Η Ζωή Καραλιοπούλου μιλά στον Χρήστο Τσαρτσάλη, για την εντυπωσιακή πορεία που την έχει καθιερώσει ως ένα από τα πιο ελπιδοφόρα πρόσωπα της νέας γενιάς του ελληνικού στίβου, τις θυσίες και τις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού και την καθοριστική σημασία της ψυχολογίας στο άλμα εις ύψος. Επίσης αναφέρεται στη θέση της γυναίκας στον αθλητισμό, αλλά και στις προκλήσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν σήμερα.
Σε μια εποχή όπου ο ελληνικός στίβος αναζητά τη νέα γενιά αθλητών που θα πρωταγωνιστήσει τα επόμενα χρόνια σε διεθνές επίπεδο, το όνομα της Ζωής Καραλιοπούλου βρίσκεται ήδη ανάμεσα σε εκείνα που ξεχωρίζουν. Η νεαρή αθλήτρια του άλματος εις ύψος έχει καταφέρει μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να τραβήξει τα βλέμματα με τις επιδόσεις και τη σταθερή αγωνιστική της εξέλιξη.
Παρά το νεαρό της ηλικίας της, έχει ήδη κατακτήσει σημαντικές διακρίσεις σε πανελλήνιο επίπεδο, έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις και συνεχίζει να ανεβάζει τον πήχη, θέτοντας ολοένα και υψηλότερους στόχους.
Η συνεχής βελτίωση των επιδόσεών της και η νοοτροπία που τη διακρίνει την κατατάσσουν ανάμεσα στις πιο ελπιδοφόρες παρουσίες του ελληνικού στίβου.
Πίσω όμως από τα μετάλλια και τις επιτυχίες κρύβεται μια καθημερινότητα γεμάτη απαιτήσεις, ατελείωτες ώρες προπόνησης, σωματική και ψυχολογική πίεση, αλλά και τη διαρκή προσπάθεια να συνδυάσει πρωταθλητισμό και σχολικές υποχρεώσεις. Μια πραγματικότητα που συχνά παραμένει άγνωστη στο ευρύ κοινό.
Η ίδια θεωρεί ότι η ψυχολογία αποτελεί το σημαντικότερο «όπλο» στο άλμα εις ύψος και αποκαλύπτει πως η πίστη στον εαυτό της αποτέλεσε το στοιχείο που άλλαξε την πορεία της και τη βοήθησε να φτάσει στις μεγαλύτερες επιτυχίες της μέχρι σήμερα.
Παράλληλα, δεν διστάζει να τοποθετηθεί και για τον γυναικείο αθλητισμό, αναγνωρίζοντας την πρόοδο που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια, αλλά και την ανάγκη για ακόμη μεγαλύτερη προβολή και στήριξη των γυναικών αθλητριών.
Η Ζωή Καραλιοπούλου παρουσιάζει όχι μόνο το προφίλ μιας πολλά υποσχόμενης αθλήτριας, αλλά και μιας νέας γυναίκας με άποψη, φιλοδοξίες και ξεκάθαρο όραμα για το μέλλον.
Συνέντευξη στον Χρήστο Τσαρτσάλη:
Πώς μπήκε ο στίβος στη ζωή σου και ποια είναι η πρώτη σου ανάμνηση από γήπεδο;
«Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τον στίβο γύρω στη Δευτέρα δημοτικού. Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να τρέχει οπουδήποτε και αν βρισκόμουν και κάπως έτσι αποφάσισα να ασχοληθώ με τον στίβο για να εκτονώνομαι. Πιο σοβαρά όμως ξεκίνησα να ασχολούμαι πριν από 2-3 χρόνια».
Πότε κατάλαβες ότι ο αθλητισμός και πιο συγκεκριμένα ο στίβος δεν είναι για σένα απλώς ένα χόμπι;
«Όταν ξεκίνησα να κερδίζω τα αναπτυξιακά πανελλήνια κ16 κατάλαβα πως ο αθλητισμός δεν αποτελεί ένα χόμπι για εμένα και πως θα ήθελα να το δω σοβαρά στο μέλλον. Την επόμενη κιόλας χρονιά που κέρδισα το πανελλήνιο σχολικό και είχα ανέβει αρκετά στις επιδόσεις συνειδητοποίησα πως ο στίβος μπορεί να μου προσφέρει ένα μέλλον που ήθελα».
Ποιοι άνθρωποι σε στήριξαν από την πρώτη στιγμή;
«Από την πρώτη στιγμή που πάτησα στα γήπεδα είχα δίπλα μου την οικογένεια μου. Όσο μεγάλωνα και ανέβαινε και το επίπεδο με στήριζαν ακόμα περισσότερο τόσο οι γονείς μου όσο και οι φίλοι μου, αλλά και ο προπονητής μου, ο Αντώνης Μπόλας και τους ευχαριστώ πολύ για αυτό».
Καθώς έχεις δοκιμάσει πολλά αγωνίσματα τι ήταν αυτό που σε έκανε να αγαπήσεις το άλμα εις ύψος περισσότερο από τα άλλα;
«Από το γυμνάσιο ο προπονητής μου με είχε δοκιμάσει στα 100 εμπόδια και μου τα πρότεινε σαν κύριο αγώνισμα, έχοντας το ύψος σαν ένα δευτερεύον αγώνισμα. Με την πάροδο του χρόνου συνειδητοποιήσαμε και οι δύο πως το επίπεδο της χώρας, αλλά και γενικά όλου του κόσμου, στο άλμα εις ύψος ήταν χαμηλότερο από των εμποδίων και έτσι αποφασίσαμε να προετοιμαζόμαστε αποκλειστικά για το ύψος πέρυσι πριν το πανελλήνιο σχολικό.
Το περιβάλλον στην προπόνηση και το κλίμα με τον προπονητή μου και κάποιους συναθλητές με βοήθησε να αγαπήσω το άθλημα τόσο πολύ που πιστεύω πως έχω κάνει την πιο σωστή επιλογή για μένα».
Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζεις σταθερή βελτίωση. Ποιο πιστεύεις ότι ήταν το σημείο καμπής στην πορεία σου;
«Σημείο καμπής στην πορεία μου θεωρώ πως ήταν όταν άρχισα να δουλεύω την ψυχολογία μου στους αγώνες και να πιστεύω περισσότερο στον εαυτό μου. Τότε κατάλαβα ότι δεν αρκεί μόνο η φυσική κατάσταση και οι επιδόσεις μου άρχισαν να ανεβαίνουν».
Περιέγραψε μου την καθημερινότητα των προπονήσεων σου.
«Κάνω 4 προπονήσεις την εβδομάδα, από περίπου 4 ώρες, εκτός από την μέρα πριν τον αγώνα, που κάνω ένα απλό ζέσταμα με δύο ασκήσεις με βάρη για τόνωση. Εναλλακτικά, σε καθημερινή βάση στην περίοδο της προετοιμασίας δουλεύαμε με τον προπονητή μου την τεχνική μου, τόσο στα εμπόδια όσο και στο ύψος και δουλεύαμε και δύναμη».
Ποιο είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της προετοιμασίας στο αγώνισμα σου;
«Το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν οι δύσκολες καιρικές συνθήκες όλο τον χειμώνα και εκτός από αυτό υπήρχαν κάποιες εργασίες στο γήπεδο, με αποτέλεσμα να μην μας επιτρέπεται να μπαίνουμε μέσα. Μετά από λίγο καιρό μας το επέτρεπαν, αλλά χωρίς να έχουμε φως κάνοντας προπονήσεις το βράδυ.
Στην προετοιμασία είναι όλα δύσκολα. Το γεγονός ότι έχουμε έναν μήνα ξεκούραση πριν την προετοιμασία θεωρώ πως είναι από τα χειρότερα, αφού πρέπει να δουλέψουμε την φυσική μας κατάσταση από την αρχή. Ομως και όλες οι προπονήσεις τεχνικής και δύναμης ειδικά για φέτος, ήταν πολύ δύσκολες λόγω των καιρικών συνθηκών αλλά και των εργασιών στο γήπεδο».
Πόσο σημαντική είναι η ψυχολογία στο άλμα εις ύψος;
«Θεωρώ πως το άλμα εις ύψος είναι καθαρά ψυχολογικό άθλημα. Έχεις τρεις μόνο προσπάθειες στο ίδιο ύψος για να αποδείξεις ότι μπορείς να το περάσεις. Ακόμα και για να κερδίσεις πρέπει να αποτύχεις τρεις φορές πρώτα και ακόμα και αυτό είναι ψυχοφθόρο. Στον αγώνα κυριαρχεί το άγχος αλλά ευτυχώς για μένα είναι παραγωγικό και με βοηθάει να κατακτήσω αυτά που θέλω».
Υπάρχει μια προπόνηση ή ένας αγώνας που να θυμάσαι και λες “εκεί κατάλαβα πως μπορώ να φτάσω ψηλά”;
«Όταν κέρδισα πέρυσι το πανελλήνιο σχολικό πρωτάθλημα κατάλαβα πολλά πράγματα. Ήταν ο πρώτος μεγάλος αγώνας που κέρδισα. Το πιο σημαντικό ήταν πως είχα κερδίσει χωρίς να βρίσκεται εκεί ο προπονητής μου πράγμα που δυσκολεύει πολύ την κατάσταση σε ένα τόσο τεχνικό και ψυχολογικό αγώνισμα. Θυμάμαι να το λέω επίσης και μετά την νίκη στο πανελλήνιο της κατηγορίας μου γιατί απέδειξα πως ήμουν έτοιμη για μεγάλα άλματα».
Το 2025 πέτυχες για πρώτη φορά το 1.74μ. Τι θυμάσαι από εκείνον τον αγώνα;
«Εκείνος ο αγώνας ήταν και ο πιο κρίσιμος. Ηταν το πανελλήνιο της κατηγορίας μου. Θυμάμαι πως πήγαινα με την ψυχολογία ότι θα βγω δεύτερη γιατί υπήρχε μια αθλήτρια καλύτερη από εμένα. Θυμάμαι καθαρά τον προπονητή μου να μου λέει “θα κοιτάς στον καθρέφτη και θα λες ότι θα βγεις πρώτη μέχρι να το πιστέψεις” και όντως έγινε.
Σε εκείνον τον αγώνα κρίνεται μια θέση για το ευρωπαϊκό ολυμπιακό φεστιβάλ νεότητας που έγινε πέρυσι και ήθελα πολύ να πάω. Θυμάμαι να κάνω πολύ καλά άλματα στο πανελλήνιο. Άλματα που έδειχναν ότι μπορώ να ανέβω τουλάχιστον 6 εκατοστά πάνω».
Πώς ένιωσες όταν επανέλαβες την ίδια επίδοση φέτος στο πανελλήνιο κλειστού;
«Όταν έκανα ξανά 1.74 και ειδικά στο πανελλήνιο κλειστού ήμουν αρκετά ικανοποιημένη με τον εαυτό μου αφού μου έδωσε και την πρώτη θέση. Χάρηκα ιδιαίτερα γιατί αποτελεί το όριο για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κ18 στην Ιταλία».
Υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός πλέον στις μικρές ηλικίες και στο αγώνισμα σου, που πιστεύεις ευθύνεται αυτό;
«Τα τελευταία χρόνια έχω παρατηρήσει πως το επίπεδο είναι λίγο χαμηλότερο το οποίο εμένα με ευνοεί. Στην κατηγορία μου είμαι πρώτη και δεν θεωρώ πως μπορεί να αλλάξει αυτό αφού αν ανέβει κάποια άλλη κοπέλα θα ανέβω και εγώ ψηλότερα. Ανταγωνισμός όμως δεν παύει να υπάρχει. Όλο αυτό θεωρώ πως ευθύνεται στο γεγονός ότι πολλοί δεν επιλέγουν αυτό το αγώνισμα καθώς είναι πολύ τεχνικό αλλά και ψυχοφθόρο».
Απο την 7η θέση το 2024 μέχρι τις κορυφαίες θέσεις των τελευταίων δύο ετών, τι πιστεύεις πως βελτιώσεις περισσότερο;
«Βελτίωσα κυρίως την ψυχολογία μου στους αγώνες. Το 2024 ήταν ο πρώτος μεγάλος αγώνας που αγωνιζόμουν με μεγαλύτερες και είχα αγχωθεί πολύ. Βελτίωσα όμως και την τεχνική μου και την δύναμη μου και με τα κατάλληλα άτομα δίπλα μου δεν φοβάμαι τίποτα».
Ποιον αγώνα ή στιγμή ξεχωρίζεις περισσότερο και γιατί;
«Σίγουρα το πρώτο πανελλήνιο που κέρδισα που ήταν το σχολικό, ήταν πολύ ωραία ανάμνηση. Όμως θεωρώ πως το πανελλήνιο κ18 του 2025 είναι ο πιο ξεχωριστός αγώνας μου γιατί κέρδισα την συμμετοχή μου με την εθνική ομάδα στο ευρωπαϊκό ολυμπιακό φεστιβάλ νεότητας, πέτυχα νέο ατομικό ρεκόρ και έπιασα το όριο για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα φέτος.
Το πιο σημαντικό ήταν ότι είχα δίπλα μου τον προπονητή μου αλλά και όλους μου τους συναθλητές για να με στηρίξουν, να φωνάξουν για εμένα και να το γιορτάσουμε αργότερα».
Το 2025 συμμετείχες στο Ολυμπιακό Φεστιβάλ Νέων στα Σκόπια. Πως σου φάνηκε αυτή η εμπειρία;
«Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία ασχέτως την επίδοση μου. Ηταν η πρώτη μου συμμετοχή σε αγώνα με την εθνική ομάδα και χαιρόμουν πολύ, όμως περίμενα ότι θα είναι αγχωτικό γιατί τότε νιώθεις ότι αγωνίζεσαι για την χώρα σου και όχι απλώς για σένα ή τον σύλλογο σου. Σίγουρα όμως ήταν ενας αγωνας από τον οποίο αποκόμισα πολλές εμπειριες για να πετύχω ακόμη περισσότερα πράγματα στο μέλλον».
Τι αποκομίζει μια νέα αθλήτρια όπως εσύ από συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις;
«Θεωρώ πως οι διεθνείς οργανώσεις έχουν να προσφέρουν πολλά πράγματα. Ο υψηλός ανταγωνισμός και το υψηλό επίπεδο που αγωνίζεσαι δημιουργούν ένα κλίμα υψηλών απαιτήσεων αλλά και διαρκούς βελτίωσης».
Φέτος έχεις εξασφαλίσει την πρόκριση στο Παγκόσμιο Σχολικό Πρωτάθλημα στη Βραζιλία. Αρχικά αν το στόχευες και τι σημαίνει αυτό για σένα.
«Η πρόκριση στο παγκόσμιο σχολικό στη Βραζιλία ήταν ο αρχικός μας στόχος για την χρονιά. Το ήθελα τόσο πολύ και παρόλο που βρισκόμουν σε πολύ δύσκολη κατάσταση την περίοδο του πανελληνίου σχολικού κατάφερα και πάλι να κερδίσω. Αυτό είναι το πιο σημαντικό για μένα γιατί απέδειξα πως αν βάλω κάτι στο μυαλό μου δεν θα το βγάλω μέχρι να γίνει. Περιμένω με ανυπομονησία να περάσει ο καιρός για να πάω στον αγώνα αυτόν και να δείξω στον εαυτό μου τι μπορώ να κάνω».
Με τι στόχους θα ταξιδέψεις για εκεί;
«Αρχικά θα ταξιδέψω εκεί έχοντας στόχο μια επίδοση που θα αρκεί για να είμαι στην τριάδα των μεταλλίων αφού εξασφαλίζω και 30% μόρια για οποιαδήποτε σχολή αλλά θα ανοίξουν και άλλες πόρτες εάν το καταφέρω».
Σε αγχώνει ή σε κάνει καλύτερη το υψηλό επίπεδο του αγωνίσματος;
«Μου αρέσει πολύ να αγωνίζομαι με αθλήτριες υψηλού επιπέδου γιατί με κάνουν να νιώθω ότι ανήκω ανάμεσα σε αυτές αλλά θέλω να το αποδείξω και στον εαυτό μου ταυτόχρονα οπότε νιώθω πως γίνομαι καλύτερη παρά το άγχος».
Υπάρχει κάποια αθλήτρια που θαυμάζεις ή παρακολουθείς ιδιαίτερα;
«Δεν ξεχωρίζω καμία αθλήτρια. Μου αρέσουν κάποια χαρακτηριστικά από πολλές. Το μόνο πράγμα που ίσως να ξεχώριζα θα ήταν το παγκόσμιο ρεκόρ που κατέχει η Yaroslava Mahuchick».
Πόσο δύσκολο είναι να διατηρείς τη συγκέντρωση σου όταν λεπτομερειες κρίνουν θέσεις;
«Είναι αρκετά αγχωτικό γιατί μέσα σε λίγα λεπτά μπορούν να αλλάξουν τα πάντα. Όμως έχω μάθει μέσα στον αγώνα να σκέφτομαι τι πρέπει να κάνω στο άλμα μου για να βγει τέλειο και για να πετύχω και όχι να σκέφτομαι τι δεν πρέπει να κάνω».
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που έχεις αντιμετωπίσει μέχρι στιγμής στον αθλητισμό;
«Οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζω είναι η ψυχολογία και η διαχείριση του άγχους μου ειδικά στο σημείο που έχω φτάσει να θεωρούμαι φαβορί σε κάθε αγώνα, το οποίο με αγχώνει από την μία, αλλά μου δίνει τόση αυτοπεποίθηση, που το άγχος γίνεται παραγωγικό και με βοηθάει».
Τι θυσίες έχεις κάνει σε σχέση με συνομηλίκους σου για τον Πρωταθλητισμό;
«Ο πρωταθλητισμός και ειδικά σε ατομικό άθλημα απαιτεί πολλές θυσίες. Ξοδεύω τον περισσότερο χρόνο της ξεκούρασης μου κάνοντας προπονήσεις. Ο πρωταθλητισμός έχει ως συνέπειες πανω μου την καθημερινή σωματική και ψυχολογική εξάντληση τις οποίες θεωρώ πως δεν μπορεί να τις διανοηθεί ένας άνθρωπος εκτός του αθλητισμού γενικότερα».
Πόσο δύσκολο είναι να συνδυάζεις σχολείο και πρωταθλητισμό;
«Είναι αρκετά δύσκολο ειδικά στο επίπεδο του λυκείου. Όταν είσαι καλός μαθητής και καλός στον πρωταθλητισμό πρέπει να είσαι τέλειος και ψυχολογικά ώστε να μπορείς να διατηρήσεις αυτήν την ισορροπία, πράγμα που ευτυχώς το έχω βρει πολύ σωστά και γνωρίζω από προπονητή και καθηγητές μου πως το θαυμάζουν και το σέβονται αυτό γιατί δεν το κάνει σχεδόν κανένας».
Πιστεύεις ότι σήμερα οι γυναίκες αθλήτριες λαμβάνουν την αναγνώριση ή την προβολή που τους αξίζει;
«Πιστεύω ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα και οι γυναίκες αθλήτριες σήμερα έχουν περισσότερες ευκαιρίες να προβληθούν. Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ ότι σε αρκετές περιπτώσεις η αναγνώριση δεν είναι ακόμη αντίστοιχη της προσπάθειας και των επιτυχιών τους. Ελπίζω ότι τα επόμενα χρόνια η προβολή και η στήριξη του γυναικείου αθλητισμού θα συνεχίσουν να αυξάνονται».
Τι θα ήθελες να αλλάξει τα επόμενα χρόνια στον αθλητισμό στην Ελλάδα;
«Θα ήθελα να υπάρξει μεγαλύτερη στήριξη των αθλητών σε όλα τα επίπεδα, με καλύτερες αθλητικές εγκαταστάσεις, περισσότερες ευκαιρίες για ανάπτυξη και ουσιαστική ενίσχυση από την πολιτεία και τους φορείς.
Επίσης, θεωρώ σημαντικό να δοθεί μεγαλύτερη προβολή σε όλα τα αθλήματα και όχι μόνο στα πιο δημοφιλή, ώστε περισσότεροι νέοι να εμπνευστούν και να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Τέλος, θα ήθελα να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο ο σχολικός αθλητισμός, γιατί αποτελεί τη βάση για την ανάδειξη νέων ταλέντων».
Αν μπορούσες να δώσεις μια υπόσχεση στη Ζωή των επόμενων δεκα χρόνων, ποια θα ήταν;
«Θα της έλεγα πως όσες δυσκολίες και αν περάσει πάντα θα τα καταφέρνει και να μην τα παρατήσει ποτέ και θα της υποσχόμουν πως πάντα θα προσπαθώ να κάνω το καλύτερο που μπορώ για να κυνηγήσω τα όνειρα μου».
Τι στόχους έχεις θέσει πλέον για τον ανοιχτό στίβο;
«Αρχικά ο πρώτος στόχος είναι η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κ18 με μια αξιόλογη επίδοση με 1.74 και πάνω. Επόμενος στόχος όχι τόσο μεγάλος είναι η κατάκτηση ενός μεταλλίου και μιας ικανοποιητικής επίδοσης στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κ20.
Επιπλέον, ο μεγαλύτερος στόχος της χρονιάς είναι μια αξιόλογη εμφάνιση στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα με 1.78 και πάνω ώστε να καταφέρω να κατακτήσω κάποια θέση στην πρώτη τριάδα. Αργότερα με ενδιαφέρει πολύ η κατάκτηση θεσης στην τριάδα στο παγκόσμιο σχολικό. Στο πίσω μέρος του μυαλού μου βρίσκεται και το 1.81 που αποτελεί όριο για το παγκόσμιο πρωτάθλημα κ20».
Πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου με τρεις λέξεις;
«Τσαμπουκάς, πειθαρχημένη, φιλόδοξη»
Τι ενδιαφέροντα ή ασχολίες έχεις εκτός από τον αθλητισμό;
«Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον μου αποτελεί ο στίβος. Δεν έχω χρόνο να ασχοληθώ με οτιδήποτε άλλο. Οι ασχολίες μου εκτός από τις προπονήσεις και τους αγώνες είναι πάλι ένα κομμάτι που αφορά τον αθλητισμό. Μου αρέσει πολύ να ασχολούμαι με την διατροφή και την διαιτολογία και είναι ένας τομέας που τον ψάχνω και τον δουλεύω πάρα πολύ. Επίσης μου αρέσει πολύ και η ψυχολογία πάλι στον αθλητικό τομέα και προσπαθώ να μάθω και για αυτό όσο περισσότερα μπορώ».