Ο Τζέι Κράουντερ μίλησε στο Mpaladofatses.gr και στον Θανάση Σχοινά για την απόφαση του να έρθει για πρώτη φορά στην Ευρώπη για χάρη της Βιλερμπάν, τον ρόλο που έπαιξε ο Τόνι Πάρκερ σε αυτή, τον οικογενειακό δεσμό που τον συνδέει με τη γαλλική ομάδα, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο επικείμενο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό AKTOR.
Οι συστάσεις για τον Τζέι Κράουντερ είναι περιττές. Μετά από 14 σεζόν στο NBA, περισσότερα από 900 παιχνίδια στην κορυφαία λίγκα του κόσμου και δύο παρουσίες στους NBA Finals, ο Αμερικάνος αποφάσισε στα 36 του να γνωρίσει έναν κόσμο που μέχρι σήμερα είχε μόνο παρακολουθήσει από μακριά.
Ο πρώτος του σταθμός στην Ευρώπη, όμως, δεν είναι τυχαίος. Είναι η Βιλερμπάν. Ένας σύλλογος με τον οποίο η οικογένεια Κράουντερ έχει ήδη συνδεθεί, σχεδόν τρεις δεκαετίες πριν ο Τζέι φορέσει για πρώτη φορά τη φανέλα του. Ο ίδιος βρίσκεται τώρα μπροστά σε μια νέα πρόκληση, με έναν ρόλο διαφορετικό από εκείνον που είχε συνηθίσει στο NBA και με έναν άνθρωπο που αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι της απόφασής του.
Λίγο πριν από την αναμέτρηση με τον Παναθηναϊκό στην Αθήνα, ο Τζέι Κράουντερ μίλησε στο Mpaladofatses.gr και στον Θανάση Σχοινά για τη νέα σελίδα της καριέρας του, τη Βιλερμπάν, τον Τόνι Πάρκερ, τον Παναθηναϊκό και την πρώτη του εμπειρία από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα.
Μια συζήτηση για μια νέα αρχή. Για μια διαφορετική πρόκληση. Και για μια ιστορία που ξεκίνησε σχεδόν 30 χρόνια πριν, με τον πατέρα του, Κόρεϊ.
Πέρασες πάνω από μια δεκαετία παίζοντας στο NBA, στο κορυφαίο επίπεδο του αθλήματος. Τι σε έκανε να αποφασίσεις ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να επιστρέψεις στην Ευρώπη και να ξεκινήσεις αυτό το νέο κεφάλαιο στη Βιλερμπάν;
«Η απάντηση είναι ο Τόνι Πάρκερ. Δέχτηκα μια κλήση από εκείνον, μίλησα μαζί του, μίλησα με τους ανθρώπους που με εκπροσωπούν για να πάρω την απόφαση. Ήθελα να παίξω υπό τις οδηγίες ενός προπονητή, όπως εκείνος, για τον οποίο τρέφω μεγάλο σεβασμό και γνωρίζω πως είναι πολύ έξυπνος στο κομμάτι του μπάσκετ, στον τρόπο που αντιλαμβάνεται το άθλημα. Ειλικρινά, ήθελα πολύ να παίξω για αυτόν και αυτό με έκανε να έρθω στην Ευρώπη και στη Βιλερμπάν.»
Έχεις αγωνιστεί εναντίον του Τόνι Πάρκερ, όσο ήσασταν και οι δύο παίκτες, και τώρα είναι ο προπονητής σου. Ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα σε αυτές τις δύο προσωπικότητες: του προπονητή και του παίκτη;
«Αλήθεια, πιστεύω ότι ως προπονητής έχει περισσότερη φωτιά μέσα του. Ως παίκτης ήταν ήρεμος, αλλά ως προπονητής έχει μια σπίθα. Είναι απαιτητικός και μας πιέζει να γινόμαστε καλύτεροι ως παίκτες. Είναι κάτι που δεν είχα δει από εκείνον όταν ήμουν αντίπαλός του στο παρκέ. Νομίζω ότι έχει περισσότερη σπίθα και είναι ακόμη πιο έντονος στον τρόπο που προσεγγίζει τα πράγματα ως προπονητής απ’ ό,τι ως παίκτης.»
Πώς περιμένεις το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό και την ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι φίλαθλοί του; Πώς θα προσπαθήσετε να τους δυσκολέψετε;
«Έχω δει την ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού στα Social Media και ανυπομονώ να παίξω εκεί. Έχω ακούσει πολύ ωραία λόγια για το περιβάλλον, για το γήπεδο. Είναι μια πολύ καλή ομάδα. Πρέπει να κάνουμε μια πολύ καλή δουλειά απέναντί τους, να περιορίσουμε τα σουτ τους και τις επιπλέον κατοχές τους στην επίθεση.
Πρέπει να τους βάλουμε δύσκολα στην άμυνα και να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε τον κόσμο εκτός παιχνιδιού όσο είναι δυνατόν. Πρέπει να περιορίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τα σερί του Παναθηναϊκού, ώστε να δώσουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να διεκδικήσουμε τη νίκη.»
Έχεις ζήσει αποδυτήρια του NBA, σειρές playoffs και τελικούς του NBA. Τι είναι αυτό που εξακολουθεί να σου δίνει κίνητρο σε αυτό το στάδιο της καριέρας σου;
«Νιώθω ότι είναι άλλη μία πρόκληση για μένα. Κατάφερα την πρόκληση του NBA, έπαιξα για πολλά χρόνια και έφτασα να αγωνίζομαι σε υψηλό επίπεδο στους τελικούς. Τώρα θέλω να έρθω στην Ευρώπη και να δημιουργήσω το δικό μου όνομα και εδώ, αποδεχόμενος κάθε νέα πρόκληση που παρουσιάζεται μπροστά μου.
Νομίζω ότι το να έρθω σε μια ομάδα όπως η Βιλερμπάν και να συνεργαστώ με έναν προπονητή που βρίσκεται στην πρώτη του χρονιά, όπως ο Τόνι Πάρκερ, ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για μένα. Ήρθα εδώ για να είμαι ηγέτης, να βοηθήσω τους συμπαίκτες μου όσο περισσότερο μπορώ και, ουσιαστικά, να αντιμετωπίσω ό,τι παρουσιάζεται μπροστά μου και να προσπαθήσω να διακριθώ μέσα από αυτό όσο το δυνατόν περισσότερο.»
Έχεις αντιμετωπίσει τον Γιάννη Αντετοκούνμπο πολλές φορές ως αντίπαλος και αργότερα βρέθηκες και συμπαίκτης του στο Μιλγουόκι. Έχοντας τον γνωρίσει από κοντά, ποια πτυχή της προσωπικότητάς του πιστεύεις ότι δεν γνωρίζουν πραγματικά όσοι τον παρακολουθούν να αγωνίζεται;
«Είναι πολύ αστείος τύπος. Εκτός γηπέδου, δεν είχα καταλάβει ότι είναι τόσο πλακατζής. Του αρέσει πραγματικά να κάνει πλάκες και να αστειεύεται συνέχεια. Στο γήπεδο, όμως, είναι απόλυτα συγκεντρωμένος. Ως συμπαίκτης του, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω μια διαφορετική πλευρά του: τον οικογενειάρχη, τον πατέρα, τον άνθρωπο που είναι με τα παιδιά του, αλλά και τον τύπο που κάνει συνέχεια αστεία. Είναι πραγματικά πολύ ευχάριστος άνθρωπος για να έχεις δίπλα σου, πολύ κοινωνικός και με μεγάλη προσήλωση στην οικογένειά του. Ήταν τιμή μου που βρέθηκα κοντά του.
Είχα τις πρώτες μου σοβαρές αναμετρήσεις απέναντί του, οπότε όταν είχα την ευκαιρία να γίνω συμπαίκτης του, ταιριάξαμε πολύ καλά. Ήταν, πραγματικά, μια πολύ όμορφη σεζόν μαζί του.»
Ο πατέρας σου, ο Κόρεϊ, αγωνίστηκε στην Βιλερμπάν σχεδόν 30 χρόνια πριν από εσένα. Τώρα βρίσκεσαι κι εσύ εδώ, ακολουθώντας έναν δρόμο που ουσιαστικά ξεκίνησε από εκείνον. Όταν κοιτάς σήμερα αυτή την ιστορία, τι σημαίνει για σένα, γνωρίζοντας πόσο μεγάλη επιρροή έχει ασκήσει πάνω σου;
«Πήρα την απόφαση χωρίς να του το πω, γιατί ήξερα ότι θα μου έλεγε να παίξω στην Βιλερμπάν. Νομίζω, όμως, ότι είναι μια σουρεαλιστική στιγμή. Είναι σαν ένας πλήρης κύκλος για την οικογένειά μου: να έρθω να παίξω στην ίδια αρένα και να φορέσω την ίδια φανέλα με τον πατέρα μου.
Είναι μεγάλη τιμή. Ξέρω ότι τώρα έχω κι εγώ την ευκαιρία να αφήσω το δικό μου αποτύπωμα και αυτό είναι κάτι που θέλω να κάνω. Παράλληλα, όμως, καταλαβαίνω πόσο σημαντική ήταν η πορεία του πατέρα μου και πόσο μεγάλο είναι το αποτύπωμά του. Εγώ απλώς προσπαθώ να συνεχίσω αυτή την παρακαταθήκη με τιμή και να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.»
