιεδάδ ταξίδεψε στη Μαδρίτη για τα προημιτελικά του Copa del Rey.

Απέναντί της βρισκόταν η Ρεάλ του Ζινεντίν Ζιντάν.

Το παιχνίδι εξελίχθηκε σε μία από τις πιο εντυπωσιακές βραδιές στην ιστορία της Σοσιεδάδ στη διοργάνωση. Η ομάδα του Αλγουαθίλ επικράτησε με 4-3 και πήρε την πρόκριση για τα ημιτελικά, σε ένα παιχνίδι που έμεινε στην ιστορία για τον ρυθμό, τα γκολ και την τόλμη των Βάσκων.

Και ο Έντεγκαρντ ήταν εκεί. Απέναντι στην ομάδα που εξακολουθούσε να έχει τα δικαιώματά του.

Ο Νορβηγός ήταν ένα από τα πρόσωπα της βραδιάς και η Σοσιεδάδ έφευγε από το «Μπερναμπέου» έχοντας κάνει κάτι που λίγοι περίμεναν: είχε αποκλείσει τη Ρεάλ μέσα στο σπίτι της.

Ο Αλγουαθίλ είχε μόλις στείλει ένα πολύ ηχηρό μήνυμα. Η ομάδα του μπορούσε να σταθεί απέναντι στους μεγαλύτερους.

Από το Μπερναμπέου στον τελικό

Η πρόκριση επί της Ρεάλ δεν ήταν το τέλος της διαδρομής. Ήταν το σημείο όπου η Σοσιεδάδ άρχισε να πιστεύει πραγματικά ότι μπορούσε να φτάσει μέχρι το τέλος.

Στα ημιτελικά απέναντι στη Μιραντές, η ομάδα του Αλγουαθίλ πήρε δύο νίκες και εξασφάλισε την παρουσία της στον τελικό του Copa del Rey.

Μόνο που τότε το ποδόσφαιρο σταμάτησε. Η πανδημία του κορονοϊού άλλαξε τα πάντα και ο τελικός, που ήταν προγραμματισμένος για τον Απρίλιο του 2020, μετατέθηκε για σχεδόν έναν χρόνο αργότερα.

Η Σοσιεδάδ και η Αθλέτικ Μπιλμπάο περίμεναν. Και περίμεναν. Μέχρι τις 3 Απριλίου 2021.

Η νύχτα που η Σοσιεδάδ ξανασήκωσε την Κούπα

Στη Λα Καρτούχα της Σεβίλλης γράφτηκε ιστορία. Ο πρώτος τελικός Copa del Rey ανάμεσα στις δύο μεγάλες βασκικές ομάδες ήταν κλειστός, σκληρός και γεμάτος ένταση. Η λύση ήρθε στο δεύτερο ημίχρονο.

Ο Μίκελ Οϊαρθάμπαλ ανέλαβε την εκτέλεση του πέναλτι και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, κάνοντας το 1-0.

Η Σοσιεδάδ του Ιμανόλ Αλγουαθίλ ήταν Κυπελλούχος Ισπανίας. Ήταν το πρώτο μεγάλο τρόπαιο του συλλόγου από το 1987 και μόλις το δεύτερο Copa del Rey στην ιστορία του στη σύγχρονη περίοδο.

Ο Έντεγκαρντ, όμως, δεν ήταν εκεί. Είχε ήδη επιστρέψει στη Ρεάλ Μαδρίτης. Αλλά το αποτύπωμά του στην πορεία μέχρι εκείνη την κορυφή είχε μείνει.

Ο Αλγουαθίλ και η ομάδα που δεν φοβόταν κανέναν

Ίσως γι’ αυτό η ιστορία του Έντεγκαρντ στη Σοσιεδάδ λέει κάτι περισσότερο για τον ίδιο τον Αλγουαθίλ.

Ο Βάσκος προπονητής δεν χρειάστηκε να δημιουργήσει μία ομάδα που απλώς περίμενε τις μεγάλες στιγμές. Δημιούργησε μία ομάδα που τις αναζητούσε.

Μία ομάδα που πήγε στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» και έβγαλε τη Ρεάλ από το Copa del Rey. Μία ομάδα που πέρασε από τα ημιτελικά. Μία ομάδα που, έναν χρόνο αργότερα, νίκησε την Αθλέτικ και σήκωσε την κούπα.

Και στην αρχή αυτής της διαδρομής βρισκόταν ένας νεαρός Νορβηγός που ανήκε στη Ρεάλ, αλλά εκείνη τη σεζόν είχε γίνει ένα από τα σημαντικότερα όπλα του Αλγουαθίλ. Ο Μάρτιν Έντεγκαρντ.

Η ιστορία του νέου προπονητή του Ολυμπιακού είχε ήδη από τότε ένα στοιχείο που θα τον ακολουθούσε για χρόνια:δεν φοβόταν να «κλείσει το σπίτι» των μεγάλων.

Εκείνη τη σεζόν ο Έντεγκαρντ είχε επιστρέψει στην Ισπανία με έναν στόχο: να αποδείξει ότι μπορούσε να γίνει ο ποδοσφαιριστής που κάποτε είχε φανταστεί η Ρεάλ Μαδρίτης.

Στη Σοσιεδάδ βρήκε ακριβώς το περιβάλλον που χρειαζόταν. Ο Αλγουαθίλ τον εμπιστεύτηκε, τον χρησιμοποίησε σε ρόλο που αναδείκνυε τη δημιουργικότητά του και του έδωσε την ελευθερία να κινείται ανάμεσα στις γραμμές. Ο Νορβηγός ανταποκρίθηκε.

Η σχέση τους δεν ήταν απλώς αγωνιστική. Ο Αλγουαθίλ είχε μιλήσει δημόσια με ιδιαίτερα θερμά λόγια για τον Έντεγκαρντ, υπογραμμίζοντας πως αυτό που ξεχώριζε περισσότερο πάνω του δεν ήταν μόνο το ταλέντο, αλλά η διάθεσή του να δουλέψει και να εξελιχθεί.