Η Ρεάλ Μαδρίτης διανύει την «εποχή» του Τσάμπι Αλόνσο, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία από τον Κάρλο Αντσελότι, ξεκίνησε πολύ καλά στη σεζόν, έως όπου οι «Μερένχες» έκαναν κάποια μαζεμένα αρνητικά αποτελέσματα, που έφεραν γκρίνια και έδειξαν στον Αλόνσο τη σκληρή πραγματικότητα του να είσαι προπονητής στη Ρεάλ.
Ρεάλ Μαδρίτης, από τις πιο ιστορικές, αν όχι η πιο ιστορική ομάδα στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό χάρτη. Το όνειρο του κάθε προπονητή, να φτάσει να προπονεί μια τέτοια ομάδα, μέχρι όμως να έρθει το πρώτο κακό διάστημα και από τη μια μέρα στην άλλη να έχουν ξεχαστεί όλα όσα έχεις καταφέρει και πλέον βλέπεις να κινδυνεύει ακόμη και η θέση σου.
Δεν υπάρχει πολύς χρόνος, γιατί οι απαιτήσεις σε αυτό το επίπεδο είναι τεράστιες και για αυτό δεν τα καταφέρνουν όλοι στη θέση του προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης. Κάποιοι δεν αντέχουν, άλλοι δε μπορούν να διαχειριστούν τους πολλούς αστέρες εντός των αποδυτηρίων και ο Τσάμπι Αλόνσο το τελευταίο διάστημα πέρασε λίγο από όλα τα παραπάνω, παίρνοντας μια πρώτη γεύση του τι εστί προπονητής της Ρεάλ, ακόμη και αν είσαι ένας εκ των θρύλων της ομάδας ως ποδοσφαιριστής.
Δυναμικό ξεκίνημα στη σεζόν, αλλά…
Η σεζόν για τον Τσάμπι Αλόνσο ξεκίνησε λίγο νωρίτερα από το αναμενόμενο, καθώς με το που έπιασε δουλειά ως προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης, ξεκίνησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, που για πρώτη φορά διεξαγόταν και με το νέο φορμάτ.
Οι προσδοκίες δεν ήταν και πολύ μεγάλες, καθώς η ομάδα ήταν ακόμη καινούρια, ο προπονητής ήταν σε φάση «γνωριμίας» με τους παίκτες, οι νέες μεταγραφές δεν είχαν προσαρμοστεί ακόμα και ο Αλόνσο προσπαθούσε να περάσει τη φιλοσοφία του και το τρόπο παιχνιδιού του, δίνοντας παράλληλα ευκαιρίες σε όλους τους παίκτες για να αποκτήσει μια πρώτη εικόνα για τον καθένα ξεχωριστά.
Η «Βασίλισσα» δεν τα πήγε και άσχημα στο πρώτο μεγάλο τεστ του Αλόνσο, καθώς τερμάτισε πρώτη στον όμιλό της, και στα νοκ-άουτ απέκλεισε τη Γιουβέντους, αργότερα τη Ντόρτμουντ, έως όπου σταμάτησε στα ημιτελικά πάνω στη Παρί, που εκείνη τη περίοδο ήταν σε δαιμονιώδη φόρμα και πήρε εύκολα τη πρόκριση στο τελικό με 4-0, δείχνοντας στον Βάσκο προπονητή ότι ακόμη έχει πολλά να κάνει.
Η δουλειά συνεχίστηκε από τον Τσάμπι Αλόνσο, ήρθαν και κάποιες επιπλέον μεταγραφές και η Ρεάλ Μαδρίτης ξεκίνησε με 13 νίκες από τα πρώτα 14 ματς που έδωσε σε όλες τις διοργανώσεις, εντός και εκτός συνόρων,.
Είχε 3/3 στο Champions League, με τη μοναδική ήττα της μέχρι τότε να ήταν στο ντέρμπι της Μαδρίτης, όπου ηττήθηκε με 5-2 από την Ατλέτικο στο «Metropolitano». Κατάφερε μάλιστα να επικρατήσει και στο πρώτο Clasico της σεζόν κόντρα στη Μπαρτσελόνα, με 2-1 στο « Santiago Bernabeu», που ήταν η πρώτη νίκη των «Μερένχες» μετά από 5 συνεχόμενα χαμένα Clasico.
Μέχρι εκεί ήταν όλα ρόδινα για τη Ρεάλ, έπαιζε καλό ποδόσφαιρο, είχε συνεχώς θετικά αποτελέσματα, ήταν πρώτη στη League Phase του Champions League, πρώτη και με διαφορά και στη LaLiga, και πολύ πίστεψαν ότι η Ρεάλ Μαδρίτης βρήκε στο πρόσωπο του Αλόνσο αυτόν που θα τη καθιερώσει στη κορυφή σε Ισπανία και Ευρώπη.
Εκεί ήταν όμως που άρχισαν τα πρώτα αρνητικά αποτελέσματα, ξεκίνησαν οι τραυματισμοί, άρχισαν οι γκρίνιες του κόσμου και ακόμη μέχρι τώρα δεν έχουν σωπάσει οι φήμες για το μέλλον του Αλόνσο στη «Βασίλισσα».
Όλα τούμπα… και η Ρεάλ σε κρίση
Μετά την επικράτηση με 2-1 κόντρα στη Μπαρτσελόνα, η Ρεάλ Μαδρίτης επικράτησε και της Βαλένθια με 4-0, και μετά άρχισε η κατηφόρα, με τους πάντες να ψάχνουν μια εξήγηση για το τι άρχισε να πηγαίνει λάθος.
Από τότε ξεκίνησε ένα διάστημα 8 αγώνων, όπου ο Αλόνσο και η ομάδα του πανηγύρισαν μόλις δύο νίκες, μια κόντρα στον Ολυμπιακό στο Champions League και μια με τη Μπιλμπάο στο πρωτάθλημα.
Τα υπόλοιπα; 3 ισοπαλίες και 3 ήττες, μεταξύ άλλων και η ήττα-σοκ εντός έδρας από τη Θέλτα με 2-0, που γκρέμισαν τη Ρεάλ από τη κορυφή της LaLiga, και την έριξαν στην 7η θέση της League Phase του Champions League.
Πλέον το τελεσίγραφο είχε ήδη δοθεί στον Αλόνσο, ή φτιάχνεις την εικόνα και τα αποτελέσματα ή τελειώνεις από τον πάγκο της ομάδας. Η Ρεάλ περνούσε μια μεγάλη κρίση, υπήρχαν δημοσιεύματα που αποκάλυπταν πως ο Ισπανός προπονητής έχει χάσει τον έλεγχο στα αποδυτήρια, που ήταν μοιρασμένο στα δυο, με κάποιους να θέλουν τη παραμονή του και κάποιους να θέλουν την απομάκρυνσή του.
Οι σχέσεις του με τον Βινίσιους δεν ήταν οι καλύτερες, με τον Βραζιλιάνο να έδειχνε την αγανάκτησή του κάθε φορά που έβγαινε εκτός με αλλαγή. Ο Ροντρίγκο σχεδόν ξεχασμένος, με λιγοστά λεπτά συμμετοχής και η Ρεάλ έμοιαζε ότι πάει από το κακό στο χειρότερο.
Η «Βασίλισσα» έκανε όμως ένα μίνι restart, έστω και δύσκολο, με ολόκληρη την ομάδα να δείχνει έμπρακτα τη στήριξή στον Τσάμπι Αλόνσο. Την αρχή έκανε ο Τιμπό Κουρτουά, ένας από τις πιο ηγετικές φυσιογνωμίες στα αποδυτήρια της Ρεάλ Μαδρίτης, όταν μετά την εντός έδρας ήττα από τη Σίτι, ανέλαβε τις ευθύνες των παικτών της ομάδας, και στήριξε δημόσια τον Αλόνσο λέγοντας πως όλοι θέλουν τη παραμονή του στη άκρη του πάγκου.
Από εκεί και πέρα, η Ρεάλ Μαδρίτης μετρά 3/3, με δύο νίκες στο πρωτάθλημα, βρισκόμενη πλέον στη δεύτερη θέση και στο -4 από τη Μπαρτσελόνα, και μια πρόκριση στο Copa Del Rey, με τον Αλόνσο να «εξασφαλίζει» τη παραμονή του και να διώχνει τη γκρίνια, έστω και προσωρινά, πηγαίνοντας στη χειμερινή διακοπή με σκοπό να δουλέψει πιο ήρεμα και να επιστρέψει με τη Ρεάλ πιο δυνατά από το νέο έτος, που ξεκινάει δύσκολα με ημιτελικό Ισπανικού Super Cup κόντρα στην Ατλέτικο Μαδρίτης.
Δε πετυχαίνουν όλοι, αλλά ο Αλόνσο μπορεί
Κατά καιρούς, πολύ προπονητές έχουν κάτσει στο πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά όπως είναι λογικό, δεν είχαν όλοι την ίδια επιτυχία, κάποια καταξιώθηκαν, ενώ είναι και κάποιοι που έχουμε…ξεχάσει πως ήταν προπονητές της «Βασίλισσας».
Σίγουρα, τη τελευταία 15ετία έχουν περάσει πολλά ονόματα, και κάποιοι έχουν αφήσει το όνομά τους στην ιστορία του κλαμπ. Ζοσέ Μουρίνιο, Ζινεντίν Ζιντάν και στις δύο θητείες του, όπως και ο Κάρλο Αντσελότι δις, είναι τα πρώτα ονόματα που σου έρχονται όταν ακούς Ρεάλ Μαδρίτης.
Υπάρχουν όμως και αυτοί που παρότι δε πέτυχαν στους «Μερένχες», αλλά έκαναν μεγάλη καριέρα αλλού, που δείχνει πως όσο καλός και να είσαι, η Ρεάλ δεν είναι ποτέ κάτι εύκολο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ο Ράφα Μπενίτεθ, τωρινός προπονητής του Παναθηναϊκού, αλλά και ο Μανουέλ Πελεγκρίνι, που έκατσαν μόλις μισή και μια χρονιά αντίστοιχα, στη Μαδρίτη. Η ιστορία έχει δείξει όμως πόσο ικανοί προπονητές είναι και οι δύο, που απλά δεν έπιασαν στη Ρεάλ.
Ήταν όμως και μια περίοδος που η «Βασίλισσα» κατέφυγε σε λύσεις που δεν περίμενε ποτέ κανείς, τις οποίες μετάνιωσε άμεσα. Ο λόγος αρχικά για τον Γιούλεν Λοπετέγκι, τον οποίο πήρε τον Ιούνιο του 2018 ως αντικαταστάτη του «Ζιζού», που άντεξε μόλις τέσσερις μήνες στην άκρη του πάγκου των «Μερένχες». Κακή αγωνιστική εικόνα, αρνητικά αποτελέσματα, πίεση και γκρίνια που οδήγησαν στην απομάκρυνσή του.
Αμέσως μετά ακολούθησε η έλευση του Σαντιάγκο Σολάρι, πιο πολύ ως προσωρινή λύση. Μια από τα ίδια και για τον Αργεντινό, που κατάφερε να μείνει μόνο για πέντε μήνες στην ομάδα, καθώς δεν κατάφερε να αποδείξει πως αξίζει μόνιμα τη θέση.
Τελικά επέστρεψε ξανά ο Ζιντάν τον Μάρτιο του 2019, και από εκεί και πέρα τα υπόλοιπα είναι γνωστά, με τον Κάρλο Αντσελότι να επιστρέφει και αυτός με τη σειρά του από το καλοκαίρι του 2021 και να επαναφέρει τη Ρεάλ Μαδρίτης στη κορυφή, σε Ισπανία αλλά και Ευρώπη.
Μετά από όλους τους προηγούμενους προπονητές, πλέον είναι η σειρά του Τσάμπι Αλόνσο, ένα νέο αίμα στη προπονητική, που ήταν και πρώην παίκτης της ομάδας, να κυνηγήσει το μεγάλο όνειρο της καταξίωσης με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Σίγουρα έχει τα προσόντα να το κάνει, άλλωστε το απέδειξε και με τη Μπάγερ Λεβερκούζεν, όταν τη παρέλαβε από μεσαία ομάδα της Γερμανίας και την οδήγησε στο αήττητο νταμπλ, κατακτώντας τη Bundesliga και το DFB Pokal, βάζοντας τέλος στη πολυετή κυριαρχία της Μπάγερν Μονάχου, και έφτασε μέχρι και τον τελικό του Europa League, το οποίο έχασε στις λεπτομέρειες.
Μπορεί η σεζόν να ξεκίνησε ιδανικά και να στράβωσε λίγο αργότερα, όμως ο Τσάμπι Αλόνσο έχει την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί τη χειμερινή διακοπή και να στρώσει ξανά τη Ρεάλ, η οποία αδιαμφισβήτητα έχει τη ποιότητα και τα εφόδια να φτάσει μέχρι τέλους σε όλες τις διοργανώσεις, όντας ήδη και εντός όλων των στόχων της, η αγωνιστική περίοδος έχει ακόμα δρόμο και περιμένουμε πως θα εξελιχθεί για τον Τσάμπι Αλόνσο και την ομάδα του, στη πρώτη χρονιά του Ισπανού προπονητή στο πάγκο της «Βασίλισσας».