Ο Ντελρόι Τζέιμς μίλησε αποκλειστικά στο mpaladofatses.gr και στον Θανάση Σχοινά για την αγαπημένη του ΑΕΚ, ανασύροντας μνήμες από την σπουδαία ομάδα του 2018 η οποία με την κατάκτηση του BCL και του Κυπέλλου Ελλάδας γράφτηκε με «χρυσά» γράμματα στην ιστορία της «Ένωσης».
Πεπρωμένο φυγείν αδύνατον. Αυτό ισχύει και στην περίπτωση του Ντελρόι Τζέιμς. Ο Αμερικάνος Φόργουορντ πέρασε από πολλές ομάδες στην Γηραιά Ήπειρο μέχρι να βρει τη δική του Γη της Επαγγελίας στην Ελλάδα και στην ΑΕΚ. Με τα κιτρινόμαυρα βρήκε το περιβάλλον που έψαχνε για να ανθίσει και με καθοδηγητή τον Ντράγκαν Σάκοτα κατέκτησε το Basketball Champions League, το Κύπελλο Ελλάδας και το Διηπειρωτικό, αποτελώντας μέλος της πιο επιτυχημένης ομάδας στη σύγχρονη ιστορία της «Ένωσης».
Με τη φανέλα της ΑΕΚ, δεν έγινε απλώς μέρος μιας επιτυχημένης σεζόν. Έγινε κομμάτι μιας επιστροφής. Μιας επιστροφής στην κορυφή, στην περηφάνια, στη μνήμη ενός συλλόγου που κουβαλά ιστορία και απαιτήσεις. Σε μια χρονιά που έμελλε να χαραχτεί βαθιά στη κιτρινόμαυρη μνήμη, ο ίδιος δεν ξεχώρισε μόνο για την παρουσία του στο παρκέ, αλλά για τη νοοτροπία, την πίστη και τη σύνδεσή του με τον κιτρινόμαυρο κόσμο.
Παράλληλα, δίνει το δικό του μήνυμα στην αποστολή της ΑΕΚ που βρίσκεται στην Μπανταλόνα για να διεκδικήσει το δεύτερο τρόπαιο BCL της ιστορίας της.
Μπορείς να μου πεις για το ταξίδι σου προς το επαγγελματικό μπάσκετ; Πώς ξεκίνησαν όλα;
«Το μπάσκετ ξεκίνησε για μένα στα γήπεδα του Μπρούκλιν στη Νέα Υόρκη. Το όνειρο να παίξω σε αυτό το επίπεδο στο οποίο έφτασα τελικά δεν ήταν καν κάτι που σκεφτόμουν τότε. Όλα ξεκίνησαν απλά από την αγάπη για το παιχνίδι—να είμαι έξω, να παίζω, να αγωνίζομαι, να το απολαμβάνω.
Με τον καιρό, αυτή η αγάπη έγινε πάθος, και το πάθος έγινε κάτι πολύ μεγαλύτερο. Συνέχισα να δουλεύω, να εξελίσσομαι, και σιγά σιγά μετατράπηκε σε μια επαγγελματική καριέρα γεμάτη εμπειρίες, εξέλιξη και στιγμές για τις οποίες θα είμαι πάντα ευγνώμων».
Κατά τη διάρκεια των χρόνων σου στο κολεγιακό μπάσκετ, κυνηγούσες το όνειρο του NBA; Γιατί δεν επιλέχθηκες στο draft; Ήταν απογοήτευση για σένα;
«Ως παίκτης μπάσκετ, το NBA είναι πάντα το απόλυτο όνειρο και το κυνήγησα πολύ έντονα. Πέρασα από πολλά NBA workouts, έδωσα τα πάντα και πραγματικά πίστευα ότι μπορούσα να τα καταφέρω. Δυστυχώς, η κατάσταση με το lockout δεν ήταν υπέρ μου εκείνη την περίοδο και αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο στην εξέλιξη των πραγμάτων.
Φυσικά ήταν απογοητευτικό που δεν επιλέχθηκα στο draft, γιατί κάθε παίκτης θέλει να φτάσει σε αυτό το επίπεδο. Αλλά ταυτόχρονα πάντα πίστευα στις ικανότητές μου και στη δουλειά που έκανα. Ήξερα ότι ήμουν καλός στο παιχνίδι και, πιο σημαντικό, είχα ευθύνες — είχα μια οικογένεια να θρέψω . Αυτό με κράτησε προσγειωμένο και με ώθησε να συνεχίσω την καριέρα μου χωρίς να κοιτάζω πίσω».
Πώς αποφάσισες να πας στην Ευρώπη; Ήταν εύκολο να προσαρμοστείς στο ευρωπαϊκό μπάσκετ;
«Η απόφασή μου να πάω στην Ευρώπη βασίστηκε κυρίως στην ευκαιρία και στο timing. Ως παίκτης μπάσκετ πρέπει να είσαι ανοιχτός σε διαφορετικούς δρόμους και η Ευρώπη έγινε το σωστό επόμενο βήμα για μένα. Μου έδωσε τη δυνατότητα να συνεχίσω την καριέρα μου σε υψηλό επίπεδο, να αγωνιστώ σε δυνατά πρωταθλήματα και να εξελιχθώ σε ένα διαφορετικό περιβάλλον.
Η προσαρμογή στο ευρωπαϊκό μπάσκετ δεν ήταν “εύκολη”, αλλά ούτε και άγνωστη ως προς το ίδιο το παιχνίδι — γιατί το μπάσκετ είναι μπάσκετ. Οι μεγαλύτερες διαφορές βρίσκονται στις λεπτομέρειες: στο στυλ παιχνιδιού, στις προπονητικές προσεγγίσεις και στο συνολικό σύστημα. Αυτά μπορεί να διαφέρουν αρκετά, ακόμα και μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μόλις το καταλάβεις αυτό, η προσαρμογή γίνεται περισσότερο θέμα νοοτροπίας — να μαθαίνεις διαφορετικά συστήματα, να αποδέχεσαι διαφορετικούς ρόλους και να καταλαβαίνεις πώς θέλει η κάθε ομάδα να παίζει. Μετά από αυτή την περίοδο προσαρμογής, το πιο σημαντικό είναι απλά να ανταγωνίζεσαι και να κάνεις τη δουλειά σου στο παρκέ».
Τι σε έκανε να αποφασίσεις να ενταχθείς στην ΑΕΚ στα μέσα της σεζόν 2017–18; Πώς προέκυψε αυτή η μεταγραφή;
«Αυτό που με έκανε να αποφασίσω να πάω στην ΑΕΚ στα μέσα της σεζόν 2017–18 ήταν ουσιαστικά ο σεβασμός και η εκτίμηση που ένιωσα από τον σύλλογο. Η ΑΕΚ με εκτίμησε, έστω κι αν αυτό έγινε αργότερα παρά νωρίτερα, και αυτό σήμαινε πολλά για μένα και την οικογένειά μου. Ειλικρινά, ποτέ δεν ήθελα πραγματικά να φύγω. Από τη στιγμή που έφτασα, ένιωσα σύνδεση με τον σύλλογο, την οργάνωση και κυρίως με τους φιλάθλους.
Εγώ και η οικογένειά μου νιώθαμε σαν στο σπίτι μας εκεί και θέλαμε να τελειώσω την καριέρα μου στην ΑΕΚ. Τόσο δυνατός ήταν ο δεσμός.
Ο κόουτς Ντράγκαν Σάκοτα ήταν επίσης ένας πολύ σημαντικός λόγος για όλα αυτά. Δεν είναι απλώς ένας καταπληκτικός προπονητής, αλλά και ένας ακόμα καλύτερος άνθρωπος. Καταλαβαίνει το παιχνίδι σε πολύ υψηλό επίπεδο και δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου οι παίκτες μπορούν να τον εμπιστευτούν και να παίζουν σωστά μπάσκετ.
Και για μένα, τα κιτρινόμαυρα χρώματα σημαίνουν κάτι ξεχωριστό. Αγαπώ πραγματικά τον σύλλογο και πάντα εύχομαι τα καλύτερα για την ΑΕΚ, όπου κι αν βρίσκομαι».
Ποιος ήταν ο ρόλος σου στο rotation και πώς σε χρησιμοποιούσε ο κόουτς Ντράγκαν Σάκοτα;
«Ο ρόλος μου στο rotation ήταν να μπαίνω και να βοηθάω την ομάδα με όποιον τρόπο χρειαζόταν εκείνη τη στιγμή — είτε αυτό ήταν σκοράρισμα, άμυνα, ενέργεια, είτε απλά να βοηθήσω στον έλεγχο του ρυθμού του παιχνιδιού. Προσπαθούσα πάντα να είμαι έτοιμος και αξιόπιστος όταν ερχόταν η σειρά μου.
Η προσέγγιση του κόουτς Ντράγκαν Σάκοτα έκανε τα πάντα πιο ξεκάθαρα για εμάς. Η φιλοσοφία του ήταν πάντα ότι οι παίκτες παίζουν και οι προπονητές καθοδηγούν . Σου δίνει δομή και κατεύθυνση, αλλά μέσα σε αυτό σου επιτρέπει να εκφραστείς και να βρεις τον ρυθμό σου. Αυτή η εμπιστοσύνη είναι πολύ σημαντική για έναν παίκτη.
Είναι ένα εξαιρετικό μπασκετικό μυαλό — καταλάβαινε καταστάσεις, matchups και timing σε πολύ υψηλό επίπεδο. Αυτό που ξεχώριζε περισσότερο ήταν ότι έβαζε τους παίκτες στη σωστή κατεύθυνση για να πετύχουν, αντί να περιπλέκει τα πράγματα. Έτσι μπορούσαμε να παίζουμε ελεύθερα, αλλά μέσα σε ένα οργανωμένο και νικηφόρο σύστημα».
Ας μιλήσουμε για το Κύπελλο Ελλάδας — πόσο ξεχωριστή ήταν εκείνη η πορεία, ειδικά με τη νίκη επί του Ολυμπιακού στον ημιτελικό και την κατάκτηση στον τελικό; Πώς τη θυμάσαι;
«Εκείνη η πορεία στο Κύπελλο Ελλάδας ήταν κάτι πραγματικά ξεχωριστό. Για τον σύλλογο, για τον κόσμο, αλλά και για εμάς τους παίκτες σήμαινε πολλά, γιατί είχε περάσει πολύς καιρός από τότε που η ΑΕΚ είχε κατακτήσει έναν τίτλο. Μπορούσες να νιώσεις αυτή τη «δίψα» και το βάρος της ιστορίας σε κάθε παιχνίδι εκείνης της διαδρομής.
Αυτό που το έκανε ακόμα πιο ξεχωριστό ήταν ο τρόπος που το πετύχαμε. Το να κερδίσουμε τις δύο μεγάλες δυνάμεις του ελληνικού μπάσκετ στον δρόμο προς τον τίτλο έδωσε μια εντελώς διαφορετική ικανοποίηση. Αυτές είναι οι στιγμές που ζεις ως παίκτης — να ανταγωνίζεσαι τους καλύτερους και να βγαίνεις νικητής.
Για μένα, το θυμάμαι ως μια στιγμή δόξας για την ΑΕΚ. Δεν ήταν μόνο η κατάκτηση, αλλά και η επιστροφή της περηφάνειας, το να φέρουμε ξανά ένα τρόπαιο στον σύλλογο και να δώσουμε στον κόσμο έναν λόγο να πανηγυρίσει. Αυτό είναι που το έκανε αξέχαστο».
Ποιό ήταν το «κλειδί» της επιτυχίας;
«Πιστέψαμε στους εαυτούς μας. Ξεκινήσαμε δύσκολα, αλλά μείναμε ενωμένοι σε όλη τη διάρκεια και αυτό ήταν το πιο σημαντικό. Δεν αφήσαμε τις δυσκολίες να μας διαλύσουν· αντίθετα, μας έκαναν πιο δυνατούς. Μέσα από τη δουλειά, την εμπιστοσύνη μεταξύ μας και τη νοοτροπία της ομάδας, βρήκαμε ρυθμό την κατάλληλη στιγμή και στο τέλος καταφέραμε να γίνουμε πρωταθλητές. Αυτό έκανε την επιτυχία ακόμα πιο ξεχωριστή».
Η ΑΕΚ έκανε μια απίστευτη πορεία στο BCL — τι θυμάσαι περισσότερο από εκείνη την κατάκτηση;
«Το να πιστεύουμε — αυτό είναι που θυμάμαι περισσότερο. Η πίστη σε όλη τη διάρκεια, ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, ήταν το πιο σημαντικό. Δεν τα παρατήσαμε ποτέ, μείναμε ενωμένοι και συνεχίσαμε να πιστεύουμε ότι μπορούμε να το καταφέρουμε. Αυτή η νοοτροπία ήταν που μας οδήγησε μέχρι το τέλος και μας έκανε πρωταθλητές».
Οι φίλοι της ΑΕΚ είναι γνωστοί για το πάθος τους — πώς βίωσες αυτή τη στήριξη σε εκείνη την πορεία προς τον τίτλο; Πώς ήταν η ατμόσφαιρα στο ΟΑΚΑ στο Final Four;
«Δεν έχω παίξει ποτέ σε καλύτερη ατμόσφαιρα. Έπαιρνα ενέργεια από τον κόσμο και μου έδινε πραγματικά δύναμη μέσα στο παιχνίδι. Είναι κάτι που το σκέφτομαι καθημερινά και μου λείπει πολύ αυτό το πάθος. Το ΟΑΚΑ στο Final Four ήταν απλά απίστευτο — μια ατμόσφαιρα που δύσκολα περιγράφεται με λόγια».
Πέρα από τον κόουτς Σάκοτα, υπήρχαν κάποιοι συμπαίκτες που ξεχώριζαν ως ηγέτες ή ως δυνατοί motivators;
«Ο Ντούσαν Σάκοτα ήταν εξαιρετικός στο να δίνει κίνητρο στην ομάδα. Ο Λάρι μιλούσε περισσότερο μέσα από τη σκληρή δουλειά του στο παρκέ, δίνοντας το παράδειγμα κάθε μέρα. Το ίδιο και ο Μπίλι (σ.σ Ξανθόπουλος) — όλοι τους ήταν εξαιρετικοί στον ρόλο τους και βοήθησαν την ομάδα με τον δικό τους τρόπο».
Η σεζόν 2017–18 θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονες επιτυχίες της ΑΕΚ. Τι σημαίνει για σένα ότι ήσουν μέρος αυτής της ιστορίας; Και όταν κοιτάς πίσω την καριέρα σου, πού κατατάσσεις εκείνη τη χρονιά;
«Για μένα είναι στο νούμερο ένα. Το να είμαι μέρος της ιστορίας και να βοηθήσω να επιστρέψει ένα τρόπαιο σημαίνει τα πάντα. Είναι κάτι που έχει πολύ ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου και θα το κουβαλάω για πάντα».
Η ΑΕΚ είναι ξανά στο Final Four του BCL με τον Ντράγκαν Σάκοτα στον πάγκο. Τι συμβουλή θα έδινες στους παίκτες πριν από αυτή τη μεγάλη πρόκληση;
«Να το ζήσουν στο έπακρο. Το παιχνίδι είναι παιχνίδι· έχει να κάνει με το πώς το προσεγγίζεις και πώς ελέγχεις τη δυναμική του. Είναι έτοιμοι — τώρα απλώς πρέπει να το αποδείξουν στο γήπεδο και να δείξουν ότι είναι πραγματικά έτοιμοι για αυτή τη στιγμή».