Η πίκρα μιας μεγάλης αποτυχίας, η ανάγκη για αναδόμηση και ο κατάλληλος άνθρωπος που μπορεί να αναλάβει το δύσκολο εγχείρημα επιστρέφοντας σπίτι του.
Ήταν 2 Ιουνίου του 2012. Ένα καλοκαιρινό απόγευμα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας όπου ο νέος Πρωταθλητής Ευρώπης Ολυμπιακός υποδεχόταν τον Παναθηναϊκό για τον πέμπτο τελικό του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Η ερυθρόλευκη νίκη με 82-76 επισφράγισε την επιστροφή των γηπεδούχων στην κορυφή και του Ελληνικού Μπάσκετ μετά από 15 χρόνια. Ωστόσο, το σημαντικότερο γεγονός της βραδιάς ήταν ότι ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς θα προπονούσε για τελευταία φορά τον αγαπημένο του Παναθηναϊκό με τον οποίο κατέκτησε κυριολεκτικά τα πάντα.
Πέντε Πρωταθλήματα Ευρώπης, έντεκα Πρωταθλήματα Ελλάδας και επτά Κύπελλα Ελλάδας από το 1999. Δεν τα λες και λίγα. Ο Σέρβος τεχνικός γιγάντωσε το τριφύλλι και σε απόλυτη συνεργασία με τους Παύλο και Θανάση Γιαννακόπουλο δημιούργησε μια δυναστεία που δεν επαναλήφθηκε στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Δεκατρία χρόνια επιτυχημένης κοινής πορείας έκλεισαν λοιπόν εκείνο το απόγευμα Ιουνίου. Η συγκίνηση και για τις δύο πλευρές μεγάλη. Ο πράσινος κόσμος δάκρυζε στην είδηση ότι χάνει έναν δικό του άνθρωπο. Αλλά όλοι οι κύκλοι κάποια στιγμή κλείνουν.
Η αμοιβαία αγάπη μεταξύ των δυο πλευρών φάνηκε με τον καλύτερο τρόπο στην πρώτη επιστροφή του Ομπράντοβιτς στο κλειστό του ΟΑΚΑ ως αντίπαλος. Η υποδοχή του αποδείχτηκε βγαλμένη από τα πιο τρελά του όνειρα. Ο πράσινος ναός τρανταζόταν και 20.000 φίλαθλοι έδειξαν τεράστια ευγνωμοσύνη για όσα τους χάρισε ο μεγάλος Ζέλικο. Αλλά και εκείνος ευχαρίστησε με όλη του την καρδιά όλους εκείνους που τον στήριξαν τόσα χρόνια σε χαρές και λύπες.
Ακολούθησαν πολλά. Ο Παναθηναϊκός συνέχισε. Κατέκτησε τίτλους. Γνώρισε μεγάλους προπονητές και παίκτες όμως πάντα κάτι έλλειπε. Το «Δεν Τελειώσαμε» του Αντώνη Ρέμου ίσως είναι το ιδανικό τραγούδι που μπορούσε να περιγράψει αυτήν την κατάσταση. Την έντονη επιθυμία τόσο των οπαδών όσο και του οργανισμού να σμίξει κάποια στιγμή ξανά με τον Σέρβο μύθο.
Το 2023 ίσως για πρώτη φορά από την φυγή του Ζέλικο, ο Παναθηναϊκός βρήκε κάποιον που μπήκε έστω και λίγο στα παπούτσια του. Ο Εργκίν Αταμάν ανέλαβε μια ομάδα μισοδιαλυμένη και μέσα σε μια σεζόν την οδήγησε στην κορυφή Ευρώπης και Ελλάδας. Η συνέχεια δεν ήταν εξίσου καλή με την κατάκτηση ακόμα δύο κυπέλλων αλλά και μια απογοητευτική φετινή χρονιά που άφησε την ομάδα τελείως εκτός στόχων και προγραμματισμού. Και αυτό άλλωστε ο Τούρκος το πλήρωσε ακριβά. Με την απομάκρυνση του.
Ωστόσο το ερώτημα εξακολουθεί να είναι ένα. Και τώρα ποιος; Το 99,9% των πρασίνων έχει την απάντηση. Δεν υπάρχει καλύτερος από τον Ζέλικο. Και δεν υπάρχει καλύτερο timing για την επιστροφή του εκεί όπου λατρεύτηκε όσο κανείς.
Το σημαντικότερο είναι ότι ο στόχος θεωρείται κοινός. Μετά από κακή σεζόν, οι δύο πλευρές θέλουν να δείξουν ότι αν συνεργαστούν είναι ανίκητοι. Όπως τα παλιά καλά χρόνια. Οι συζητήσεις για την συμφωνία συνεχίζονται. Ο «Επτάστερος» δίνει λευκή επιταγή στον θρύλο του. Το μόνο που μένει είναι αυτός να δεχτεί και να επιστρέψει για ένα τελευταίο γύρο.