Δεν χρειάζεται να εντυπωσιάσει για να κυριαρχήσει. Δεν χρειάζεται να κρατήσει την μπάλα για να γίνει ο πρωταγωνιστής. Ο Σάσα Βεζένκοφ έχει μετατρέψει την αποτελεσματικότητα σε τέχνη, την μπασκετική αντίληψη σε όπλο και την κίνησή του χωρίς την μπάλα σε έναν από τους μεγαλύτερους επιθετικούς «εφιάλτες» των αντιπάλων του στην EuroLeague. Και πλέον, έχει περάσει στην κορυφή της ιστορίας του Ολυμπιακού, αφήνοντας πίσω του ακόμη και τον Βασίλη Σπανούλη.
Υπάρχουν παίκτες που χρειάζονται την μπάλα στα χέρια τους για να αισθανθείς την παρουσία τους. Που θέλουν να βρίσκονται στο επίκεντρο κάθε επίθεσης, να δημιουργούν μέσα από την προσωπική τους ενέργεια, να επιβάλλουν τον ρυθμό τους και να κάνουν αισθητή την κυριαρχία τους με κάθε δυνατή ευκαιρία. Και υπάρχει ο Σάσα Βεζένκοφ. Ένας μπασκετμπολίστας που μπορεί να περάσουν αρκετά λεπτά μέχρι να συνειδητοποιήσεις πόσο καταλυτικός είναι για την επιθετική λειτουργία της ομάδας του. Μέχρι να κοιτάξεις τη στατιστική και να αναρωτηθείς πότε ακριβώς πρόλαβε να σκοράρει τόσο πολύ.
Ο Βούλγαρος φόργουορντ έχει αναπτύξει έναν τρόπο παιχνιδιού που μοιάζει σχεδόν αντισυμβατικός σε σχέση με την εικόνα του σύγχρονου σούπερ σταρ. Δεν χρειάζεται να εντυπωσιάσει με μια εντυπωσιακή ντρίμπλα, μια θεαματική διείσδυση ή ένα δύσκολο σουτ υπό πίεση. Η δική του κυριαρχία βρίσκεται αλλού. Στην ικανότητα να διαβάζει την άμυνα πριν αυτή αντιληφθεί τι πρόκειται να συμβεί, να βρίσκεται διαρκώς στο σωστό σημείο και να μετατρέπει τις φαινομενικά απλές επιθετικές καταστάσεις σε πόντους.

Και αυτή η ικανότητα τον οδήγησε σε ένα ιστορικό επίτευγμα.
Στις 12 Νοεμβρίου 2026, στην αναμέτρηση του Ολυμπιακού με την Ντουμπάι, ο Βεζένκοφ χρειάστηκε μόλις 1 λεπτό και 47 δευτερόλεπτα για να πετύχει το καλάθι που τον έφερε στην κορυφή της λίστας των κορυφαίων σκόρερ στην ιστορία των Πειραιωτών στην EuroLeague. Με τους δύο πόντους εκείνης της προσπάθειας έφτασε τους 3.553 και ξεπέρασε τους 3.552 του Βασίλη Σπανούλη.
Το βράδυ ολοκληρώθηκε με τον Σάσα να έχει πλέον 3.571 πόντους σε 251 συμμετοχές, την ώρα που ο θρύλος του Ολυμπιακού είχε χρειαστεί 282 παιχνίδια για να φτάσει στον προηγούμενο αριθμό-ρεκόρ.
Μιλάμε για 31 λιγότερες συμμετοχές. Για έναν παίκτη που δεν έχει ανάγκη να συγκεντρώνει διαρκώς την κατοχή της μπάλας για να παράγει πόντους. Για έναν παίκτη που έχει καταφέρει να συνδέσει το όνομά του με την κορυφαία επιθετική επίδοση στην ιστορία ενός συλλόγου, ακολουθώντας έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο από εκείνον του προκατόχου του.
Η τέχνη του να σκοράρεις χωρίς να φαίνεται ότι προσπαθείς
Αυτό που κάνει τον Σάσα τόσο ξεχωριστό δεν είναι απλώς η εκτελεστική του ικανότητα. Είναι ο τρόπος με τον οποίο καταφέρνει να σκοράρει χωρίς να απαιτεί από την ομάδα του να αλλάξει τη φυσιογνωμία της επίθεσής της για να τον εξυπηρετήσει.
Δεν χρειάζεται να μονοπωλήσει την κατοχή. Δεν χρειάζεται να ζητήσει δέκα συνεχόμενες επιθέσεις για να βρει ρυθμό. Δεν χρειάζεται να εκτελέσει δύσκολα σουτ υπό ασφυκτική πίεση για να αποδείξει την αξία του. Αντίθετα, μπορεί να παραμείνει για αρκετή ώρα μακριά από την μπάλα, να κινηθεί στην αδύνατη πλευρά, να αλλάξει ελάχιστα τη θέση του, να διαβάσει μια περιστροφή της αντίπαλης άμυνας και ξαφνικά να βρεθεί εντελώς ελεύθερος.
Η κίνησή του χωρίς την μπάλα είναι ένα από τα μεγαλύτερα όπλα του. Ο Βεζένκοφ διαθέτει μια σπάνια ικανότητα να αντιλαμβάνεται πού θα δημιουργηθεί ο ελεύθερος χώρος πριν ακόμη αυτός δημιουργηθεί. Δεν περιμένει απλώς να του δώσει κάποιος την μπάλα. Φροντίζει να βρίσκεται εκεί όπου η πάσα θα γίνει η φυσική κατάληξη μιας σωστά εκτελεσμένης επίθεσης.

Το ίδιο ισχύει και για την επιλογή των σουτ του. Η εκτελεστική του δεινότητα δεν περιορίζεται στην τεχνική του μηχανισμού του, όσο εξαιρετικός κι αν είναι αυτός. Βρίσκεται κυρίως στην ικανότητά του να επιλέγει πότε πρέπει να εκτελέσει, από πού πρέπει να εκτελέσει και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να μεγιστοποιήσει τις πιθανότητες ευστοχίας του.
Γι’ αυτό και πολλές φορές η παραγωγικότητά του μοιάζει σχεδόν ανεξήγητη. Δεν χρειάζεται να έχει την μπάλα στα χέρια του για να είναι ο σημαντικότερος επιθετικός παράγοντας του Ολυμπιακού. Μπορεί να σκοράρει με ένα σουτ από την περιφέρεια, με ένα τελείωμα κοντά στο καλάθι, με ένα επιθετικό ριμπάουντ ή με μια κίνηση που θα εκμεταλλευτεί την αδυναμία της αντίπαλης άμυνας να παρακολουθήσει την τροχιά του.
Το αποτέλεσμα είναι ένας παίκτης που συγκεντρώνει πόντους με εντυπωσιακή συνέπεια, χωρίς να χρειάζεται να δημιουργεί την αίσθηση ότι βρίσκεται διαρκώς σε κατάσταση προσωπικής επίθεσης.
Ένας μπασκετμπολίστας βγαλμένος από τα analytics
Εάν κάποιος επιχειρούσε να σχεδιάσει τον ιδανικό σύγχρονο επιθετικό φόργουορντ με βάση τα δεδομένα και τις αρχές της αναλυτικής προσέγγισης του μπάσκετ, είναι πολύ πιθανό να κατέληγε σε ένα προφίλ που θα έμοιαζε εντυπωσιακά με εκείνο του Σάσα Βεζένκοφ.
Ο τρόπος παιχνιδιού του μοιάζει να αποτελεί την πρακτική εφαρμογή της φιλοσοφίας των analytics. Όχι επειδή παίζει μηχανικά ή ακολουθεί κάποιο στατιστικό εγχειρίδιο, αλλά επειδή έχει αναπτύξει σχεδόν ενστικτωδώς την ικανότητα να επιλέγει τις επιθέσεις με τη μεγαλύτερη δυνατή αξία.
Στο σύγχρονο μπάσκετ, η αποτελεσματικότητα δεν μετριέται αποκλειστικά από τον αριθμό των πόντων. Μετριέται από την ποιότητα των προσπαθειών, την αξία κάθε κατοχής, την επιλογή των κατάλληλων σουτ και την ικανότητα μιας ομάδας να παράγει πλεονέκτημα χωρίς να σπαταλά επιθέσεις.
Ο Βεζένκοφ είναι σχεδόν η προσωποποίηση αυτής της λογικής.
Το τρίποντο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα όπλα του, αλλά η πραγματική του αξία βρίσκεται στην ευρύτερη επιθετική του συμπεριφορά. Δεν εκτελεί απλώς πολλά σουτ. Αναζητά τα σουτ που έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να καταλήξουν στο καλάθι. Δεν κυνηγάει απαραίτητα την εντυπωσιακή προσωπική ενέργεια. Κυνηγάει την καλύτερη δυνατή κατάληξη της κατοχής.
Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να αξιοποιήσει την παραμικρή αδυναμία μιας άμυνας. Αν ο αντίπαλος κλείσει προς τη ρακέτα, θα εκτελέσει από την περιφέρεια. Αν η άμυνα απλώσει την πίεσή της προς τα έξω, θα κινηθεί στον χώρο που δημιουργείται κοντά στο καλάθι. Αν ο προσωπικός του αντίπαλος χάσει για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου την οπτική επαφή μαζί του, ο Βεζένκοφ θα έχει ήδη ξεκινήσει την κίνησή του.
Είναι ένας παίκτης που δεν χρειάζεται να νικήσει την άμυνα κατά μέτωπο. Την αναγκάζει να αντιμετωπίσει διαρκώς διλήμματα και τιμωρεί σχεδόν κάθε λανθασμένη απόφαση.
Εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη μπασκετική του ευφυΐα: στην ικανότητα να δημιουργεί επιθετική αξία ακόμη και όταν δεν είναι ο ίδιος ο χειριστής της μπάλας. Η παρουσία του αναγκάζει τις αντίπαλες άμυνες να προσαρμόζονται, να παρακολουθούν τις κινήσεις του, να εγκαταλείπουν ορισμένες αμυντικές θέσεις και να δίνουν περισσότερο χώρο σε άλλους παίκτες.
Με άλλα λόγια, ο Βεζένκοφ δεν δημιουργεί μόνο με τις πάσες του. Δημιουργεί και με την απειλή που αποτελεί. Με την κίνησή του, με την τοποθέτησή του και με την ικανότητά του να μετατρέπει μια απλή αμυντική αδράνεια σε δύο ή τρεις πόντους.
Αυτό είναι κάτι που δεν αποτυπώνεται πάντοτε στην παραδοσιακή στατιστική. Ένα εύστοχο σουτ του μπορεί να προέρχεται από μια επίθεση στην οποία δεν ακούμπησε καν την μπάλα για αρκετά δευτερόλεπτα. Ωστόσο, η κίνησή του ενδέχεται να έχει καθορίσει ολόκληρη την εξέλιξη της φάσης.
Και αυτή είναι η ειρωνεία του παιχνιδιού του: ενώ οι αντίπαλοι προπονητές γνωρίζουν πολύ καλά τι πρόκειται να κάνει, εξακολουθούν να δυσκολεύονται να τον σταματήσουν.
Οι αριθμοί που αποκαλύπτουν το μέγεθος της επιδραστικότητάς του
Η στατιστική αποτελεί ίσως τον καλύτερο τρόπο για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος της παραγωγικότητας του Βεζένκοφ. Και τα δεδομένα της φετινής EuroLeague έρχονται να επιβεβαιώσουν όσα βλέπει το μάτι, ακόμη κι όταν η παρουσία του στο παρκέ μοιάζει λιγότερο θορυβώδης.
Στο χρονικό σημείο που προσπέρασε τον Σπανούλη, ο Βούλγαρος μετρούσε 19,1 πόντους, 5,9 ριμπάουντ και 1 ασίστ ανά παιχνίδι, με μέσο όρο 22,9 μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης PIR.
Μετά τις πρώτες 12 αγωνιστικές της σεζόν 2026-27, τα διαθέσιμα στατιστικά του BasketScope τον κατέγραφαν στους 20,7 πόντους και στα 6,1 ριμπάουντ ανά αγώνα, με 24,7 μονάδες PIR. Βρισκόταν στη δεύτερη θέση των σκόρερ της διοργάνωσης και στην πρώτη θέση της αξιολόγησης PIR, σε ένα δείγμα 12 αγώνων.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το ποσοστό ευστοχίας του. Με 59,1% στα σουτ εντός πεδιάς, 72% στα δίποντα και 87,9% στις βολές, ο Βεζένκοφ συνδυάζει υψηλό όγκο παραγωγής με εντυπωσιακή αποτελεσματικότητα.
Τα συγκεκριμένα ποσοστά αποτυπώνουν μια σημαντική λεπτομέρεια: δεν πρόκειται απλώς για έναν παίκτη που σκοράρει πολύ επειδή παίρνει πολλές προσπάθειες. Πρόκειται για έναν παίκτη που καταφέρνει να σκοράρει πολύ χωρίς να χρειάζεται να θυσιάσει την ποιότητα των εκτελέσεών του.
Αυτή ακριβώς είναι η διαφορά ανάμεσα στην απλή παραγωγικότητα και στην πραγματική επιθετική αποτελεσματικότητα.
\<em>Τα στατιστικά αφορούν διαφορετικά χρονικά σημεία της σεζόν και δεν πρέπει να συγχέονται με τους αριθμούς ενός μεμονωμένου αγώνα.\</em>
Η αποτελεσματικότητα ως μορφή μπασκετικής κυριαρχίας
Υπάρχει μια αντίληψη στο μπάσκετ ότι ο πραγματικά κυρίαρχος παίκτης πρέπει να επιβάλλεται μέσα από την προσωπική του δημιουργία, την ντρίμπλα, τη δύναμη ή την αθλητικότητα. Ο Βεζένκοφ έρχεται να υπενθυμίσει ότι υπάρχει και ένας διαφορετικός δρόμος προς την κυριαρχία.
Ο δικός του τρόπος είναι λιγότερο θορυβώδης, αλλά εξαιρετικά επίπονος για κάθε αντίπαλο.
Δεν χρειάζεται να κάνει μια άμυνα να καταρρεύσει με συνεχόμενες διεισδύσεις. Αρκεί να την αναγκάσει να παραμείνει συγκεντρωμένη για σαράντα λεπτά, γνωρίζοντας ότι οποιαδήποτε απώλεια ισορροπίας μπορεί να μετατραπεί σε ελεύθερο σουτ. Δεν χρειάζεται να σκοράρει με όλους τους πιθανούς τρόπους. Χρειάζεται να επαναλαμβάνει με αξιοθαύμαστη συνέπεια τους τρόπους που γνωρίζει καλύτερα.
Και το κάνει σε επίπεδο που ελάχιστοι παίκτες στην Ευρώπη μπορούν να πλησιάσουν.
Η επίδρασή του στον Ολυμπιακό είναι πολύ μεγαλύτερη από τους πόντους που προσθέτει στο ταμπλό. Η παρουσία του δίνει διαφορετικές διαστάσεις στην επιθετική λειτουργία των Πειραιωτών, καθώς υποχρεώνει τον αντίπαλο να διαχειριστεί έναν παίκτη που μπορεί να τιμωρήσει σχεδόν κάθε είδους αμυντική επιλογή.
Το σημαντικότερο είναι πως δεν απαιτεί να χτιστεί ολόκληρη η ομάδα γύρω από τις προσωπικές του ανάγκες. Μπορεί να συνυπάρξει με δημιουργικούς γκαρντ, να αξιοποιήσει την κυκλοφορία της μπάλας, να λειτουργήσει μέσα σε ένα οργανωμένο επιθετικό σύστημα και να παραμείνει ένας από τους πιο παραγωγικούς παίκτες της διοργάνωσης.
Αυτός είναι και ένας λόγος για τον οποίο η περίπτωσή του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για όσους παρακολουθούν το μπάσκετ μέσα από την οπτική των αριθμών. Ο Βεζένκοφ δεν είναι απλώς ένας εξαιρετικός σουτέρ. Είναι ένας παίκτης που καταφέρνει να μετατρέπει την μπασκετική του αντίληψη σε μετρήσιμη παραγωγή, με έναν τρόπο που συνδυάζει την ατομική αποτελεσματικότητα με τη λειτουργικότητα της ομάδας.
Οι 37 πόντοι απέναντι στη Μακάμπι και το buzzer-beater που πάγωσε τον χρόνο
Αν υπήρχε ανάγκη για ακόμη μία απόδειξη της επιθετικής του ιδιοφυΐας, η αναμέτρηση του Ολυμπιακού με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ, στις 17 Νοεμβρίου 2026, προσέφερε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Ο Βεζένκοφ πραγματοποίησε μια εμφάνιση που δύσκολα περνά απαρατήρητη ακόμη και για τα δικά του δεδομένα. Σημείωσε 37 πόντους, μάζεψε 9 ριμπάουντ, κέρδισε 5 φάουλ και ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 12/19 σουτ εντός πεδιάς, 6/10 τρίποντα και 7/8 βολές.
Πρόκειται για μια εξαιρετική επιθετική επίδοση, η οποία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία όταν αναλογιστεί κανείς την αποτελεσματικότητα με την οποία ήρθε. Ο Βούλγαρος χρειάστηκε μόλις 19 προσπάθειες εντός πεδιάς για να πετύχει 37 πόντους, έχοντας παράλληλα έξι εύστοχα τρίποντα.
Ωστόσο, η στιγμή που έκλεψε την παράσταση ήταν μία. Ένα σουτ που έμοιαζε να αψηφά κάθε λογική και κάθε πιθανότητα.
Ο Ολυμπιακός βρισκόταν πίσω στο σκορ με τρεις πόντους, με μόλις 1,4 δευτερόλεπτα να απομένουν για τη λήξη της κανονικής διάρκειας. Η επαναφορά έγινε από την πλευρά της δικής του baseline και η μπάλα έφτασε στον Βεζένκοφ. Εκείνος δεν δίστασε. Σήκωσε το βλέμμα, εκτέλεσε σχεδόν από το κέντρο του γηπέδου και η μπάλα κατέληξε στο καλάθι ακριβώς τη στιγμή που ακουγόταν η κόρνα της λήξης.
Ένα απίθανο buzzer-beater, το οποίο έστειλε την αναμέτρηση στην παράταση και κράτησε ζωντανό τον Ολυμπιακό.
Η συνέχεια είχε εξίσου δραματικό χαρακτήρα. Οι Πειραιώτες βρέθηκαν ξανά σε δύσκολη θέση, με τη Μακάμπι να προηγείται με 95-91 στα τελευταία δευτερόλεπτα της παράτασης. Ο Εβάν Φουρνιέ μείωσε με τρίποντο και ο Κόρι Τζόζεφ πέτυχε το καθοριστικό σουτ, χαρίζοντας στον Ολυμπιακό τη νίκη με 97-95.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το σουτ του Βεζένκοφ δεν ήταν το νικητήριο της αναμέτρησης, αλλά εκείνο που επέτρεψε στην ομάδα του να διεκδικήσει τη νίκη στην παράταση.
Η εμφάνιση είχε και ξεχωριστή συναισθηματική σημασία για τον ίδιο, καθώς πραγματοποιήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου, τον τόπο όπου γεννήθηκε. Ο ίδιος εξέφρασε τη χαρά του για το γεγονός ότι αγωνίστηκε σε μια χώρα με ιδιαίτερη θέση στην προσωπική του ιστορία.
Το εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι ακόμη και σε μια βραδιά κατά την οποία πέτυχε 37 πόντους και ένα σουτ που θα συζητείται για καιρό, ο Βεζένκοφ δεν εγκατέλειψε τη γνώριμη μπασκετική του ταυτότητα. Δεν χρειάστηκε να μετατραπεί σε έναν διαφορετικό παίκτη. Συνέχισε να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να επιλέγει τις σωστές στιγμές, να διαβάζει το παιχνίδι και να εκτελεί με εκπληκτική ακρίβεια.
Από τον Σπανούλη στην κορυφή: Ένα ρεκόρ που αποτυπώνει μια ολόκληρη εποχή
Το γεγονός ότι ο Σάσα Βεζένκοφ προσπέρασε τον Βασίλη Σπανούλη και έγινε ο πρώτος σκόρερ του Ολυμπιακού στην ιστορία της EuroLeague είναι μια διάκριση που δεν χρειάζεται υπερβολές για να αναδειχθεί.
Η σύγκριση των δύο παικτών έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ακριβώς επειδή αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εκφράσεις της επιθετικής κυριαρχίας.
Ο Σπανούλης υπήρξε ο απόλυτος πρωταγωνιστής, ο άνθρωπος που μπορούσε να πάρει την μπάλα και να δημιουργήσει από το μηδέν. Η προσωπική του δημιουργία, η ικανότητά του στο ένας εναντίον ενός και η επιθυμία του να αναλάβει την ευθύνη στις πιο κρίσιμες στιγμές χαρακτήρισαν μια ολόκληρη εποχή του Ολυμπιακού.
Ο Βεζένκοφ γράφει τη δική του ιστορία με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Με την κίνηση χωρίς την μπάλα, την αντίληψη του χώρου, την εκτελεστική συνέπεια και μια αποτελεσματικότητα που μοιάζει σχεδόν επιστημονικά υπολογισμένη.
Οι αριθμοί της ιστορικής κατάταξης είναι χαρακτηριστικοί:
- Σάσα Βεζένκοφ: 3.571 πόντοι σε 251 αγώνες.
- Βασίλης Σπανούλης: 3.552 πόντοι σε 282 αγώνες.
Ο Βεζένκοφ χρειάστηκε 31 λιγότερα παιχνίδια για να φτάσει στην κορυφή και συνεχίζει να αυξάνει την απόστασή του.
Το επίτευγμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία όταν αναλογιστεί κανείς ότι δεν αποτελεί απλώς μια προσωπική στατιστική διάκριση. Είναι η επιβεβαίωση μιας αγωνιστικής ταυτότητας που έχει συνδεθεί με την πιο παραγωγική περίοδο της παρουσίας του στον Ολυμπιακό.
Ο πιο αθόρυβος τρόπος για να γίνεις ο πιο επικίνδυνος παίκτης
Ο Σάσα Βεζένκοφ είναι η απόδειξη ότι η κυριαρχία δεν έχει μία συγκεκριμένη μορφή. Μπορεί να εκφραστεί μέσα από την εκρηκτικότητα, τη δύναμη, την ατομική δημιουργία και το εντυπωσιακό θέαμα. Μπορεί, όμως, να εκφραστεί και μέσα από την απόλυτη κατανόηση του παιχνιδιού, την οικονομία κινήσεων, την ακρίβεια στην εκτέλεση και την ικανότητα να παίρνεις τις σωστές αποφάσεις ξανά και ξανά.
Είναι ο παίκτης που μπορεί να ολοκληρώσει ένα παιχνίδι με 25 ή 30 πόντους και να έχεις την αίσθηση ότι απλώς έκανε τη δουλειά του. Που μπορεί να σκοράρει με κάθε πιθανό τρόπο χωρίς να δημιουργεί την εντύπωση ότι κυνηγάει τους πόντους. Που μπορεί να επηρεάσει ολόκληρη την επιθετική λειτουργία του Ολυμπιακού ακόμη κι όταν δεν έχει την μπάλα στα χέρια του.
Ίσως, τελικά, αυτή να είναι η μεγαλύτερη αρετή του. Να κάνει το εξαιρετικά δύσκολο να μοιάζει απλό. Να μετατρέπει την αποτελεσματικότητα σε συνήθεια και την μπασκετική ευφυΐα σε πόντους.
Ο Βεζένκοφ μοιάζει με τον μπασκετμπολίστα που θα δημιουργούσαν τα analytics αν μπορούσαν να πάρουν ανθρώπινη μορφή. Έναν παίκτη που αναζητά διαρκώς τη μεγαλύτερη δυνατή αξία σε κάθε κατοχή, που αξιοποιεί τον χώρο καλύτερα από τους περισσότερους και που έχει μετατρέψει την ευστοχία σε μια σχεδόν καθημερινή συνήθεια.
Δεν χρειάζεται να εντυπωσιάσει για να κυριαρχήσει. Δεν χρειάζεται να μοιάζει με κανέναν άλλον για να γράψει ιστορία.
Και όσο συνεχίζει να αγωνίζεται με αυτόν τον τρόπο, η κορυφή που κατέκτησε αφήνοντας πίσω του τον Σπανούλη ενδέχεται να αποδειχθεί απλώς ένας ακόμη σταθμός σε μια διαδρομή που δεν έχει φτάσει ακόμη στο τέλος της.
Γιατί ο πιο αθόρυβος σκόρερ μπορεί να αποδειχθεί ο πιο ασταμάτητος. Και ο Σάσα Βεζένκοφ είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.

