Ο Ακίλε Πολονάρα πάτησε ξανά παρκέ και μίλησε στη Gazzetta dello Sport, περιγράφοντας τα συναισθήματα και τις σκέψεις του.
Οι τελευταίοι μήνες είναι ιδιαίτερα δύσκολοι για τον Ακίλε Πολονάρα, καθώς ο Ιταλός φόργουορντ δίνει σκληρή μάχη με τη λευχαιμία, παραμένοντας όμως δυνατός και αποφασισμένος να μην τα παρατήσει.
Παρά τις αντιξοότητες, ο Πολονάρα επέστρεψε στο παρκέ για προπόνηση και παραχώρησε συνέντευξη στη Gazzetta dello Sport, όπου άνοιξε την καρδιά του, μιλώντας με βαθιά συγκίνηση για όσα βιώνει και για το πώς έχει αλλάξει η οπτική του απέναντι στη ζωή.
Συγκεκριμένα δήλωσε:
“Το να ξαναπιάσω την μπάλα στα χέρια μου μετά από δέκα μήνες ήταν συναρπαστικό, όμορφο. Στην αρχή ένιωθα σαν να ήταν η πρώτη φορά που έπαιζα μπάσκετ, αλλά μετά, σουτ με το σουτ, το συναίσθημα επέστρεφε όλο και πιο έντονα.
Προς το παρόν, επικεντρώνομαι στην ατομική προπόνηση, ειδικά στη σωματική άσκηση. Αυτό που βλέπετε στο βίντεο που δημοσίευσα είναι η πρώτη φορά που κάνω σουτ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, πρέπει να προσέχω να μην πάθω τραυματισμούς ή μώλωπες, οπότε η επαφή μου με την ομάδα θα ξεκινήσει μετά το καλοκαίρι.
Δεν σκέφτομαι το μπάσκετ, αλλά τη ζωή, γιατί το πραγματικό παιχνίδι είναι να παίζεις εκτός γηπέδου. Θα ήθελα να έχω περισσότερη τύχη στη ζωή, ή τουλάχιστον λιγότερη ατυχία”.
Για τη φράση στο βιβλίο του: “Η μεγαλύτερη νίκη δεν είναι να σηκώνεις ένα τρόπαιο, αλλά να μπορείς να σηκώνεσαι μόνος σου, κάθε φορά που η ζωή σε ρίχνει κάτω”: “Υπήρξαν πολύ δύσκολες στιγμές που ξεπέρασα χάρη στη σύζυγό μου Έρικα, επειδή δεν με άφηνε ποτέ να φύγω χωρίς τη βοήθειά της, την παρουσία της. Το μότο της ήταν: ‘Πρέπει να αγωνιστείς για τα παιδιά μας (Βιτόρια και Ακίλε Τζούνιορ, επιμ.), αν δεν το κάνεις, δεν θα σε συγχωρήσουν που παράτησες τη μάχη με την ασθένεια’”.
Για το πότε θα είναι σίγουρος ότι δεν θα υπάρξει υποτροπή: “Την περασμένη εβδομάδα ήμουν στη Βαλένθια και άρχισα να παίρνω πειραματικά χάπια που υποτίθεται ότι μειώνουν το ποσοστό υποτροπής. Αλλά είναι μια αρκετά μακρά διαδικασία. Θα χρειαστούν 2-3 χρόνια για να βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχει πλέον κανένας κίνδυνος”.