Η Πορτογαλία δεν κατάφερε να πάρει την νίκη απέναντι στο Κονγκό (1-1), στην πρεμιέρα της στο Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά τα βλέμματα για ακόμα μία φορά τα τράβηξε ο Κριαστιάνο Ρονάλντο.
Για ακόμα μία φορά ο Πορτογάλος σούπερ σταρ του ποδοσφαίρου έγινε το επίκεντρο, μετά την ισοπαλία της Εθνικής του ομάδας με το Κονγκό, στο πρώτο τους ματς του Μουντιάλ 2026. Και όχι, δεν ήταν για καλό λόγο, αφού τα σχόλια του τύπου: «Ο προπονητής φοβάται να τον κάνει αλλαγή», πάνε και έρχονται από χθες το βράδυ. Ο Ρονάλντο δεν είναι Μέσι και η Πορτογαλία δεν είναι Αργεντινή! Ας δούμε τι εννοώ λοιπόν.
Η Πορτογαλία είναι μία από τις πληρέστερες ομάδες στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο, αν όχι η πληρέστερη και μάλιστα με το καλύτερο «κέντρο» για πολλούς. Μπερνάρντο Σίλβα, Μπρούνο Φερνάντες, Βιτίνια και Ζοάο Νέβες ξεχειλίζουν από ποιότητα, με τους δύο τελευταίους βέβαια να είναι «back to back» πρωταθλητές Ευρώπης με την Παρί Σεν Ζερμέν.
Φυσικά, και αμυντικά είναι πολύ δυνατή με Νουνο Μέντες, Ρούμπεν Ντίαζ και Ζοάο Κανσέλο, μερικά από τα ονόματα που διαθέτει, ενδεικτικά, γεγονός που αποδεικνύει ακριβώς γιατί η Πορτογαλία δεν είναι Αργεντινή. Η διαφορά είναι ότι η Αργεντινή έχτισε την αγωνιστική της ταυτότητα γύρω από τον Λιονέλ Μέσι, ενώ η Πορτογαλία δεν έχει καμία ανάγκη να κάνει το ίδιο με τον Κριστιάνο Ρονάλντο.
Η Αργεντινή βρήκε την επιτυχία όταν όλοι οι παίκτες αποδέχθηκαν τον ρόλο τους δίπλα στον Μέσι και έπαιξαν για να αναδείξουν τα μοναδικά του χαρακτηριστικά. Δεν υπήρχε σύγκρουση εγωισμών ούτε ανάγκη να αποδειχθεί ποιος είναι ο πρωταγωνιστής. Υπήρχε ένας ηγέτης και μια ομάδα που δούλευε για έναν κοινό σκοπό. Η Πορτογαλία, αντίθετα, διαθέτει μια γενιά γεμάτη προσωπικότητες και ποδοσφαιριστές παγκόσμιας κλάσης, που ο καθένας έχει την δυνατότητα να ξεχωρίσει. Δεν χρειάζονται ένα σύστημα που να περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από έναν παίκτη.
Γι’ αυτό πολλοί θεωρούν ότι η Πορτογαλία δεν μπορεί να φτάσει στο απόλυτο επίπεδο όσο εξακολουθεί να προσπαθεί να εντάξει στο παιχνίδι της τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Όταν μια τόσο πλούσια ομάδα περιορίζει τη δημιουργικότητά της για να εξυπηρετήσει έναν ποδοσφαιριστή 41 ετών, όσο θρύλος κι αν είναι, ίσως χάνει μέρος των πραγματικών της δυνατοτήτων. Η Αργεντινή κέρδισε επειδή όλοι έπαιζαν για τον Μέσι, αλλά στην πραγμτικότητα ο καθένας έδινε ότι είχε, δεν υπερτερούσαν τα μεγάλα ονόματα στο ρόστερ της, γιατί δεν υπήρχαν (με εξαιρέσεις).
Ο Ρονάλντο απέναντι στο Κονγκο
Σε ένα παιχνίδι όπου η Πορτογαλία χρειαζόταν τον αρχηγό της να κάνει τη διαφορά, η παρουσία του πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Ο απολογισμός του είναι απογοητευτικός: 0 γκολ, 0 ασίστ, 0 σουτ στον στόχο, 0 ντρίμπλες και 0 πάσες-κλειδιά.
Με μόλις 25 επαφές με την μπάλα, η επιρροή του στο παιχνίδι ήταν ελάχιστη. Το 19/21 στις πάσες (90%) δείχνει ακρίβεια, αλλά όχι δημιουργία, καθώς δεν κατάφερε να ανοίξει άμυνες ή να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις για τους συμπαίκτες του.Ακόμη πιο ενδεικτικό είναι ότι ολοκλήρωσε τον αγώνα με 0/0 κερδισμένες μονομαχίες στο έδαφος, ενώ κέρδισε μόλις 2 από τις 3 εναέριες μονομαχίες που διεκδίκησε. Παράλληλα, είχε 3 χαμένες κατοχές, χωρίς να προσφέρει το παραμικρό στην τελική προσπάθεια της ομάδας.
Όταν ένας παίκτης απαιτεί να αποτελεί το σημείο αναφοράς μιας εθνικής ομάδας γεμάτης ταλέντο, τέτοιες εμφανίσεις αναπόφευκτα μπαίνουν στο μικροσκόπιο. Η Πορτογαλία διαθέτει πληθώρα δημιουργικών και παραγωγικών ποδοσφαιριστών και το ερώτημα που τίθεται είναι αν συνεχίζει να κερδίζει περισσότερα από όσα χάνει όταν το παιχνίδι της περιστρέφεται γύρω από τον 41χρονο πλέον Ρονάλντο.
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο είναι αναμφισβήτητα ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Όμως, όσο περνούν τα χρόνια, δημιουργείται η αίσθηση ότι η παρουσία του στην εθνική Πορτογαλίας λειτουργεί περισσότερο ως εμπόδιο παρά ως πλεονέκτημα. Η ακατάπαυστη ανάγκη του να βρίσκεται στο επίκεντρο και να πρωταγωνιστεί σε κάθε μεγάλη διοργάνωση δείχνει να μπαίνει πάνω από το συλλογικό συμφέρον της ομάδας, όχι απαραίτητα από το ίδιο, αλλά ακόμα και από τον προπονητή του. Σε δηλώσεις του, μετά το ματς, ο Κρις Σάτον είπε χαρακτηρηστικά, πως; «ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ φοβάται να τον βγάλει από το γήπεδο. Δεν είναι ο προπονητής. Ακόμα και να σκόραρε το νικητήριο γκολ, ήταν εντελώς απών από το παιχνίδι».
Φυσικά δεν ήταν ο μόνος. Ο προπονητής της Πορτογαλίας είπε στην συνένετυξη Τύπου μετά το παιχνίδι, ότι θα ήταν ανούσιο να βγάλει τον μεγαλύτερο σκόρερ στην ιστορία τους, ενώ ψάχνουν γκολ. Κάτι που έφερε αντιδράσεις ακόμα και από τον Τιερί Ανρί, με τον Γάλλο να αναφέρει πως προτεραιότητα είναι να σκοράρει η Πορτογαλία και όχι ο ίδιος ο Ρονάλντο, φέρνοντας ως παράδειγμα φάση όπου ο CR7 εκβίασε τελική προσπάθεια και χάλασε πολλά υποσχόμενη επίθεση της ομάδας του.
Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως ο Πορτογάλος σούπερ σταρ είναι άσφαιρος σε Euro ή Μουντιάλ από το 2022 και το εκτελεσμένο εύστοχο πέναλτι απέναντι στην Γκάνα, φτάνοντας έτσι τα δέκα συνεχόμενα ματς χωρίς να βρει δίχτυα.
Η Πορτογαλία διαθέτει μια από τις πιο ταλαντούχες γενιές ποδοσφαιριστών στην ιστορία της, με παίκτες που μπορούν να οδηγήσουν την ομάδα σε νέες επιτυχίες. Ωστόσο, το παιχνίδι συνεχίζει να περιστρέφεται γύρω από τον Ρονάλντο, πολλές φορές εις βάρος της ταχύτητας, της ευελιξίας και της ομαδικότητας που απαιτεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο.
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την προσφορά του ή τα όσα πέτυχε με τη φανέλα της Πορτογαλίας. Παρ’ όλα αυτά, οι μεγάλες ομάδες εξελίσσονται όταν οι θρύλοι τους γνωρίζουν πότε να κάνουν στην άκρη. Για αρκετούς φιλάθλους, ο Ρονάλντο φαίνεται να βάζει την ανάγκη του για ένα Μουντιάλ (σ.σ. τον μοναδικό τίτλο που του λείπει), πάνω από την ανάγκη της εθνικής ομάδας να περάσει σε μια νέα εποχή. Και ίσως αυτό να είναι που κρατά την Πορτογαλία μακριά από κάτι ακόμη μεγαλύτερο. Μπορεί η Πορτογαλία να πάρει αυτό το Μουντιάλ; Εσείς τι πιστεύετε;