Από τους δρόμους της Θεσσαλονίκης μέχρι το «Ντα Λουζ», ο Βαγγέλης Παυλίδης δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του. Ο Έλληνας επιθετικός περιέγραψε με δόση χιούμορ τις στιγμές που επέστρεφε σπίτι με πληγές στα πόδια από το ποδόσφαιρο στον δρόμο, προκαλώντας την αντίδραση της μητέρας του.
Ο Βαγγέλης Παυλίδης μοιράστηκε μια νοσταλγική εξομολόγηση με τους οπαδούς της Μπενφίκα, θυμίζοντας σε όλους ότι ο δρόμος για την καταξίωση ξεκίνησε από τα τσιμέντα της Θεσσαλονίκης, ανάμεσα σε παιχνίδια δίχως αύριο και παιδικές φωνές.
«Παίζαμε με τους φίλους μου και φανταζόμασταν ότι ήμασταν στην Champions League. Πήγαινα σπίτι γεμάτος γρατζουνιές στα γόνατα, γιατί δεν υπήρχε γήπεδο. Υπήρχε ένα μικρό πάρκο δίπλα στο σπίτι μου, τίποτα άλλο.
Αυτό ήταν το μόνο που σκεφτόμουν, η μητέρα μου να φωνάζει. Ήταν απλά χαρά ζωής, να παίζω με φίλους, δεν είχε σημασία το αποτέλεσμα. Είναι ωραίο να θυμάμαι αυτές τις μέρες», τόνισε μεταξύ άλλων ο 27χρονος επιθετικός, για να κάνει κατόπιν τη σύνδεση με το παρόν, αναφερόμενος στην παρουσία του στο Champions League με την Μπενφίκα.
«Τα συναισθήματα είναι διαφορετικά. Η ατμόσφαιρα είναι διαφορετική. Τώρα μπορώ να το νιώσω πραγματικά: νιώθεις την αδρεναλίνη να ρέει στις φλέβες σου. Παλιά προκαλούσα τους φίλους μου και με προκαλούσαν κι εκείνοι. Τώρα γίνεται το ίδιο με τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο».