Οι μεταγραφικές εξελίξεις στον Παναθηναϊκό σε συνδιασμό με τα στοιχεία τα οποία έδειξε ο Γιάκομπ Νίστρουπ στην πορεία του στην Κοπεγχάγη δημιουργούν ένα «παζλ» το οποίο έχει μια λογική αλληλουχία.
Μετά από αρκετά χρόνια ο Παναθηναϊκός λειτουργεί ξανά σαν σύγχρονο ευρωπαϊκό «club». Ο ρόλος του Στέφανου Κοτσόλη, η άφιξη του Γιάκομπ Νίστρουπ και του τεχνικού επιτελείου του σε συνδιασμό με τις μεταγραφικές εξελίξεις μας δίνουν όλες τις απαντήσεις για το πως θα παίζει ο Παναθηναϊκός την ερχόμενη αγωνιστική περίοδο.
Η τακτική φυλοσοφία του Γιάκομπ Νίστρουπ
Ο Νίστρουπ παρά το νεαρό της ηλικίας του μετράει μια μακρά καριέρα σε πάγκους ομάδων και κυρίως της Κοπεγχάγης. Στην Δανία έμαθε τι σημαίνει πρωταθλητισμός και πως θα πρέπει να αγωνίζεται μια ομάδα η οποία κάθε χρόνο θα πρέπει να διεκδικεί το πρωτάθλημα. Αυτό το απέδειξε στην πράξη με τον τρόπο παιχνιδιού της Κοπεγχάγης. Η ομάδα του ήταν κυριαρχική στον αγωνσιτικό χώρο, της άρεσε να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και κυρίως της άρεσε να έχει την μπάλα στην δική της κατοχή. Όπως και να το κάνουμε αν μια ομάδα δεν ξέρει τι να κάνει την μπάλα όταν την έχει στην κατοχή της, δύσκολα θα πετύχει. Για να κάνεις πρωταθλητισμό θα πρέπει η ομάδα σου να αποδεικνύει στον αγωνιστικό χώρο ότι εκείνη είναι η κυρίαρχη.
Έτσι λοιπόν η Κοπεγχάγη του Νίστρουπ ήταν εξαιρετική στο build up, κάτι το οποίο οφείλεται και στους παίχτες που είχε στο τέρμα, στο κέντρο της άμυνας και στα 2 κεντρικά χαφ. Με λίγα λόγια ο Νίστρουπ είχε «μοιράσει» το playmaking σε πολλούς ποδοσφαιριστές μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Σε αυτές λοιπόν τις θέσεις είχε ποδοσφαιριστές που είχαν ευχέρεια με την μπάλα σατ πόδια και πήγαιναν σε πολλές επαφές, όπως για παράδειγμα ο Χατζηδιάκος, ο Φρόνχολντ, ο Ντιλέινι και ο Κλεμ.
Οι μεταγραφικοί στόχοι που μας φέρνουν στο σήμερα
Ο Παναθηναϊκός πλέον δεν κοιτάει απλά καλούς ποδοσφαιριστές, αλλά παίχτες που θα του κάνουν την δουλειά. Σε ένα σύνολο ένας ποδοσφαιριστής ο οποίος δεν ταιριάζει στο τακτικό πλάνο της ομάδας, δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεχωρίσει ακόμα και ας είναι καλός ποδοσφαιριστής. Με λίγα λόγια μετά από χρόνια ο Παναθηναϊκός λειτουργεί ποδοσφαιρικά ενώ έχει χτίσει μια πολύ δυνατή ομάδα ανθρώπων που γνωρίζουν πως λειτουργεί το άθλημα και σε θέσεις ηγετικές όπως το Τ.Δ. αλλά και σε θέσεις του προπονητικού επιτελείου.
Τα ονόματα τα οποία ήρθαν στην επιφάνεια το προηγούμενο διάστημα δεν είναι τυχαία. Όλα κουμπώνουν με μαθηματική ακρίβεια στο τακτικό πλάνο το οποίο είχε ο Νίστρουπ στην Κοπεγχάγη και που κουμπώνει τέλεια στο ρόστερ το οποίο δημιουργεί ο Παναθηναϊκός.
Η μεταγραφή του Ινιάκι Πένια κουμπώνει ακριβώς στα θέλω του προπονητή. Ο Νίστρουπ ήθελε έναν τερματοφύλακα ο οποίος θα ήταν 11ος παίχτης σε φάση build up καθώς θα έμπαινε ανάμεσα στα στόπερ για να βοηθήσει στην κυκλοφορία της μπάλας. Αυτό το έκανε και με τον Γκραμπάρα και με τον Ραμάι και με τον Κοτάρσκι. Δεν είναι λοιπόν τυχαία η επιλογή του Ινιάκι Πένια ο οποίος στην Έλτσε σε 16 μόλις παιχνίδια ήταν έπαιζε 30 κοντινές πάσες ανά ματς με ακρίβεια 98%! Ταυτόχρονα δεν είναι τυχαίο ότι από τις περίπου 15 μακρινές μεταβιβάσεις του (2ος σε όλη την Λαλίγκα) οι 8 ήταν επιτυχημένες.
Στα στόπερ από την άλλη η επιλογή των Φαν Ντρόγκελεν και Ντε Φρέι μας δείχνει ένα ακόμα στοιχείο για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται το ποδόσφαιρο ο Δανός προπονητής. Δύο στόπερ οι οποίοι είναι εξαιρετικοί με την μπάλα στα πόδια και όπου συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον. Από την μια ο Φαν Ντρόγκελεν είναι ένα αθλητικός αμυντικός, ο οποίος είναι αριστεροπόδαρος και έχει εξαιρετική μακρινή μεταβίβαση, ενώ από την άλλη ο Ντε Φρέι είναι αμυντικός τοποθέτησης, ο οποίος είναι εξαιρετικά ψύχρεμος και σε καταστάσεις πίεσης θα μπορέσει να βγάλει την μπάλα με ηρεμία, χωρίς να χρειαστεί να την πετάξει στον κενό χώρο. Επίσης ο πρώην ποδοσφαιριστής της Ίντερ είναι ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές σε κοντινές πάσες στο ιταλικό πρωτάθλημα. Τέλος και οι δύο ποδοσφαιριστές ως κοινό τους χαρακτηριστικό έχουν την τοποθέτηση τους ψηλά στον αγωνιστικό χώρο, κάτι που παίξει ρόλο όταν θα πιάσουμε το κομμάτι της επίθεσης.
Ο «παρεξηγημένος» Ετιέν Καμαρά
Τελευταίος του παζλ μέχρι να βγούν και τα υπόλοιπα ονόματα είναι ο Ετιέν Καμαρά. Ο Συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής έχει μπερδέψει αρκετό κόσμο. Είναι λογικό όταν ακούμε για έναν κεντρικό χαφ ύψους 1.90 ο οποίος αγωνίζεται στο κέντρο, το μυαλό μας να πηγαίνει σε ένα κλασσικό «6ρι» με κυρίως αμυντικά χαρακτηριστικά. Ο Ετιέν Καμαρά δεν είναι ούτε 6 ούτε 8 αλλά είναι ένας ποδοσφαιριστής ο οποίος έχει σε μεγάλο βαθμό στο παιχνίδι του το playmaking τόσο σε χαμηλά όσο και σε ψηλά μέτρα μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Είναι ένας ισορροπημένος ποδοσφαιριστής και σε καμία περίπτωση δεν είναι ο κλασσικός αμυντικός χαφ – «destroyer». Μάλιστα όπως προείπαμε το δυνατό του κομμάτι είναι με την μπάλα στα πόδια και όχι χωρίς αυτή. Είναι δυνατός ωστόσο θα πρέπει να προσθέσει παραπάνω μυϊκή μάζα ενώ είναι αρκετά γρήγορος και ο μεγάλος διασκελισμός του τον βοηθάει να επιταχύνει γρήγορα. Νούμερο 1 πρόβλημα του όμως είναι η αδυναμία του στο ψηλό παιχνίδι, κάτι το οποίο επίσης μας δείχνει ότι δεν είναι απλά ένα αμυντικό χαφ.
Τα συμπεράσματα και η συνέχεια που ακολουθεί
Ο Παναθηναϊκός κοιτάει να κλείσει γρήγορα όλες τις τρύπες του στο μεσοαμυντικό κομμάτι, εκεί όπου ξεκινάει όλο το παιχνίδι. Αυτές οι θέσεις είναι οι σημαντικότερες για την προετοιμασία της ομάδας ενώ τα στοιχεία τα οποία προσθέτει στο παιχνίδι του είναι πολύ σημαντικά. Πλέον καταλαβαίνουμε πως προπονητής, τεχνική ηγεσία και διοίκηση βαδίζουν σε μια κοινή γραμμή με στόχο της βελτίωση και καθιέρωση του Παναθηναϊκού στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Φυσικά και το «παζλ» δεν έχει ολοκληρωθεί αλλά αυτή είναι μόνο η αρχή του, όμως μπορούμε να καταλάβουμε προς ποιά κατεύθυνση πηγαίνει.