Ο Αντρέα Τρινκέρι αναφέρθηκε στο νέο ΠΑΟΚ, αλλά και στη σχέση του με τον ισχυρό άνδρα του συλλόγου, Αριστοτέλη Μυστακίδη.
Αντρέα Τρινκέρι, μιλώντας σε ιταλικά μέσα ενημέρωσης, αναφέρθηκε στην πρόκληση που έχει μπροστά του ο ΠΑΟΚ B.C., παρότι η σεζόν στη Stoiximan GBL δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.
Παράλληλα, μίλησε για τον μεγαλομέτοχο του συλλόγου, Αριστοτέλης Μυστακίδης, καθώς και για τις γενικότερες εξελίξεις στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Τέλος, ο Ιταλός τεχνικός στάθηκε και στις κινήσεις ενίσχυσης του ρόστερ, αναφέροντας πως έχει ήδη υλοποιηθεί η επιθυμία του για την ανανέωση της συνεργασίας με τον Μπεν Μουρ για δύο ακόμη χρόνια.
Τα λόγια του Ιταλού τεχνικού
“Είναι κάτι διαφορετικό, γιατί αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα. Δεν υπάρχει τίποτα, εκτός από ένα ιστορικό όνομα και μια μισή πόλη που δονείται από καθαρό πάθος. Τα τελευταία νικηφόρα και ανταγωνιστικά χρόνια του ΠΑΟΚ στο υψηλότερο επίπεδο ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Είναι πολύ παρόμοιο, με κάποιες ουσιαστικές διαφορές, σε σχέση με το Βελιγράδι: το 2018, η Παρτιζάν ήταν ραδιενεργή, κανείς δεν ήθελε να την αγγίξει. Ένας παράγοντας που μου δίνει κάτι επιπλέον είναι η προπονητική σε ένα μέρος όπου υπάρχει πάθος: αν η δουλειά μου είναι να παίρνω έναν παίκτη και να τον πάω στο επόμενο επίπεδο, είναι πιο εύκολο να είμαι πολύ απαιτητικός όταν σε παρακινεί το πάθος και η αγάπη των οπαδών”.
Και πρόσθεσε: “Ένας προπονητής απαιτεί επένδυση χρόνου, θυσίας και προσπάθειας από τους παίκτες του: είναι πιο εύκολο όταν σε αναγνωρίζουν κάθε μέρα, όταν πας για έναν καφέ και σου λένε: «Υπέροχο παιχνίδι χθες». Όταν σε αγνοούν, είτε παίζεις καλά είτε άσχημα, θα σκεφτείς: «Γαμώτο, ο προπονητής θα με ενοχλήσει ξανά σήμερα». Κατά τη γνώμη μου, πολλαπλασιάζει την ενέργεια και το κίνητρο…”.
Όσον αφορά τη συνάντηση του με τον «ισχυρό άνδρα» του συλλόγου Αριστοτέλη Μυστακίδη, σχολίασε: “Είναι κάποιος που θέλει να κάνει πολλά, έχει τεράστιους πόρους, αλλά θέλει να τα κάνει με τον σωστό τρόπο. Δεν θέλει να κόψει δρόμο. Ο πατέρας του εργαζόταν στη Ρώμη, έζησε στο Μεξικό και σε χίλια άλλα μέρη του κόσμου. Είναι κάποιος με τον οποίο μιλάω ιταλικά: η πρώτη μας συνάντηση ήταν στο Μιλάνο και είχαμε μια εξαιρετική σχέση. Είναι τόσο σημαντικό άτομο, τόσο επιτυχημένο, που δεν έχει κανένα πρόβλημα να σου πει: «Δεν ξέρω τίποτα για μπάσκετ». Αλλά μετά σου κάνει μια σειρά από ερωτήσεις και καταλαβαίνεις ότι θέλει να καταλάβει.
Δεν έχει ούτε την επιθυμία ούτε τον χρόνο να τον γεμίσει με φήμες: είναι σημαντικό να του εξηγήσεις τα πράγματα με τρόπο που να μπορεί να καταλάβει, γιατί τότε δεν θα σου κάνει το ίδιο πράγμα δύο φορές. Όταν συναντάς ανθρώπους που έχουν φτάσει αυτό το μέγεθος επιτυχίας, μέσω καθαρά επιχειρηματικών αποφάσεων, συνειδητοποιείς ότι συναντάς άντρες με ελιτίστικο μυαλό”.
Για τη θέση του ΠΑΟΚ στο ευρωπαϊκό μπάσκετ με τα νέα δεδομένα που δημιουργούνται ο Ιταλός τεχνικός, εξήγησε: “Αυτή τη στιγμή, όλοι βρίσκονται στο επίκεντρο: όλες οι ομάδες με πολλά χρήματα, ιστορία ή οπαδούς βρίσκονται όλες σε αυτό το ποτ πουρί. NBA Europe, Euroleague, FIBA: Ξέρω ότι τελικά θα γίνει κάτι καλό. Θα μπορούσε να δώσει λίγη ζωτική ενέργεια σε ένα δέντρο που έχει ήδη μερικά νεκρά κλαδιά.
Αλλά ξέρω ότι ο αθλητισμός δεν μπορεί ποτέ να διαχωριστεί από την κοινωνική κατάσταση των χωρών. Ουσιαστικά βρισκόμαστε στη μέση ενός παγκόσμιου πολέμου: ο αθλητισμός θα μπορούσε να είναι κρίσιμος αυτή τη στιγμή. Ένας γνήσιος Δαρβινιστής θα έλεγε ότι όσοι δεν προσαρμόζονται δεν επιβιώνουν, και σήμερα εξακολουθώ να νιώθω ότι είμαστε λίγο πίσω στην εξέλιξη”.